فرار از زندان آلکاتراز با قاشق و کت بارانی

فرانک موریس و جان و کلارنس انگلین در 12 ژوئن 1962 از «آلکاتراز»، فوق امنیتی‌ترین زندان ایالات متحده فرار کردند. داستان فرار آنها با استفاده از قاشق برای کندن دیوار و سپس ساختن قایق توسط کت‌های بارانی افسانه شده است.

آلکاتراز قلعه‌ای نظامی در جزیره‌ای در وسط خلیج سانفرانسیسکو بود که بعداً به زندان تبدیل شد، و در دوران فعالیت خود جنایتکاران بدنامی مانند آل کاپون، گانگستر بزرگ شیکاگو، و رابرت استرود، پرنده‌باز آلکاتراز را در خود جای داد.

موریس و برادران انگلین نقشه فرار خود از این زندان مخوف را به دقت طراحی کردند. آنها طی چندین ماه دیواره‌های سلول‌های خود را با قاشق کندند و هر شب سوراخ‌ها را با خاکستر سیگار که به شکل بتن درآمده بود پر می‌کردند. آنها در طول شب سرهای ساختگی در بسترشان می‌گذاشتند تا نگهبانان را فریب دهند.

این سه نفر در شب 11 ژوئن 1962 از طریق سوراخ‌هایی که کنده بودند به بیرون سلول‌های خود و از آنجا به بالای سقف زندان رفتند، و پس از پایین رفتن از دیوار با استفاده قایق‌هایی که با کت‌های بارانی ساخته بودند، از جزیره فرار کردند.

مسئولان زندان روز بعد متوجه غیبت آنها شدند و یک عملیات تعقیب گسترده را آغاز کردند، اما فقط توانستند بقایای قایق و وسایل آنها را پیدا کنند. رئیس و مقامات زندان به این نتیجه رسیدند که فراریان احتمالاً در آبهای متلاطم اطراف آلکاتراز غرق شده‌اند. این زندان بالاخره در سال 1963 به دلیل خرابی ساختاری و هزینه‌های بالای عملیاتی تعطیل شد.

گمانه‌زنی درباره سرنوشت فراریان آلکاتراز همچنان ادامه دارد. حدود دو دهه بعد، فیلم ماجرایی «فرار از آلکاتراز» با بازی کلینت ایستوود در سال 1979 علاقه به این موضوع را باز زنده کرد. حدود چهار دهه بعد، در سال 2018 نامه‌ای منتشر شد که ادعا می‌کرد به قلم جان انگلین است، ولی پلیس فدرال آمریکا «اف‌بی‌آی» گفت که نمی‌تواند صحت آن را تأیید کند. پرونده آلکاتراز کماکان باز است.