• صفحه اصلی
• گوناگون

خودروهای مدرن دیگر فقط وسایل نقلیه نیستند، بلکه به شبکه‌ای عظیم برای جمع‌آوری داده‌ها بدل شده‌اند. خودروهای امروزی مانند «کامپیوترهای چرخ‌دار» عمل می‌کنند؛ و شرکت‌های خودروسازی از طریق حس‌گرها، دوربین‌ها، اینترنت داخلی، و نرم‌افزارهای متصل، حجم گسترده‌ای از اطلاعات شخصی رانندگان را ثبت و منتقل می‌کنند.

این داده‌ها شامل موقعیت مکانی دقیق، سرعت رانندگی، نحوه ترمز گرفتن، استفاده از کمربند ایمنی، محتوای صوتی داخل خودرو، و حتی جزئیاتی مثل حالات چهره، وزن، سن، نژاد، و رفتارهای شخصی می‌شود. برخی خودروها حتی دوربین‌های داخلی دارند که پیوسته راننده را زیر نظر می‌گیرند.

بر اساس پژوهش «موزیلا» در سال 2023، تمامی 25 برند خودروی بررسی‌شده استانداردهای پایه حریم خصوصی را نقض کرده‌اند، و خودروها «بدترین محصول دیجیتال از نظر حریم خصوصی» توصیف شده‌اند.

بسیاری از شرکت‌ها حق فروش داده‌های کاربران را برای خود محفوظ می‌دارند، و این اطلاعات به شرکت‌های بیمه، دلالان داده، و حتی نهادهای دولتی فروخته می‌شود. در برخی موارد، داده‌های رانندگی باعث افزایش هزینه بیمه شده است. نمونه‌ای از این مساله، پرونده «جنرال موتورز» بود که به فروش داده‌های مکانی رانندگان متهم شد.

گزارش‌ها نشان می‌دهند که وضعیت احتمالاً بدتر نیز خواهد شد. قوانین جدید آمریکا خودروسازان را ملزم می‌کند سامانه‌های تشخیص مستی و خستگی راننده با را دوربین‌های مادون قرمز و تحلیل رفتار نصب کنند.

گرچه هدف این فناوری افزایش ایمنی است، اما منتقدان می‌گویند این سیستم‌ها حجم عظیمی از داده‌های زیستی و پزشکی را بدون چارچوب‌های حفاظتی مناسب در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهند. در حال حاضر نیز قوانین مشخص و فراگیری درباره نحوه استفاده از این اطلاعات وجود ندارد.

کارشناسان توصیه می‌کنند رانندگان تا حد ممکن از برنامه‌های بیمه مبتنی بر ردیابی رانندگی استفاده نکنند، تنظیمات حریم خصوصی خودرو و اپلیکیشن‌های مرتبط را تغییر دهند، و در کشورهایی که چنین حقی وجود دارد، درخواست حذف یا عدم فروش داده‌های خود را ثبت کنند. آنها تأکید می‌کنند تا زمانی که مالکیت واقعی داده‌ها در اختیار مصرف‌کنندگان قرار نگیرد، روند گسترش نظارت دیجیتال بر خودروها ادامه خواهد یافت.