چرا پروازهای هوایی ایران به ترکیه بیشتر از تاجیکستان است؟

عقیل دغاقله
عقیل دغاقله
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

این سئوالی است که حسین دهباشی در توئیت پیوست مطرح کرده است. نوشته است که «دوکشور هم‌ریشه و هم‌زبانِ تاجیکستان و ایران هفته‌ای تنها دو پرواز دارند (یکی به تهران و یکی به مشهد)، پروازها به عراقِ عرب، هفته‌ای ۲۷نوبت است و به ترکیه‌ی ترک‌زبان، حدودا روزی ۳۰ بار (هفته‌ای دویست‌وچندبار!)، عجیب نیست؟»

این توییت در درجه اول نشان‌دهنده همان حلقه وصلی است که بسیاری از روشنفکران ایرانی را به هم وصل می‌کند. هم ترک ستیز است هم عرب ستیز. اما فارغ از آن واضح و روشن است که صنعت هواپیمایی ربطی به همزبانی و غیر همزبانی ندارد. اقتصاد ترکیه از جمله اقتصادهای قوی منطقه است و دارای گردشگری قوی. دیگر آنکه بسیاری به ترکیه می روند چون فرودگاه های ترکیه ترانزیتی است. به ترکیه می‌روند تا راهی مقصد دیگری شوند. عراق هم که سیاحت مذهبی است و رابطه مذهبی عراق و ایران واضح است. سفر اربعین نمونه مشخص آن است.

البته این توضیحات را خود نویسنده توییت هم می‌داند. حداقل اینقدر زیرک است که این را بفهمد. اما چرا اینکار را می‌کند؟ چون تصور می‌کند که دامن زدن به شکاف‌های ایرانی-عرب و ایرانی-ترک در این مرحله کارکرد دارد. تصور می‌کند دامن زدن به این شکاف‌ها - آنهم در زمانی که در بازی‌های جام جهانی بسیاری در اعتراض به وضعیت موجود از حمایت از تیم ملی حذر کردند - کارکرد دارد.

اهمیت این توییت البته در خودش نیست. یک فرد است (هر چند مطرح) و یک توییتی کرده است. اهمیت آن در این است که عقلانیت این فرد عقلانیت کپک زده حکومت را نیز نشان می‌دهد. حکومت هم از این جنگولک بازی‌ها زیاد می‌کند. اما نمی‌فهمند که عواقب این دامن زدن به ناسیونالیسم دگرستیز برای «تقویت روحیه ملی» خطرناک است. نمی‌فهمند دامن زدن به شکاف ایرانی-ترک/عرب خطرناک است. هم او هم حکومت به خوبی می‌دانند که در این فضا بر چه تارهایی بنوازنند. نوازنده‌های خوبی هستند. آنچه نمی‌فهمند خطرات و تبعات دامن زدن به این شکاف‌ها و دمیدن در بوق نژادپرستانه موجود است. نکنید. دست از این بازی‌های کودکانه پر خطر بردارید.

منبع: «ریزوم»

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید