اولویت‌های جمهوری‌خواهان در خاورمیانه

ولید فارس
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size

پس از پایان انتخابات میان دوره‌ای آمریکا و آشکار شدن تدریجی نتایج نهایی این انتخابات و همچنین مشخص‌شدن وزن هر یک از دو حزب در کنگره، پرسش‌هایی پیرامون سیاست خارجی ایالات متحده در سال 2023 مطرح شده‌اند.

طبق نتایج این انتخابات، دموکرات‌ها با رای تعیین‌کننده کامالا هریس، معاون رئیس جمهوری آمریکا اکثریت مجلس سنا را کماکان در اختیار خواهند داشت. اما جمهوری‌خواهان توانستند با اختلاف اندکی، اکثریت مجلس نمایندگان را از آن خود نمایند.

با این حال نتایج در برخی حوزه‌های انتخاباتی مانند کرسی مجلس سنا در ایالت جورجیا هنوز مشخص نشده است.

در چنین شرایطی، بعضی ناظران پرسش‌هایی از رویکرد سیاست خارجی جمهوری‌خواهان‌ درباره خاورمیانه مطرح کرده‌اند؛ آیا رویکرد جمهوری‌خواهان تحت تاثیر دولت بایدن قرار خواهد گرفت؟ آیا جمهوری‌خواهان به سیاست‌های منطقه‌ای ترامپ باز خواهند گشت؟ یا این که رویکرد حزب جمهوری‌خواه متاثر از موازنه جدید قدرت در این حزب خواهد بود؟

پیش از پاسخ به این پرسش‌ها باید مشخص کرد که چه نیروهایی دست بالا را در حزب جمهوری‌خواه در سال 2023 دارا هستند. پس از آن مشخص می‌شود که چه کسانی سیاست‌های خاورمیانه‌ای جمهوری‌خواهان را تعیین می‌کنند.

دو جناح تاثیرگذار در حزب جمهوری‌خواه از یک سو دونالد ترامپ، رئیس جمهوری پیشین آمریکا و هوادارانش، و از سوی دیگر مخالفان او از جمله سناتور میچ مک‌کانل، رهبر جمهوری‌خواهان سنا، سناتور میت رامنی و لیز چنی، عضو مجلس نمایندگان هستند که ترامپ آنها را فقط در ظاهر جمهوری‌خواه توصیف می‌کند.

اما موافقان ترامپ عبارتند از کوین مک‌کارتی، رهبر جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان، سناتور تد کروز، سناتور لیندسی گراهام ‌و مت گیتس، عضو مجلس نمایندگان.

از لحاظ آماری، موافقان ترامپ در کنگره بیشتر از مخالفان او هستند. در بیرون از کنگره هم، هواداران ترامپ اکثریت قاطع پایگاه اجتماعی حزب جمهوری‌خواه را تشکیل می‌دهند. با این که در رسانه‌های منتسب به جمهوری‌خواهان تقریبا میان موافقان و مخالفان ترامپ تعادل برقرار است اما نظرسنجی‌ها و نتایج انتخابات اخیر از برتری ترامپ بر مخالفان حزبی‌اش خبر می‌دهد.

به‌رغم این، از سال 2016 به بعد ترامپ‌ با چالش ظهور رهبران جوان در حزب جمهوری‌خواه مواجه شده که در رویکرد و راهبرد حزبی با او موافق هستند اما روش و رفتار سیاسی آنها با رئیس جمهوری پیشین آمریکا تفاوت دارد.

از جمله این رهبران جوان می‌توان به ران دی‌سانتوس، فرماندار ولایت فلوریدا و گلن یانکین، فرماندار ولایت ویرجینیا اشاره کرد که در انتخابات اخیر پیروزی چشمگیری بر رقبای دموکرات خود حاصل کردند.

این دو شخصیت همچنین در شرایط سخت اقتصادی کنونی، موفقیت‌های بزرگی در اقتصاد دو ایالت مذکور کسب کرده و خود را به عنوان رهبران جدید بالقوه بجای ترامپ برای حزب جمهوری‌خواه مطرح کردند.

با این حال پرسش این است که رقابت میان ترامپ و این دو چهره جدید آیا تاثیری بر سیاست خارجی حزب جمهوری‌خواه در خاورمیانه خواهد گذاشت؟

رویکرد جمهوری‌خواهان در خاورمیانه

شکاف اصلی در حزب جمهوری‌خواه پیرامون رویکرد این حزب به خاورمیانه میان ترامپ و مخالفانش نیست، بلکه چالش اصلی میان راهبرد همیشگی حزب جمهوری‌خواه با دیدگاه کسانی مانند سناتور رند پال است که به جدایی‌خواهان معروف شده‌اند و بر خلاف سیاست‌های همیشگی جمهوری‌خواهان، موافق امضای توافق اتمی با ایران بوده و منتقد سعودی و اسرائیل هستند.

با این وجود، جمهوری‌خواهان در صورت تثبیت موقعیت خود در مجلس نمایندگان بر اصول زیر به عنوان راهبرد حزب در خاورمیانه توافق دارند:

۱- ادامه مقابله با گروه‌های تروریست تکفیری مانند «طالبان» و «شبه‌نظامیان اسلامگرای اخوانی» در منطقه.

۲- مخالفت با توافق هسته‌ای با ایران و مقابله با سپاه پاسداران و نیروی قدس و گروه‌های نیابتی وابسته به تهران از جمله «حزب‌الله»، «حوثی‌ها» و «الحشد الشعبی».

۳- ادامه حمایت از وجود و امنیت اسرائیل در منطقه.

۴- حمایت از ائتلاف عربی و تقویت همکاری با سعودی، امارات و مصر به عنوان مهمترین کشورهای این ائتلاف.

۵- تقویت و توسعه قراردادهای ابراهیم میان کشورهای منطقه با اسرائیل.

این موارد مهمترین محورهای سیاست جمهوری‌خواهان‌ در مجلس نمایندگان در مقابله با سیاست بایدن-اوباما در مرحله پیش رو در سال 2023 خواهد بود.

پرسش پایانی این است که‌ رهبری حزب جمهوری‌خواه در کنگره چگونه می‌تواند سیاست خارجی خود را به اجرا بگذارد و آیا امکان و زمان کافی برای اجرای چنین راهبردی را خواهد داشت؟

ترجمه: العربیه فارسی

منبع: ایندیپندنت عربی

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم