مراسم دعای مشترک پاپ و پادشاه بریتانیا
روابط دو کلیسا که از دوران هنری هشتم با دشمنی و خونریزی همراه بود، در قرن بیستم مسیر تازهای یافت
در رویدادی تاریخی، پاپ لئو، رهبر کاتولیکهای جهان، و چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، که رهبر کلیسای انگلیکن نیز است، پس از حدود 500 سال جدایی دو مذهب در کلیسای مشهور سیستین در واتیکان با هم دعا کردند.
به گزارش «آسوشیتدپرس»، این نخستین بار از زمان جدایی هنری هشتم از رم در سال 1534 است که یک پادشاه انگلیس و یک پاپ در مراسمی مذهبی کنار هم عبادت کردند. این مراسم با سرودهای لاتین و دعاهای انگلیسی در میان نقاشیهای میکلآنژ برگزار شد، و گروههای کُر سلطنتی و واتیکان به اجرای قطعات مذهبی پرداختند.
این دیدار بخشی از سفر رسمی شاه و ملکه کامیلا به واتیکان بود، که نمادی از نزدیکی دوباره کلیسای کاتولیک و جماعت انگلیکن پس از پنج قرن جدایی به شمار میرود. ناظران آن را «ترمیم تاریخی» میان دو شاخه بزرگ مسیحیت دانسته و گفتند چنین چیزی تا چند دهه پیش غیرقابل تصور بود.
چارلز عنوان افتخاری «همبرادر سلطنتی» را از پاپ در کلیسای «سن پل خارج دیوارها» در رم دریافت کرد، و صندلی ویژهای با نشان سلطنتی و شعار «تا یکی شوند» در محراب کلیسا برای پادشاهان آینده بریتانیا اختصاص یافت. پاپ نیز به نشانهای افتخاری سلطنتی انگلستان مفتخر شد.
واتیکان و کلیسای انگلستان از دهه 1960 تاکنون روابط خود را بهطور چشمگیری بهبود بخشیدهاند. اگرچه اختلافاتی چون مسئله ازدواج کشیشان و انتصاب زنان هنوز پابرجاست، اما هر دو نهاد تأکید کردهاند که برای آیندهای مشترک و گفتوگوی دینی پایدار تلاش خواهند کرد.
روابط دو کلیسا که از دوران هنری هشتم با دشمنی و خونریزی همراه بود، در قرن بیستم با آغاز گفتوگوهای رسمی میان پاپ پل ششم و مایکل رمزی، اسقف اعظم کانتربری، مسیر تازهای یافت. از آن زمان مجموعهای از بیانیههای مشترک درباره ایمان، اخلاق، و صلح جهانی صادر شده، که زمینه را برای چنین لحظات تاریخی فراهم کرده است.
در سطح سیاسی نیز این رویداد نشانهای از نقش تازه بریتانیا در دیپلماسی مذهبی جهانی است. پادشاه که خود را «مدافع ایمان» میداند، طی سالهای اخیر کوشیده تصویر چندفرهنگیتری از سلطنت ارائه دهد.
حضور او در کنار لئو، نخستین پاپ آمریکایی تاریخ، نهتنها نشاندهندهی آشتی تاریخی کلیساهاست، بلکه پیام صلح، گفتوگو، و همگرایی معنوی را به جهان مخابره میکند در زمانی که دین و سیاست بار دیگر در بسیاری از کشورها به عرصهٔ تنش تبدیل شدهاند.
