ذهنیت اشتباه طرف‌های مذاکره‌کننده، گفت‌وگوهای وین را به سرانجام نخواهد رساند

بابك اماميان
بابك اماميان
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
4 دقيقه (Reading time)

ذهنیت ایران در این مذاکرات، رفع تحریم‌هاست. ایران مذاکرات وین را در حالی از سر می‌گیرد که گمان می‌برد آمریکا فرصت توقف برنامه تسلیحاتی هسته‌ای این کشور را از دست داده است.

فقدان علاقه و ارجحیت ندادن منافع عمومی از سوی جو بایدن، رئیس‌جمهوری آمریکا باعث شده که دولت او نیز گمان کند که فرصت توقف برنامه تسلیحاتی هسته‌ای ایران را از دست داده‌اند.

رژیم ایران که با بحران‌های مالی، سیاسی، اجتماعی و محیط‌زیستی مواجه است، دستیابی به سلاح اتمی را یک «مسئله وجودی» می‌داند.

تسلیحات هسته‌ای این فرصت را به ایران داده است که قدرت‌های جهانی در مسائل داخلی این کشور دخالت نکرده و بنابراین، رژیم به راحتی می‌تواند مخالفان خود را بیش از پیش سرکوب و حقوق بشر را دوچندان نقض کند.

از سوی دیگر خیال ایران آسوده است. حکومت ایران می‌داند که لابی آمریکا و جناح چپ این کشور، دولت بایدن را از هر گونه اقدام نظامی علیه ایران منصرف می‌کنند.

در ذهنیت دولت آمریکا هیچ علاقه‌ و ارجحیتی برای توقف برنامه هسته‌ای ایران وجود ندارد.

به صورت منطقی انتظار می‌رفت که آمریکا در 20 نوامبر سال جاری، اقدام نظامی علیه ایران را به عنوان جایگزین شکست احتمالی مذاکرات وین مطرح کند اما اظهارات لوید آستین، وزیر دفاع آمریکا در بحرین چیزی جز تاثیر کم و البته دیر بر روند برنامه هسته‌ای ایران نخواهد داشت.

آستین در این اظهارات درباره طرح آمریکا برای خنثی‌سازی فعالیت‌های ایران و شبه‌نظامیانش برنامه‌ای ارائه نداد.

این مسئله مبرهن است که حزب‌الله بیشترین وفاداری را به ایران و سپس رژیم سوریه دارد.

عملکرد رابرت مالی، نماینده ویژه آمریکا در امور ایران نیز نشان می‌دهد که او بیشتر فردی «رویا پرداز» بوده و از واقعیت دور شده است.

حمله به مراکز هسته‌ای ایران برای آمریکا هراس‌آور نخواهد بود.

1. رژیم ایران بیشتر شبیه یک گروه شبه‌نظامی فکر کرده و بر اساس آن رفتار می‌کند. عملکرد این رژیم کوچک‌ترین شباهتی با عملکرد دولت‌ها ندارد.

این رژیم فراموش کرده است که نمی‌توانند مانند حزب‌الله و طالبان رفتار کرده و در قبال زیرساخت‌ها مسئولیت‌پذیر نباشد. در واقعیت این رژیم نقاط ضعف بسیاری دارد.

2. شبه‌نظامیان وابسته به ایران در خارج از مرزهای این کشور، متحدانی قابل اتکا نیستند. اگر آمریکا حمله‌ای را علیه مراکز هسته‌ای ایران ترتیب دهد، این شبه‌نظامیان در این درگیری‌ها دخالت نمی‌کنند. آن‌ها تنها به دنبال منافع خود هستند.

رژیم ایران در ایجاد خرابکاری مهارت دارد. امری که آسان و تنها مستلزم «هرج و مرج» است. از سوی دیگر پیروزی در یک جنگ کاری دشوار است. پیروزی در یک نبرد به طرفی تعلق می‌گیرد که قدرت بیشتری داشته باشد.

شبه‌نظامیان وابسته به ایران می‌دانند که اگر از «حوزه خرابکاری» وارد میدان جنگ شوند، نابودی خود را تضمین کرده‌اند.

«سیاست فشار حداکثری»» باعث ایجاد ضربه مهلکی به جبهه تدارکات و خطوط پشتیبانی جمهوری اسلامی از شبه‌نظامیانش شد.

اگر ایالات متحده به ایران حمله کند، این خطوط پشتیبانی ضربه بیشتری نیز خواهد دید.

3. ارتش ایران فاقد منابع، تسلیحات و آموزش‌های لازم است. همانطور که در رزمایش‌های این کشور در نزدیکی مرزهای جمهوری آذربایجان نیز مشاهده شد.

4. نیروی قدس سعی می‌کند که سبکی کماندویی داشته باشد اما آن‌ها چیزی جز نیروی مسلح کوچکی نیستند.

5. سپاه پاسداران ایران یک نیروی رزمنده نیست، بلکه سازمانی مجرمانه است.

سپاه پاسداران در سال 1992 از اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس‌جمهوری وقت ایران درخواست کرد که مانند ارتش این کشور، صندوق بازنشستگی برای سپاه نیز درنظر گرفته شود.

هاشمی رفسنجانی نیز با پیشنهاد معافیت مالیاتی کامل، سپاه را تشویق کرد که در امور اقتصادی ایران مشارکت داشته باشند.

رفسنجانی می‌خواست که فعالیت‌های سپاه را محدود به مسائل نظامی نکند این در حالی است که اکنون شاهد جرایم سازمان‌یافته از سوی این گروه هستیم.

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید