نگذارید کودکان بیشتری طعمه جوهای روباز اهواز شوند

مریم دهکردی
مریم دهکردی
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
10 دقيقه (Reading time)

در روزهای گذشته، یک کنشگر اهوازی در سایت «دادخواست» که خود را پایگاهی «بی‌طرف و غیرجانب‌دار» و منعکس‌کننده «حق‌خواهی و عدالت‌طلبی شهروندان در همه‌ عرصه‌های اجتماعی» معرفی می‌کند، دادخواستی برای «ساخت سیستم فاضلاب مدرن در مناطق محروم اهواز» راه‌اندازی کرده است. درخواستی که به تصویر خندان «فارس حیدری»، کودک دو ساله و یکی از ده‌ها قربانی جوهای روباز مناطق کم‌برخودار شهر اهواز مزین است.

فارس حیدری، کودک نوپای دو ساله، در آذر۱۴۰۰، در یک لحظه غفلت و باز ماندن در خانه، به جوی پر از لجن و فاضلاب مقابل خانه‌شان سقوط کرد و جان سپرد.

کنشگری که این دادخواست را راه‌اندازی کرده، به درستی عدم وجود سیستم فاضلاب بهداشتی مناسب را، دلیل به‌خطر افتادن جان و سلامت ساکنان شهر اهواز، به‌ویژه کودکان دانسته و کم‌کاری مقامات مسوول در این زمینه را، بخشی از سیاست تبعیض‌آمیز توزیع ناعادلانه‌ امکانات در این شهر دانسته‌است.

***

روز اول اردیبهشت‌۱۴۰۲، رسانه‌های ایران از مرگ یک دختربچه سه ساله براثر سقوط در چاه فاضلاب یکی از مناطق اهواز خبر دادند. دختری به نام «جنان»، که درست در شب عید فطر وقتی خانواده‌ او در بازار مدنیان مشغول خرید برای شب عید بودند، در ماشین پدرش را باز کرد که در کنار یک چاه فاضلاب بدون درپوش پارک شده بود و در آن سقوط کرد. یک تراژدی تکرار شده که براساس بررسی‌های «ایران‌وایر» طی هفت سال گذشته، جان دست‌کم ۹ کودک زیر هشت سال را گرفته است.

یکی از فعالان مدنی کوی مدنیان اهواز، در گفت‌وگو با ایران‌وایر درباره طرح این دادخواست می‌گوید: «وضعیت فاضلاب شهر اهواز سال‌هاست فاصله زیادی با استانداردهای شهری دارد و در اکثر مناطق، به‌خصوص در مناطق حاشیه‌ای و حومه‌ی شهر که پرجمعیت و اغلب از طبقه ضعیف جامعه هستند، بسیار نامطلوب است. اکثر کانال‌های فاضلاب به‌صورت روباز و جوی‌های کنده شده در خیابان است که علاوه‌بر امکان خطر سقوط کودکان در آن، بیماری‌های مُسری و پوستی زیادی را برای ساکنان این مناطق سبب می‌شوند و سلامت و جان آن‌ها را در معرض خطر قرار می‌دهند.»

پیش از جنان سه ساله، در تاریخ ۱۰فروردین‌ سال جاری، «میثم شاوردی» کودک هشت ساله ساکن کوی مدرس اهواز، همراه دوستانش به پارک شهدا که پارکی محلی در نزدیکی خانه‌شان بود، در چاه فاضلاب عمیق و بی‌حفاظی سقوط کرد که دهانش را برای بلعیدن او باز کرده بود.

یکی از اهالی کوی شهید مدرس اهواز به ایران‌وایر می‌گوید: «این حوضچه‌ها نزدیک به دو سال است بدون حفاظ رها شده‌اند. اهالی بارها نامه نوشتند. آبفای اهواز و پیمانکار معلوم نیست باهم بر سر چه‌چیز به توافق نرسیده‌اند که این چاه‌ها به امان خدا رها شده و این چندمین بچه‌ای است که به علت كم‌كاری مسوولان نالایق استانی، جانش را در این حوضچه‌ها از دست می‌دهد.»

