فرانسه چهارشنبه 3 تیر، از ثبت نخستین مورد ابتلا به ویروس ایبولا در خاک این کشور خبر داد.
بیمار یک پزشک است که پس از بازگشت از جمهوری دموکراتیک کنگو، جایی که این بیماری شیوع گستردهای دارد، مبتلا به ایبولا تشخیص داده شد. این مورد همچنین نخستین ابتلای ثبتشده خارج از قاره آفریقا در جریان موج کنونی شیوع این بیماری به شمار میرود.
وزارت بهداشت فرانسه اعلام کرد بیمار بلافاصله پس از ورود به کشور شناسایی و قرنطینه شده است.
به گفته مقامهای فرانسوی، تمامی اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از انتقال ویروس انجام شده و بیمار در شرایط ایمن تحت درمان قرار دارد.
در ادامه روند ردیابی تماسها، مقامهای بهداشتی فرانسه پنج نفر از مسافران پروازی را که بیمار در آن حضور داشته، به عنوان افراد در معرض خطر احتمالی شناسایی کردند. این افراد اکنون تحت قرنطینه و پایش پزشکی قرار دارند.
همزمان، دولت فرانسه تلاش کرده است نگرانیهای عمومی را کاهش دهد. وزارت بهداشت این کشور با استناد به ارزیابی مرکز اروپایی پیشگیری و کنترل بیماریها اعلام کرد خطر ابتلا برای ساکنان اروپا و مسافران مناطق درگیر پایین است و برای عموم مردم اروپا در سطح بسیار پایین قرار دارد.
در سطح بینالمللی نیز سازمان جهانی بهداشت بر پایین بودن خطر تاکید کرده است. تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل این سازمان، چهارشنبه گفت که هیچ دلیلی برای وحشت وجود ندارد و واکنشهای اغراقآمیز در شرایط فعلی توجیهی ندارد.
اهمیت این مورد از آن جهت است که به سویه «بوندیبوگیو» از ویروس ایبولا مربوط میشود. این گونه نادر در حال حاضر واکسن یا درمان اختصاصی تاییدشده ندارد و همین موضوع حساسیت نهادهای بهداشتی را افزایش داده است.
این نخستین بار است که ابتلا به ایبولا در داخل خاک فرانسه تشخیص داده میشود. در جریان شیوع بزرگ ایبولا در سال 2014 نیز دو بیمار برای درمان به فرانسه منتقل شدند اما ابتلای آنها پیش از ورود به این کشور تایید شده بود.
منشا این مورد ابتلا جمهوری دموکراتیک کنگو است که همچنان با یکی از گستردهترین شیوعهای ایبولا در سالهای اخیر دست و پنجه نرم میکند. سازمان جهانی بهداشت در هفتههای گذشته هشدار داده بود که روند انتقال بیماری در این کشور با وجود تقویت اقدامات کنترلی همچنان رو به افزایش است.
بر اساس آخرین آمار رسمی، تاکنون 1048 نفر در کنگو به ایبولا مبتلا شدهاند و 267 نفر جان خود را از دست دادهاند. با این حال کارشناسان معتقدند شمار واقعی مبتلایان احتمالا بیشتر از آمار ثبتشده است، زیرا بخش مهمی از موارد بیماری در مناطق دورافتاده رخ داده و دسترسی به آنها برای تیمهای درمانی و نظارتی دشوار است.
