حمله اجتناب‌ناپذیر روسیه به اوکراین و نقش ایران به عنوان عامل «گمراه‌کننده»

بابك اماميان
بابك اماميان
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
3 دقيقه (Reading time)

حمله روسیه به سراسر اوکراین امر محتملی به‌نظر نمی‌آید اما انتظار می‌رود برای تغییر مرزهای موجود، مسکو بخشی از خاک اوکراین را به سرزمین خود اضافه کند.

ولادیمر پوتین نقطه ضعف دولت جو بایدن را به‌عنوان یک فرصت می‌بیند تا به اوکراین حمله کرده و در نتیجه ضریب نفوذ و محبوبیت روسیه را افزایش دهد.

برخلاف ایالات متحده و قدرت‌های اروپایی، کشورهایی مانند روسیه، چین و ایران برای رسیدن به اهدافشان می‌توانند به راحتی نیروی انسانی خود را قربانی کرده و از هزینه‌های اقتصادی و فشار ناشی از آن باکی نداشته باشند.

جدول زمانی حمله روسیه به اوکراین

1. با توجه به‌اینکه آب‌شدن برف و یخ سرعت حمل و نقل را کاهش می‌دهد، حمله روسیه به اوکراین باید ظرف 4 هفته آینده صورت بگیرد.

2. این حمله به احتمال زیاد در ساعات اولیه صبح روز دوشنبه صورت می‌گیرد. دوشنبه اولین روز کاری در کشورهای غربی است و مقامات غربی با توجه به تعطیلات آخر هفته احتمالا آمادگی کمتری داشته باشند.

3. دوشنبه 21 فوریه 2022، با تعطیلات «روز رئیس‌جمهوری» در آمریکا مصادف است.

4. روند ایمن‌سازی این حمله، چندین هفته به‌طول خواهد کشید.

نقش ایران به عنوان عامل جلب توجه رسانه‌ها

روسیه پیش از آغاز حمله خود به اوکراین، به‌دنبال این است که این موضوع در بولتن‌های خبری دنیا از صدر اخبار خارج شده و به موضوعی کسل‌کننده تبدیل شود.

ایجاد یک «حواس‌پرتی» بین‌المللی رسانه‌ای برای روسیه مهم است. به‌ویژه اگر آغاز حمله به اوکراین با اشتباهاتی همراه باشد.

مسکو امیدوار است هنگامی که به اوکراین حمله می‌کند، عناوین هیجان‌انگیزتری به جز این حمله در صدر اخبار دنیا باشد.

اخباری همچون:

1. ایران در 22 بهمن و سالگرد انقلاب، به تهدید آمریکا و اسرائیل می‌پردازد.

2. انتشار اخباری مبنی بر این‌که ایران در آستانه آزمایش سلاح هسته‌ای است.

3. آزمایش تسلیحات هسته‌ای توسط ایران

4. حمله نظامی ایران به نیروی دریایی آمریکا

5. حملات ایران به کشورهای در منطقه

6. حمله اسرائیل به مراکز هسته‌ای ایران

7. حمله‌ای تروریستی در غرب مشابه آنچه که در 11 سپتامبر اتفاق افتاد.

دیپلماسی مُرده است

مذاکرات بین آمریکا و روسیه درباره اوکراین بدون هیچ‌گونه نتیجه‌ای تا مدتی طولانی ادامه خواهد پیدا کرد. مذاکرات هسته‌ای ایران نیز هم‌اکنون مُرده است اما به‌دلیل مسائل تشریفاتی هنوز ادامه دارد.

عموم مردم در غرب، درباره هزینه‌ سیاست‌های جهانی محتاط شده‌اند. مسکو، تهران و پکن نیز از این واقعیت آگاه هستند و درنتیجه در مذاکره با آمریکا حداکثرِ مطالبات را درخواست می‌کنند.

روسیه می‌داند که جو بایدن و مقامات اروپایی درباره اثربخشی تحریم‌ها اطمینان ندارند.

پوتینِ جاودان

واقعیت این است که ناتو هیچ‌گاه اوکراین و گرجستان را به دلیل وجود ناامنی در مرزهایشان به عنوان عضو نمی‌پذیرد. بنابراین عضویت این دو کشور در ناتو به منزله اعلان جنگ علیه روسیه است.

رهبران کشورها بیش از آن‌چیزی که انتظار می‌رفت، به وجود دشمن خارجی برای متحد کردن کشور خود نیاز دارند. به‌ویژه زمانی که کشور از لحاظ اقتصادی در شرایط دشواری قرار دارد.

پوتین نیز از این جهت، ناتو را دشمن روسیه معرفی کرده و به‌دنبال این است که میراثش تقویت نظم و قانون در این کشور پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق باشد.

او به‌دنبال این است که امنیت «کشورهای مستقل همسود» را تامین کرده، نفوذ روسیه را گسترش داده و این کشور را دوباره به عنوان یک «ابر قدرت» در دنیا مطرح کند.

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size