سازمان حقوق بشر ایران در سیزدهمین گزارش سالانه خود از آمار اعدام در این کشور اعلام کرد که در سال 2020، حداقل 267 نفر، از جمله 4 کودک، در ایران اعدام شدهاند.
در این گزارش همچنین آمده است که در سال 2020، ایران تنها کشوری بود که اعدام کودکان را ادامه داد.
بر اساس این گزارش، در سال گذشته فقط یک نفر در ملاءعام اعدام شده است که کمترین میزان در طول 15 سال اخیر به شمار میرود، ولی به گفته مقامهای سازمان حقوق بشر ایران این مسئله، نه به دلیل تغییر سیاست قوه قضاییه، بلکه ناشی از محدودیتهای ناشی از همهگیری کرونا بوده است.
گفتنی است که دستگاه قضایی ایران در سالهای 2018 و 2019 به ترتیب 273 و 280 نفر را اعدام کرده بودند و در سال 2020، آمار اعدام در ایران کاهش اندکی داشته است.
محمود امیری مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، با اشاره به افزایش فعالیت کمپینهای مخالفت با اعدام در شبکههای اجتماعی گفته است که حکومت ایران از اعدام به عنوان ابزار «هراسافکنی در میان مردم استفاده میکند تا قدرت را حفظ کند» ولی روند اعتراضهای مردم نشان داده که آنها «احساس ترس» ندارند و چنین رویکردی «خشم آنها را نسبت به اعدامها برانگیخته است.»
سازمان حقوق بشر ایران در بخش دیگری از این گزارش با اشاره به صدور حکم اعدام برای فعالان سیاسی و مدنی نوشته است که در سال ۲۰۲۰، «تعداد اعدامها در مناطق اتنیکی [قومی] سیستان و بلوچستان و کردستان در مقایسه با دو سال گذشته افزایش قابل توجهی داشته است.»
بر اساس این گزارش، روند رو به رشد اعدام در این مناطق در سال 2021 نیز ادامه دارد و «در یک ماه و نیم نخست این سال، زندانیان بلوچ یک سوم کل اعدامها را تشکیل دادهاند.»
سازمان عفو بینالملل پیشتر گزارش داده بود که از 29 آذر تا 17 بهمن سال گذشته، 19 شهروند بلوچ در ایران اعدام شدهاند.»
سازمان حقوق بشر ایران تاکید کرده است که این پروندهها که با محکومیت گسترده نهادهای بینالمللی حقوق بشری مواجه شد، «نقض فاحش روند دادرسی عادلانه در ایران را نشان میدهد.»
در بخش دیگری از این گزارش به اعدام یک مرد در تیرماه سال 99 «به خاطر تکرار در نوشیدن مشروبات الکلی»، اشاره و تاکید شده است که «در سه دهه گذشته هیچ اعدام مستند یا اعلام شدهای با اتهام مصرف مشروب الکلی وجود نداشته» و این نخستین مورد اعدام به خاطر چند بار نوشیدن الکل بود.