«اسپانیای نوین»؛ امپراطوری استعماری اسپانیا در قاره آمریکا
اقیانوسپیماهای گالیون کالاهای چینی، ابریشم، ادویه و محصولات دیگر را از فیلیپین به مکزیک و از آنجا به اسپانیا میفرستادند.
«اسپانیای نوین» (Nueva España) یکی از مهمترین قلمروهای امپراطوری اسپانیا در قاره آمریکا بود که از اوایل قرن شانزدهم تا اوایل قرن نوزدهم وجود داشت. این قلمرو پس از فتح امپراتوری آزتک توسط دریانورد ماجراجو هرنان کورتس در سال 1521 تأسیس شد، و مرکز آن مکزیکوسیتی بود که بر ویرانههای پایتخت آزتکها یعنی تنوچتیتلان ساخته شد.
اسپانیای نوین شامل سرزمینهای وسیعی در آمریکای شمالی، مرکزی و حتی برخی مناطق آسیا و اقیانوسیه میشد. بخش اصلی این قلمرو در بر گیرنده کشورهای امروزی مکزیک، گواتمالا، بلیز، السالوادور، هندوراس، نیکاراگوئه، و کاستاریکا بود.
این قلمرو همچنین بخشهایی از ایالات متحده امروزی مانند کالیفرنیا، تگزاس، نیومکزیکو، آریزونا، نوادا، یوتا و کلرادو را در بر میگرفت. علاوه بر این، برخی جزایر کارائیب مانند کوبا، جمهوری دومینیکن، پورتوریکو و فیلیپین در آسیا نیز تحت حاکمیت اسپای نوین قرار داشتند.
پادشاهان اسپانیا در طول قرن هجدهم «اصلاحات بوربونی» اجرا کردند تا کارایی اداری و اقتصادی اسپانیای نوین را افزایش دهند. این قلمرو یکی از ثروتمندترین مستعمرات اسپانیا بود، زیرا معادن نقره و طلا، بهویژه در مکزیک و پرو، برای امپراطوری اسپانیا ثروت عظیمی به ارمغان میآوردند.
اسپانیای نوین همچنین مرکز تجارت دریایی بین آسیا، آمریکا و اروپا بود. کشتیهای اقیانوسپیمای گالیون کالاهای چینی، ابریشم، ادویه و محصولات دیگر را از فیلیپین به مکزیک و از آنجا به اسپانیا میفرستادند.
با این حال، نارضایتی اجتماعی، نابرابریهای طبقاتی، و تأثیر انقلابهای آمریکا و فرانسه منجر به ظهور جنبشهای استقلالطلبانه در اوایل قرن نوزدهم شد. در نهایت، مکزیک در سال 1821 پس از جنگ استقلال مکزیک از اسپانیا جدا شد و اسپانیای نوین به طور رسمی منحل شد.
نیواسپانیا تأثیرات عمیقی بر فرهنگ، زبان، مذهب و هویت کشورهای امروزی آمریکای لاتین گذاشت. زبان اسپانیایی، مذهب کاتولیک، و سیستمهای اجتماعی-اقتصادی که در دوران استعمار شکل گرفتند، هنوز هم در بسیاری از کشورهای این منطقه قابل مشاهده هستند.
