افشای هویت «مهندس هلندی» که ویروس «استاکس‌نت» را در تأسیسات هسته‌ای نطنز کار گذاشت

تحقیقات جدید روزنامه هلندی «دی فولکس‌کرانت» هویت عاملی که ویروس «استاکس‌نت» را به تاسیسات نطنز وارد کرد، فاش کرده است.

روزنامه فولکس‌کرانت نوشته است، پس از دو سال تحقیق و گفت‌وگو با چهل و سه نفر، توانسته است به هویت مردی به نام «اریک ون سابن» دست یابد که به نوشته این روزنامه، برای نخستین بار بدافزار «استاکس‌نت» را وارد تأسیسات نطنز کرد.

این تحقیقات فاش کرد که هدف گیری تاسیسات اتمی ایران با ویروس «استاکس‌نت» در فرآیندی که سال‌ها همکاری بین ایالات متحده و اسرائیل به طول انجامید، صورت گرفت.

در تحقیقات جدید این روزنامه درباره جزئیات ورود اطلاعات آمریکایی و اسرائیلی به تاسیسات به شدت مستحکم و حفاظت شده نطنز، آمده است که اریک ون سابن، مهندس هلندی که همسرش ایرانی است، پس از سال‌ها آماده سازی و همکاری با سازمان‌های جاسوسی موساد و سیا، در وارد کردن تجهیزات آلوده به ویروس «استاکس‌نت» به خط حیاتی تاسیسات هسته‌ای نطنز و نصب آن تجهیزات آلوده روی پمپ‌های آب این تاسیسات موفق شد ضربه‌ای سنگین به برنامه هسته‌ای ایران وارد کند.

این مهندس در سال 2007 با ارسال تجهیزات آلوده به ویروس «استاکس‌نت» به تاسیسات هسته‌ای ایران از طریق شرکت حمل و نقل بین المللی «تی تی اس» که در آن کار می‌کرد، توانست هسته اصلی تاسیسات نطنز را هدف قرار دهد.

8 ماه پس از ارسال و نصب این تجهیزات فاش شد که بزرگترین ضربه به برنامه تسلیحات هسته‌ای ایران بود که منجر به از کار افتادن هزار دستگاه مرکزی در تاسیسات نطنز شد.

ازدواج با یک زن ایرانی

اریک ون سابن، با یک زن ایرانی ازدواج کرد و چندین بار به ایران سفر کرده بود. اما در اواخر سال 2008 به همراه خانواده به مدت ده روز به تهران سفر کردند تا تعطیلات آخر سال را سپری کنند. اما بعداً به طور مرموزی کشور را ترک کرد. طبق گفته همسرش او قبل از خروج از ایران بسیار ناراحت و مضطرب بود».

در یک سانحه رانندگی جان باخت

او دو هفته پس از خروج بر اثر واژگونی موتورسیکلتش که منجر به شکستگی گردنش شد، در سانحه رانندگی جان باخت.

ویروس «استاکس‌نت» زنگ خطر وابستگی ایران به نرم‌افزارها و قطعات یدکی وارداتی از خارج و استفاده گسترده در تاسیسات هسته‌ای و نظامی در این کشور را به صدا درآورد.

ایالات متحده و اسرائیل در سال 2010 پس از استفاده از «استاکس‌نت» برای حمله به تاسیسات نطنز این ویروس را توسعه دادند. این ویروس پس از استفاده از آن در اولین حمله به تجهیزات صنعتی هسته‌ای ایران، به طور عمومی کشف شد.

بر اساس گزارش روزنامه «الشرق الاوسط»، مقامات ایرانی در آن زمان گفتند: «این ویروس نیروگاه اتمی بوشهر که به آب‌های دریای خلیج مشرف است، را نیز آلوده کرده است»

به گفته برخی کارشناسان این ویروس یک برنامه کامپیوتری مخرب است که به سیستم‌های کنترل صنعتی پرکاربرد تولید شده توسط شرکت آلمانی «سيمنس ای جی» حمله می‌کند و از آسیب پذیری‌های امنیتی در سیستم عامل مایکروسافت ویندوز سوء استفاده می‌کند. از این ویروس همچنین می‌توان برای جاسوسی یا خرابکاری استفاده کرد.