به گفته این فرد که در محله کوی شهید مدرس زندگی می‌کند، تپه‌های خاكی که توسط شركت آب و فاضلاب برای پمپاژ آب‌های حاصل از سپتيک ایجاد شده، درست در کنار محل بازی کودکان این منطقه قرار دارد: «بچه‌ها اغلب روی این تپه‌ها می‌روند، این بچه هم احتمالا سر خورده و در سپتيک سقوط كرده است. شركت آبفا به جای اینکه گرهی از مشکلات مردم این منطقه باز کند، محل بازی بچه‌ها را خراب کرده، فضای سبزش را خشک کرده و کارگاه را هم بدون حصار و حفاظ به امان خدا رها کرده است.»

براساس گزارش رسانه‌های محلی، به‌دنبال شکایت خانواده میثم، مديرعامل آب و فاضلاب خوزستان و مديرعامل شركت پيمانكاری كه مجری طرح‌های آبفا در منطقه كوی مدرس اهواز بوده، ۱۱فروردين‌ سال جاری بازداشت شده‌اند.

دو روز بعد از بازداشت این دوتن، شركت آب و فاضلاب خوزستان نیز در اطلاعيه‌ای ضمن عذرخواهی از خانواده و اهالی کوی مدرس اهواز اعلام كرد: «شركت آب و فاضلاب خوزستان يک دستگاه خدمات‌رسان است كه در تابستان و زمستان سخت و پربارش امسال، با مديريت دكتر كرمی‌نژاد توانست خدمت به مردم را بدون وقفه انجام دهد. روابط عمومی شركت آب و فاضلاب خوزستان، ضمن عرض تسليت به خانواده اين مرحوم كه براثر اين حادثه فوت كرده، بسيار متاثر شده است و بابت عدم رعايت نكات ايمنی توسط پيمانكار در ايمن‌سازی محل اجرای پروژه كه از وظايف آن بوده، از مردم خوزستان و خانواده اين مرحوم عذرخواهی می‌كند. شركت آب و فاضلاب خوزستان با هرگونه قصور پيمانكاران در ايمن‌سازی پروژها، طبق قانون برخورد خواهد كرد و مسووليت ايمن‌سازی پروژه‌ها مطابق با قانون و ابلاغ، برعهده پيمانكار بوده است.»

اما میثم تنها کودکی نیست که قربانی بی‌مسوولیتی مقامات آبفا و شهرداری استان خوزستان شده و جان شیرینش را باخته است.

روز شنبه ۱۷اردیبهشت۱۴۰۱، «مروان خنفری»، کودک ۲۲ ماهه‌ در منطقه قلعه‌چنان اهواز در جوی‌های روباز فاضلاب سقوط کرد و جان خود را از دست داد.

۱۹آذر۱۴۰۰، ایران‌وایر مطلع شد کودک دو ساله‌ای به نام فارس حیدری در جوی روباز فاضلاب مقابل منزلشان در منطقه گلدشت اهواز افتاده و جان باخته است.

یکی از نزدیکان فارس در گفت‌وگو با ایران‌وایر گفته بود: «روز حادثه همراه با خانواده مقابل در خانه بوديم و با غفلتی كوتاه فرزندمان از ما جدا شد. وقتی متوجه غيبت فارس شديم، خيلی دنبال او گشتيم، ولی كار‌ از‌ كار گذشته بود. براساس فيلم دوربين‌های مداربسته، ۳۱ دقيقه در كانال مانده بود و بعد جان داد. جوی روباز مقابل خانه ما هيچ حفاظی ندارد، عمق آب به نيم متر می‌رسد و برای كودكان خطرناک است. حداقل اگر تخليه آب را با لايروبی انجام می‌دادند كار به اينجا نمی‌رسيد كه جگرگوشه خود را به خاک بسپاريم.»

یک‌سال پیش از آن نیز در بهمن‎۱۳۹۹، «دانيال نواصری»، كودک سه ساله در منطقه کوی درویشیه در كوت‌عبدالله اهواز، در يک لحظه غفلت، به جوی بزرگ و روباز مملو از لجنی افتاد كه عمقی بيش از نیم متر داشت. يکی از اقوام اين كودک در مورد اين اتفاق ایران‌وایر گفته بود:«او فرزند زوجی بود که با مشکلات متعدد خانوادگی دست‌به‌گریبان هستند، اساسا وضعیت مالی اغلب ساکنان این منطقه نابسامان است، ولی خانواده دانیال دارای مشکلات معیشتی بسیاری است. پدر و مادرش با هم اختلاف دارند. پدر دانیال برای تامین مخارج زندگی مجبور است از صبح خیلی زود تا غروب کار کند و دانیال را مادربزرگش نگه‌ می‌دارد.»

