از فاجعه انفجار اتمی چرنوبیل چه میدانیم؟
حدود بیستهزار سال طول خواهد کشید تا منطقه چرنوبیل از آثار انفجار اتمی پاک شده و دوباره قابل سکونت شود
جامعه جهانی اخیرا روسیه را به خاطر حمله به چرنوبیل سرزنش کرد. نگرانی جامعه جهانی مسبوق به سابقه است، چرا که چرنوبیل محل وقوع خطرناکترین حادثه انفجار اتمی در تاریخ بشر بوده است.
فاجعه چرنوبیل در 26 آوریل 1986 در نیروگاه هستهای چرنوبیل در شمال اوکراین، که در آن زمان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود، روی داد. این یکی از تنها دو حادثه هستهای است که با درجه هفت یا «حداکثر شدت» رتبهبندی شده است. دیگری فاجعه هستهای فوکوشیما دایچی در ژاپن در سال 2011 است.
حادثه چرنوبیل در حین انجام آزمایش اتمی رخ داد. یک واکنش زنجیرهای هستهای کنترلنشده آغاز شد و مقادیر زیادی انرژی آزاد کرد، به طوری که هسته راکتور ذوب شد و چند انفجار هسته راکتور را از هم درید و ساختمان محل آن را ویران کرد.
در پی این انفجار، آتشسوزی مهیبی در منطقه روی داد. انفجار چرنوبیل حدود نه روز آلودگی رادیواکتیو چشمگیری در هوا منتشر کرد که به سایر نقاط اتحاد جماهیر شوروی و حتی اروپای غربی رسید، تا اینکه سرانجام در 4 مه 1986 متوقف شد.
در اثر افزایش سطح تشعشعات در منطقه اطراف چرنوبیل، طی چند روز آینده بیش از یکصدهزار نفر از ساکنان محل تخلیه شدند، و در نهایت منطقهای به مساحت حدود 2600 کیلومتر مربع به عنوان قرنطیه گرداگرد محل انفجار اتمی ایجاد شد.
انفجار راکتور باعث کشته شدن دو مهندس و سوختگی شدید دو مهندس دیگر شد. 134 نفر از کارکنان تاسیسات و آتشنشانان به دلیل جذب مقادیر زیاد پرتوهای یونیزه، با سندروم «تشعشع حاد» در بیمارستان بستری شدند. از این تعداد، 28 نفر جان خود را از دست دادند، و 14 مورد مشکوک به سرطان ناشی از تشعشعات طی 10 سال آینده مشاهده شد.
واکنش اضطراری اولیه به فاجعه چرنوبیل، همراه با پاکسازی بعدی محیط زیست، بیش از پانصدهزار نفر را درگیر خود کرد، و حدود 18 میلیارد روبل شوروی سابق هزینه برداشت. بر اساس ارزیابیهای علمی، حدود بیستهزار سال طول خواهد کشید تا منطقه چرنوبیل از آثار انفجار اتمی پاک شده و دوباره قابل سکونت شود.
