چرا مسی هنوز می‌تواند سرنوشت بازی‌ها را عوض کند؟

لیونل مسی در 39 سالگی هنوز هم تعیین‌کننده است. او با درخشش برابر مصر، آرژانتین را به پیروزی 3 بر 2 رساند و این تیم را راهی مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی 2026 کرد. ستاره آرژانتینی حالا با 8 گل، صدرنشین جدول گلزنان این رقابت‌هاست.

نمایش مسی برابر مصر بار دیگر این پرسش را پیش کشید که چگونه بازیکنی در آستانه 40 سالگی، هنوز می‌تواند در چنین سطحی بازی کند. او دیگر مثل سال‌های جوانی دائم نمی‌دود، اما همچنان جریان مسابقه را عوض می‌کند. تفاوت در همین‌جاست. مسی کمتر انرژی هدر می‌دهد و دقیق‌تر تصمیم می‌گیرد.

اسطوره آرژانتینی 24 ژوئن وارد سی‌ونهمین سال زندگی‌اش شد. در سنی که بسیاری از فوتبالیست‌ها بازنشسته شده‌اند یا فاصله زیادی با دوران اوج خود دارند، او هنوز یکی از موثرترین بازیکنان فوتبال جهان است. کارشناسان می‌گویند پشت این تداوم، راز عجیب یا معجزه‌ای وجود ندارد. این نتیجه تغییری جدی است که از سال 2014 در زندگی حرفه‌ای او آغاز شد.

نقطه شروع این تحول، سال سخت 2013 بود. مسی در آن سال چند بار دچار مصدومیت عضلانی شد. هم‌زمان مشکلات گوارشی هم او را آزار می‌داد. این وضعیت گاهی در جریان مسابقات به حالت تهوع و حتی استفراغ می‌رسید.

همین بحران باعث شد مسی در سبک زندگی خود بازنگری کند. او فهمید برای ادامه رقابت در بالاترین سطح، استعداد به‌تنهایی کافی نیست. از همان زمان، مراقبت از بدن به بخش اصلی زندگی حرفه‌ای او تبدیل شد.

این تغییر فقط به تغذیه محدود نماند. مسی خواب، استراحت، ریکاوری و نوع تمرین‌هایش را جدی‌تر گرفت. هدف او روشن بود. باید آماده‌تر به مسابقات می‌رسید، سریع‌تر از فشار بازی‌ها برمی‌گشت و خطر مصدومیت‌های تکراری را کاهش می‌داد.

مهم‌ترین تغییر در رژیم غذایی او رخ داد. مسی مصرف زیاد شکر، آرد تصفیه‌شده و غذاهای فرآوری‌شده را کنار گذاشت. در عوض، برنامه غذایی متعادل‌تری را دنبال کرد. رژیمی بر پایه میوه، سبزیجات، غلات کامل، ماهی، روغن زیتون، مغزها و گوشت‌های کم‌چرب.

متخصصی که این روند را از نزدیک دنبال کرده بود، نقش تغذیه را بسیار مهم می‌داند. او گفته بود شکر بزرگ‌ترین دشمن عضلات است. این جمله بعدها به یکی از توضیح‌های اصلی درباره تغییر بدن مسی تبدیل شد.

با بالا رفتن سن، بدن برای ریکاوری به زمان بیشتری نیاز دارد. به همین دلیل، استراحت و کنترل فشار تمرین‌ها برای بازیکنی مثل مسی تقریبا به اندازه خود تمرین اهمیت دارد. او دیگر فقط تمرین نمی‌کند، بلکه بدنش را مدیریت می‌کند.

برنامه ریکاوری مسی دقیق و منظم است. او پس از مسابقات زمانی مشخص را به بازسازی عضلات اختصاص می‌دهد. تمرین‌هایی برای ثبات، انعطاف‌پذیری و قدرت انجام می‌دهد، اما بدنش را وارد فشار غیرضروری نمی‌کند.

در کنار این برنامه، مسی از روش‌هایی مانند سرمادرمانی، حمام‌های متناوب آب سرد و گرم و ماساژهای تخصصی برای کاهش گرفتگی و تسریع ریکاوری عضلات استفاده می‌کند. هدف همه این روش‌ها یکی است، بدن باید سریع‌تر آماده شود و فشار مسابقات کمتر روی عضلات باقی بماند.

اما راز دوام مسی فقط در بدنش نیست. او بازی‌اش را هم با گذر زمان تغییر داده است. دیگر لازم نیست در تمام دقایق با سرعت بالا حرکت کند. حالا بهتر می‌داند چه زمانی سرعت بگیرد، چه زمانی در فضای مناسب ظاهر شود و چه زمانی انرژی‌اش را نگه دارد.

همین تطبیق هوشمندانه، مسی را در 39 سالگی هم خطرناک نگه داشته است. او شاید کمتر بدود، اما هنوز در مهم‌ترین لحظه‌ها حاضر است. همین کیفیت بود که برابر مصر، او را شبیه بازیکنی در اوج جوانی نشان داد.