دیلی‌تلگراف: یک یگان مخفی سپاه پاسداران مسیرهای قاچاق به بریتانیا را مدیریت می‌کند

یافته‌های یک تحقیق افشاگرانه که روزنامه بریتانیایی «دیلی‌تلگراف» منتشر کرده، پرده از یک شبکه پیچیده قاچاق زیرمجموعه سپاه‌پاسداران ایران برمی‌دارد که از مبدأ خاورمیانه تا قلب اروپا و بریتانیا امتداد یافته است.

بر اساس این تحقیق، هدایت عملیاتی این شبکه بر عهده «یگان 700» وابسته به نیروی قدس سپاه پاسداران است؛ واحدی که پیش‌تر در سال 2024 به دلیل تسهیل فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده در خاک بریتانیا و دیگر کشورها، در فهرست تحریم‌های لندن قرار گرفته بود.

این گزارش تاکید می‌کند که گروه‌هایی که در دهه‌های گذشته صرفاً برای انتقال تسلیحات و منابع مالی به گروه‌های نیابتی در سوریه و لبنان طراحی شده بودند، اکنون تغییر کاربری داده و حوزه‌هایی چون قاچاق مواد مخدر، انتقال مهاجران غیرقانونی و جابه‌جایی عناصر مورد اعتماد طهران در خاک بریتانیا را پوشش می‌دهند.

در این ساختار، «یگان 700» مدیریت کلان عملیات قاچاق و لجستیک را راهبری می‌کند و «یگان 190» مسئولیت انتقال فیزیکی محموله‌ها را بر دوش دارد. هم‌زمان، یگان‌های مخفی مستقر در خاک سوریه (از جمله یک واحد تخصصی فعال در زمینه توسعه موشک‌های نقطه‌زن) وظیفه تحویل‌گیری و پشتیبانی میدانی این محموله‌ها را ایفا می‌کنند.

این ساختار شبکه‌ای و چندلایه به سپاه پاسداران اجازه می‌دهد تا بدون وابستگی به یک خط ارتباطی منفرد و آسیب‌پذیر، با انعطاف‌پذیری حداکثری به اهداف خود دستیابد.

طبق اسناد این تحقیق، عوامل و عناصر وابسته از طریق گذرگاه‌های غیرقانونی؛ از جمله تردد با قاچاقچیان از طریق کانال مانش یا سوار شدن بر پروازهای ورودی از اروپای شرقی، وارد خاک بریتانیا می‌شوند. این افراد پس از ورود، به صورت «سلول‌های خفته» زندگی کرده و منتظر دریافت دستورالعمل‌های سازمانی برای اجرای ماموریت‌های خود می‌مانند.

فعال‌سازی این کریدورها همزمان با تشدید لحن خصمانه سپاه پاسداران علیه بریتانیا صورت می‌گیرد؛ تنشی که پس از اعطای مجوز لندن به بمب‌افکن‌های استراتژیک آمریکایی (مدل B-1) جهت استفاده از پایگاه هوایی «راف فیرفورد» برای انجام حملات علیه اهدافی در ایران، به اوج خود رسید.

لفاظی‌های تهدیدآمیز و ادعاهای مقام‌های ایرانی

دیلی‌تلگراف به نقل از منابع مطلع و مقام‌های ارشد ایرانی، ابعاد تازه‌ای از تهدیدات امنیتی متوجه بریتانیا را رسانه‌ای کرده است.

یکی از مقام‌های ایرانی مدعی شد که به پایگاه‌های نظامی بریتانیا در تیررس موشک‌های ایران است و تصریح کرد: «نیروهای مسلح پیام خود را به صراحت اعلام کرده‌اند؛ از میدان جنگ فاصله بگیرید. ما مهره‌هایی در لندن داریم که در صورت لزوم فعال خواهند شد.»

این مقام با ادعایی بی‌سابقه افزود: «شبکه‌های قاچاق به مراتب کارآمدتر و راهبردی‌تر از موشک‌ها هستند؛ برای هدف قرار دادن لندن نیازی به شلیک موشک نداریم، چرا که روند کار بسیار ساده‌تر از آن است.»

مقام دیگری مدعی شد که شبکه عوامل نفوذی ایران حتی تا سطح اجرای عملیات در مجاورت یا داخل مقر نخست‌وزیری بریتانیا ظرفیت دارند و برخی از این عناصر بدون جلب توجه امنیتی در ساختمان‌های دولتی تردد می‌کنند.

مکانیسم یارگیری و دیدگاه متخصصان امنیت ملی

پژوهشگران و مصاحبه‌کنندگان با قاچاقچیان بین‌المللی انسان نشان می‌دهند که بخشی از مهاجران با وعده سفرهای ارزان‌قیمت، تعهدات مالی و انباشت بدهی مواجه می‌شوند که سیستم اطلاعاتی ایران به راحتی از آن به عنوان اهرم فشار (بدون اتکا به انگیزه‌های ایدئولوژیک) برای بهره‌کشی‌های آتی و جذب افراد استفاده می‌کند.

در مقابل، نهادهای امنیتی و کارشناسان ارشد بریتانیایی نسبت به ادعاهای گزاف درباره ایجاد شبکه‌های ترور و جاسوسی حرفه‌ایِ بلندمدت توسط ایران ابراز تردید کرده‌اند.

دکتر لینیت نوسباخر، مشاور پیشین امنیت ملی در دفتر کابینه بریتانیا، بر این باور است که ساختار امنیتی ایران فاقد «صبر استراتژیک» لازم برای مدیریت شبکه‌های نفوذ پیچیده و پایدار در خاک بریتانیا است.

دکتر کریستیان گوستافسون، معاون مرکز مطالعات اطلاعاتی و امنیتی دانشگاه برونیل، نیز ارزیابی می‌کند که هدف اصلی طهران از طرح چنین ادعاهایی، مهندسی ترس، ایجاد فشار روانی و سیاسی بر دولت بریتانیا به منظور تضعیف سطح حمایت‌های لندن از راهبرد نظامی ایالات متحده است.

با وجود تأکیدات مکرر سپاه پاسداران مبنی بر اینکه هر پایگاهی که مبدأ تجاوز به خاک ایران باشد «هدف مشروع» محسوب می‌شود، تحلیلگران امنیتی معتقدند بهره‌گیری از زیرساخت‌های پنهان قاچاق، ابزاری کم‌ هزینه برای فشارسنجی سیاسی است؛ ادعاهایی که تا کنون مستندات مستقل رسمی برای اثبات تمامی زوایای آن ارائه نشده است.