به گفته این منبع مطلع، در منطقه کوی درویشیه هیچ امکاناتی برای بازی بچه‌ها وجود ندارد: «حتی یک پارک محله‌ای هم نیست. خیابان‌های اصلی ترددگاه ماشین‌ها سنگین هستند که گاهی جان بچه‌ها را می‌گیرند. در کوچه‌های فرعی و خلوت هم جوی‌های بزرگ و متعفن فاضلاب آن‌ها را می‌بلعند. ممکن است برخی از خوانندگان شما بگویند چرا بچه را در خیابان رها کردید تا بازی کند؟ هیچ‌کس درکی از شرایط زندگی ما در این منطقه ندارد.»

تابستان سال ۱۳۹۹ نیز کودک یک ساله‌ای به نام «صدیقه حیدری» در کوی سیاحی اهواز، درست همان‌طور که فارس جان خود را از دست داد، جان باخت. برادر ۱۲ ساله صدیقه، زمانی دست کوچک او را در میان گل‌و‌لای و فاضلاب جوی روباز مقابل خانه‌شان دید و بالا کشید، که نفس صدیقه دیگر بالا نمی‌آمد و شوک و احیا و تلاش برای بازگرداندن او به زندگی بی‌فایده بود.

یکی از اهالی کوی سیاحی اهواز درباره اتفاقی که برای صدیقه افتاد، به ایران‌وایر گفت: «کوی سیاحی دیگر منطقه حاشیه شهر نیست، یک منطقه سراسر محرومیت در قلب کلان‌شهر اهواز است. شب خیابان‌ها نور ندارند، برای همین خانواده صدیقه وقتی متوجه غیبت او در خانه شدند، خیابان را گشتند، اما در تاریکی اثری از او پیدا نکردند. پدرش اول گمان کرد صدیقه را دزد برده، اما برادر ۱۲ ساله‌اش یک‌باره دست کوچک او را دید که از جوی روباز فاضلاب بیرون آمده است. کودک در فاضلاب اسیدی و عمیق جوی ۴۰ سانتی جلوی خانه در کمتر از پنج دقیقه جان داده بود.»

در جواز دفن صدیقه حیدری علت مرگ، «خفگی در آب و عوارض آن» نوشته شده است. خانواده‌ او گفته‌اند از شهرداری و «شرکت آبفا» اهواز به مراکز قضایی شکایت کرده‌اند.

مرداد ۱۳۹۷، «علی بروابه» سه ساله و اردیبهشت ۱۳۹۸، «محمدعرفان عبیداوی» یک سال‌ونیمه، از اهالی کوی سیاحی، در جوی‌های روباز جان دادند. سال ۱۳۹۵ نیز کودک دیگری به نام «محمدصادق زرگانی» به همین سیاق جان خود را از دست داد؛ کودکانی که جان‌شان انگار آن‌قدر ارزشمند نبوده است که در خلال این سال‌ها، رفتن‌شان وجدان مسوولان شهر و استاندار را تکان بدهد تا این معضل را حل کنند.

حالا کنشگران اهوازی تصمیم گرفته‌اند بعد از تمامی راه‌های قانونی که عموما پاسخی نگرفته، به قدرت رسانه پناه ببرند و با دراز کردن دست یاری به سوی جامعه مدنی و شهروندانی که این روزها بیش از گذشته درد همنوع خود را حس می‌کنند، برای بهبود وضعیت فاضلاب که به هیولایی خون‌خوار بدل شده و جان کودکان شهر را می‌گیرد، چاره‌ای بیندیشند.

فاضلاب شهر اهواز حتی وقتی کودکان در آن غرق نمی‌شود نیز کشنده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که فاضلاب‌های شهری و بیمارستانی و حتی صنعتی شهر اهواز، بدون هیچگ‌ونه تصفیه وارد رودخانه کارون می‌شود. موضوعی که منجر به پیدایش و شیوع بسیاری از بیماری‌های عفونی و خطرناک در میان اهالی این شهر شده است.

آب‌گرفتگی خیابان‌های شهر اهواز و جاری شدن فاضلاب در خیابان‌ها و سطح شهر بعد از هر بارندگی نیز، مشکل دیگری است که اقدام فوری را برای محافظت از سلامت و بهداشت مردمان این شهر طلب می‌کند.

منبع: ایران وایر

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید