سایه ضرب الاجل بر مذاکرات اتمی سنگینی میکند
بدون اطلاع قبلی به ناگهان ایران و آمریکا خبر از سرگیری مذاکرات اتمی در ۱۹ فوریه در شهر ژنو را دادند.
در یک حرکت ناگهانی دیگر، رییس سازمان انرژی اتمی ایران دکتر علی اکبر صالحی و وزیر انرژی آمریکا، دکتر ارنست مونیز، نیز در ۲۱ فوریه به جمع مذاکره کنندگان پیوستند.
درحالی که مشاهده گران این تحولات را به معنای بالا رفتن در فاز تازهای از گفتگوها تعبیر کردند، ضرب الاجل مانند پاندولی بالای سر مذاکره کنندگان در نوسان است و به یاد آنها میآورد که چه اتفاقاتی در صورت شکست مذاکرات در انتظار آنها است.
مهلت رسمی رسیدن به توافقاتی میانی و سیاسی ۲۴ ماه مارس در نظر گرفته شده، و اگر این زمان بدون نتیجه بگذرد، برای مذاکره کنندگان ادامه مذاکرات و رسیدن به توافق نهایی تا تاریخ ۱ ژوئیه دشوار خواهد بود.
در شامگاه ۲۲ فوریه، در جوی بسیار مثبت و پر تحرک و با هماهنگی، مذاکرات دو جانبه ایران و آمریکا بین وزاری خارجه دو کشور در ژنو از سر گرفته شد.
در حالی که دو وزیر در هتل پرزیدنت ویلسون در حال مذاکره بودند، معاونان سیاسی آنها در مقر اتحادیه اروپا با نمایندگان سیاسی ۵+۱ در حال مذاکره بودند. در شبی بسیار طولانی، گروهها مذاکرات خود را همچنان ادامه دادند و دوباره آن را روز دوشنبه از سر گرفتند.
هر دو طرف اذعان دارند که رسیدن به توافق همچنان قریب الوقوع نیست، هر چند که ما شعاعهایی از امید را در این میان میبینیم. برادر رییس جمهور ایران آقای حسین فریدون که مشاور سیاسی ارشد رییس جمهور نیز میباشد به ژنو آمد و به عنوان مرتبط در بین گروههای مذاکره کننده ایرانی در آمد و رفت بود.
همه میدانند که حضور آقای فریدون به معنای ایجاد خط ارتباطی مستقیم با رییس جمهور- حسن روحانی- است. شاید هم حضور وی این معنا را داشت که به وی این اجازه داده شده بود تا تصمیمهای سخت را بگیرد.
اظهارات اخیر رهبر ایران آیت الله خامنهای که گفته بود که میداند که در صورت رسیدن به توافق تمامی تحریمها برداشته نخواهد شد، نشان از درک وی درباره غیرممکن بودن رفع همه تحریمها بلافاصله بعد از توافق دارد. برخی از این تحریمها توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد اعمال شده است و برخی دیگر توسط کنگره آمریکا به همین دلیل برداشته شدن آنها زمان دربر خواهد داشت.
مذاکرات در حال جریان است هرچند که مهمترین موضوع برای مردم ایران داشتن آیندهای پُر امید و خالی از هراس است و این نیاز و امید به نظر میآید که توسط رهبران ایران و رییس جمهور حسن روحانی پذیرفته شده باشد.
این مقاله روز دوشنبه ۲۳ فوریه در العربیه انگلیسی منتشر شده است.