چرا دستیابی به صلح در اوکراین دشوار است؟

بابك اماميان
بابك اماميان
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
3 دقيقه (Reading time)

تاریخ معاصر نشان داده است که سازمان اطلاعات نظامی آمریکا و «سی‌آی‌ای» همواره رفتار متفاوتی در مورد جنگ داشته‌اند. این مساله درباره جنگ‌های عراق(2003)، لیبی(2011)، جنگ با «داعش»(2013) و افغانستان در سال 2021 صدق می‌کند و در بیشتر موارد روش‌های سی‌آی‌ای «بهترین» نبوده است.

«سی‌آی‌ای» و سازمان اطلاعات نظامی همیشه دارای یک دستور کار نبوده و بین آنها همیشه رقابت در جریان است.

اختلاف آرا و اطلاعات می‌تواند برای رئیس جمهوری آمریکا سردرگم کننده باشد.

در همین راستا، سی‌آی‌ای ادعا می‌کند که ارتش یک نهاد جاسوسی نیست.

روسای جمهوری آمریکا تمایل دارند کنار «سی‌آی‌ای» بمانند برای این‌که ارتش را تا حد ممکن از سیاست دور نگه دارند.

این وظیفه برآمده از قانون اساسی برای رئیس جمهوری ایالات متحده است تا تعادل را بین قوا برقرار کند. این تعادل ضامن این امر می‌شود تا هیچ شخص یا نهادی قدرت مطلق در تصمیم‌گیری نداشته باشد.

در جنگ اوکراین به نظر می‌رسد که سازمان اطلاعات نظامی آمریکا نقش بزرگتری در تصمیم‌گیری داشته باشد.

پویایی‌های صلح

در مواردی همچون ایرلند شمالی، کره شمالی- جنوبی، قبرس شمالی- جنوبی و فلسطین و اسرائیل صلح باید توسط متحدان به هر دو طرف تحمیل شود.

زمانی که «تجارت در زمان جنگ» از «تجارت در زمان صلح» پیشی بگیرد برقراری صلح مشکل‌تر است. خصوصا زمانی که منافع کمپانی‌های بزرگ‌ در میان باشد.

نظامی‌سازی اوکراین به معنای اقتصادی جدید برای اوکراین و در نتیجه تمایل کمتر به صلح است.

جهان به شمال و جنوب در نتیجه جنگ اوکراین تقسیم شده است؛ در حالی که کشورهایی مانند هند و چین طرفدار جنگ نیستند.

پویایی‌های اقتصاد در دوران جنگ

این در حالی است که اقتصاد در دوران جنگ به معنای صرف 10 تا 15 درصدی «تولید ناخالص داخلی» یا GDP برای موارد نظامی به جای 2 درصد است.

اوکراین روزانه به 5000 گلوله توپخانه برای عملیات دفاعی نیازمند است. این در حالی است که این عدد به 20000 برای حمله می‌رسد. تولیدات غربی ماهانه 50000 عدد است.

با این تفاسیر، کارخانه‌های مهمات و خطوط تولید جدید لازم است.

جنگ‌ها گران هستند

جنگ غیرقابل پیش‌بینی است و به آسانی می‌تواند از کنترل خارج شود. بنابراین باید برای اجتناب از جنگ تلاش شود و یا آنها را کوچک نگه داشت.

از سوی دیگر اقتصاد جهانی مقابل انتخابی مابین «اقتصاد دوران مصرفی» و «اقتصاد در دوران جنگ» است.

سیاستمداران از مردم درباره اینکه خواستار «اقتصاد در دوران جنگ» هستند چیزی نپرسیده‌اند.

دوراهی این پیش‌فرض است که آیا غرب می‌تواند بدون توسل به مخارج بالاتر و تنها با هزینه کم در جنگی طولانی با روسیه بماند.

«صلح دست‌نیافتنی»

اگر «اقتصاد در زمان جنگ» در اقتصاد عمومی درونی و یکی شود، صلح دست‌نیافتنی خواهد شد. دیپلماسی، خصوصا «سیاست واقعی» هنری کسینجر، سیاستی بر پایه ملاحظات عملی است.

سرمایه‌گذاری در کارخانه‌های جنگی جدید

شرکت‌های بزرگ در قدرت، بدون ایدئولوژی خواستار داشتن کنترل هستند.

برای سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در کارخانه‌های جدید جنگی، شرکت‌ها نیازمند درگیری سیاستمداران به یک جنگ طولانی هستند.

تنها یک جنگ طولانی سرمایه‌گذاری در کارخانه‌های جنگی جدید را تبیین می‌کند.

با این حال این در مورد سلاح‌های سبک و کم‌هزینه است و سلاح‌های جنگی سنگین نیازمند تعهد و سرمایه‌گذاری بیشتر است. کشورهای غربی و اروپایی زیادی آماده جنگ هستند.

در نهایت اینکه تحریم‌ها علیه روسیه، به اقتصاد این کشور ضربه نزده و تولیدات جنگی افزایش یافته است.

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید