تاکید اسپانیا بر پایبندی به تعهداتش در ائتلاف «ناتو»

اسپانیا، جمعه 4 اردیبهشت، بر پایبندی خود به تعهداتش در ائتلاف «ناتو» تاکید کرد.

پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا در واکنش به گزارش‌ها از احتمال اقدام تنبیهی علیه اسپانیا تأکید کرد که کشورش «بر اساس ایمیل‌ها عمل نمی‌کند»، بلکه به مواضع رسمی دولت‌ها تکیه دارد.

این موضع‌گیری در پاسخ به یک یادداشت داخلی در «پنتاگون» مطرح شد که گزینه‌هایی برای مجازات برخی متحدان، از جمله تعلیق نقش مادرید در «ناتو»، را مورد بررسی قرار داد.

این تحولات در حالی رخ داد که اختلافاتی در داخل ناتو درباره میزان حمایت برخی اعضا از عملیات نظامی آمریکا علیه ایران؛ به‌ویژه در زمینه در اختیار گذاشتن پایگاه‌های هوایی و حریم هوایی، وجود دارد.

اختلاف بر سر حمایت نظامی

بر اساس گزارش‌های جدید، واشینگتن از مخالفت برخی متحدان از جمله اسپانیا برای استفاده از پایگاه‌ها یا حریم هوایی جهت اجرای حملات علیه ایران ابراز نارضایتی کرده و این موضوع را کوتاهی در حداقل الزامات ناتو دانسته است.

در همین راستا، یک مقام آمریکایی گفته است که ارائه دسترسی، استقرار و اجازه پرواز، «حداقل شرط» هرگونه همکاری در ناتو است و برخی کشورها در جریان بحران جاری، این الزامات را رعایت نکردند.

همچنین در یادداشت پیشنهادی «پنتاگون»، گزینه‌های دیگری برای فشار بر متحدان از جمله کاهش نقش آن‌ها در موقعیت‌های کلیدی ائتلاف یا بازنگری در برخی مواضع دیپلماتیک آمریکا درباره پرونده‌های حساس اروپایی، مطرح شده است.

تنش بی‌سابقه داخلی در «ناتو»

جنگ با ایران پرسش‌های گسترده‌تری درباره آینده «ناتو» ایجاد کرده است، به‌ویژه در پی اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا که پیش‌تر به احتمال خروج کشورش از این ائتلاف اشاره کرده و گفته بود روابط نباید «یک‌طرفه» باشد.

در مقابل، کشورهای اروپایی مانند بریتانیا و فرانسه ضمن اعلام آمادگی برای مشارکت در تأمین امنیت کشتیرانی در مراحل بعدی، معتقدند که مشارکت مستقیم در عملیات نظامی به معنای ورود کامل به جنگ خواهد بود.

اسپانیا میان تعهد و احتیاط

اسپانیا با وجود پایبندی به عضویت در ناتو، موضعی محتاطانه‌تر نسبت به مشارکت مستقیم نظامی به‌ویژه در زمینه استفاده از خاک و پایگاه‌هایش اتخاذ کرده که با انتقادهایی در واشینگتن مواجه شد.

این در حالی است که اسپانیا، میزبان پایگاه‌های مهم نظامی آمریکا از جمله پایگاه دریایی «روتا» و پایگاه هوایی «مورون» است، که همین موضوع موضع این کشور را از اهمیت راهبردی ویژه‌ای برخوردار می‌سازد.

این بحران نشان‌دهنده چالشی عمیق‌تر در داخل ناتو است که به تفاوت اولویت‌های اعضا و حدود تعهدات مشترک آن‌ها، به‌ویژه در درگیری‌های خارج از خاک اروپا، مربوط می‌شود.

این بحران همچنین نشان می‌دهد که ناتو که بیش از 7 دهه قدمت دارد، با آزمونی جدید در زمینه انسجام خود روبه‌رو شده است؛ آنهم در شرایطی که ماهیت تهدیدها تغییر کرده و منافع دو سوی اقیانوس اطلس بیش از پیش متفاوت شده‌اند.