تاثیرات کرونا بر نسلی که در دوران آن به دنیا آمدند
کودکان متولد 2020 از نظر مهارتهای حرکتی، اجتماعی، و تحمل محیطهای پرتحرک دچار تأخیر و ضعفاند
پنج سال پس از آغاز کرونا، پژوهشها نشان میدهند که قرنطینه دوران همهگیری این بیماری تأثیرات عمیقی بر رشد جسمی، ذهنی، اجتماعی، و آموزشی کودکان گذاشته که ممکن است تا چندین دهه ادامه یابند.
در بسیاری از کشورها، از جمله آمریکا و بریتانیا، مربیان پیشدبستانی متوجه شدهاند کودکان متولد 2020 از نظر مهارتهای حرکتی، اجتماعی، و تحمل محیطهای پرتحرک دچار تأخیر و ضعفاند، که دلیل آن احتمالا محرومیت از تعاملات و تجربیات ابتدایی دوران نوزادی باشد.
پژوهشها در بریتانیا نشان دادهاند کودکانی که در دوران قرنطینه متولد شدند، دایره واژگان کوچکتری دارند، و در مهارتهای شناختی و عملکرد اجرایی دچار تأخیرند. پژوهشگران معتقدند کمبود فرصتهای اجتماعی و تعاملهای طبیعی مثل تماشای چهرههای گوناگون و شنیدن صداهای مختلف علت اصلی این تأخیرهاست.
از سوی دیگر، تعطیلی مدارس که بهطور میانگین 5.5 ماه طول کشید، ضربهای جدی به آموزش وارد کرد. طبق گزارش آکادمیهای ملی آمریکا در سال 2023، نتایج تحصیلی دانشآموزان در همه زمینهها و بهویژه در ریاضیات پایینتر از وضعیت پیش از همهگیری است.
بر اساس پژوهشی در 2025، میانگین نمرات جهانی ریاضی تا 14 درصد کاهش یافته که معادل 7 ماه آموزش است. این مخصوصا میان شاگردان محروم و مهاجر و آنهایی که به اینترنت یا رایانه دسترسی نداشتند شدیدتر بوده و ممکن است در آینده دهها هزار دلار از درآمد آنان را کاهش دهد؛ خسارتی که برای آمریکا سالانه تا 188 میلیارد دلار برآورد شده است.
قرنطینه بر سلامت جسمی نیز تاثیر گذاشته است. نرخ چاقی در کودکان 10 تا 11 ساله بریتانیا افزایش یافته و کارشناسان آن را ناشی از الگوهای ناسالم تغذیه و کمتحرکی دوران قرنطینه میدانند. مشکلات روانی چون اضطراب، افسردگی، پرخاشگری، و انزوای اجتماعی نیز در کودکان افزایش یافته است.
پژوهشگران نشانههایی از بهبود در برخی زمینهها مشاهده کردهاند. کودکان نسل جدید در برخی موارد از بلوغ عاطفی بیشتری برخوردارند، که شاید به دلیل مواجهه زودهنگام با رویدادهای پیچیده و تلخ مانند اخبار روزانه مرگومیرها باشد. معلمان هم در سال 2025 گزارش دادهاند که کودکان نسبت به سالهای اول بازگشایی مدارس تعاملپذیرتر و ماجراجوتر شدهاند.
کارشناسان هشدار میدهند که بدون مداخلات هدفمند، مانند آموزش گروهی و تمرکز بر سلامت روان، روند نزولی رشد کودکان ادامه خواهد یافت. پژوهشگران میگویند که یافتههایشان میتواند نهتنها در برابر بحرانهایی مانند پاندمی، بلکه برای کودکانی که به دلایل فرهنگی یا اقتصادی منزویاند نیز مفید واقع شود.