• صفحه اصلی
• افغانستان

بعد از پشتون‌ها بزرگترین گروه قومی در افغانستان تاجیک‌ها هستند که بزرگترین گروه دری یا فارسی زبان‌ها را در این کشور تشکیل می‌دهند. ‎

تاجیک‌های افغانستان دری (فارسی) زبان، نزدیک‌ترین گروه قومی به فارسی‌زبانان تاجیکستان و ایران هستند، بیشتر تاجیک‌ها در مناطق شمال شرقی و غرب افغانستان زندگی می‌کنند.

بدخشان، تخار، کاپیسا، بلخ، جوزجان، پروان، کابل، بغلان، پنجشیر، کندز، غزنی، غور، فراه و هرات مناطقی در افغانستان هستند که بیشتر تاجیک‌ها در آن زندگی می‌کنند.

همچنان مناطق شمالی و مرکزی لغمان، سرخرود در ننگرهار، گردیز در پکتیا، اورگون در پکتیکا و نواحی توپخانه در قندهار مناطق تاجیک نشین فارسی‌زبان در افغانستان هستند. در ولایات لوگر، وردک و غزنی این کشور نیز کم و بیش، یک یا دو سوم جمعیت را تاجیک‌ها تشکیل می‌دهند.

قابل ذکر است که وطن اجدادی اصلی تاجیک‌ها تاجیکستان، افغانستان و جنوب ازبکستان است.

زبان تاجیک‌های افغانستان پارسی یا فارسی دری است. زبان فارسی در کشورهای افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، ایران و چین صحبت می‌شود که گویندگان اصلی و عمدهٔ آن تاجیکان‌اند. البته فارسی لهجه‌های محلی و منطقه‌ای مختلف دارد مثلاً فارسی بدخشی، فارسی دوشنبه‌گی، فارسی فرغانی، فارسی سمرقندی، مشهدی، تهرانی، اصفهانی، هراتی، کابلی، پنجشیری و… آنچه فارسی دری خوانده می‌شود، گونهٔ ادبی و رسمی فارسی است که در سراسر قلمرو فارسی تقریباً یکسان است.

تاجیک‌های تاجیکستان در حال تجلیل از نوروز

اکثر تاجیک‌ها دارای مو و چشمان تیره با پوست گندم‌گون تا سپید هستند اما می‌توان رنگ مو و چشمان روشن نیز در بین آنان دید، به ویژه در مناطق کوهستانی مانند بدخشان.

دختر تاجیک در بدخشان افغانستان

همچنان برخی از تاجیک‌های افغانستان و آسیای میانه دارای آمیزهٔ ترکی - مغولی هستند، از سوی دیگر، تاجیک‌های کوهستان‌نشین مناطق دورافتاده افغانستان بیشتر شبیه باشندگانی هستند که پیش از مهاجرت ترکان و مغولان می‌زیسته‌اند.

تاجیک‌های سمرقند

اکثریت تاجیک‌ها پیرو مذهب سنی اسلام هستند و اقلیت‌های کوچک اسماعیلی و شیعه دوازده امامی نیز در دسته‌های پراکنده وجود دارند.

علاوه بر این، جوامع کوچک یهودی مشهور به «یهودیان بخارایی» از دوران قدیم در شهرهای سمرقند، بخارا و به تعداد کمتر در شهرهای هرات و کابل زیسته‌اند.