.
.
.

آیا ترامپ مستحق این همه توهین‌ است؟

ممدوح المهینی

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

از ماه‌ها پیش ترامپ شاهد هجوم مردمی شدید و بایکوت سیاسی گسترده بوده است. تا امروز که او به عنوان چهل و پنجمین رئیس‌جمهوری آمریکا سوگند یاد می‌کند این هجوم بر علیه او متوقف نشده است. تا کنون بیش از 50 عضو کنگره آمریکا اعلام کرده‌اند در مراسم تحلیف رئیس جمهوری جدید شرکت نمی‌کنند و دیگران نیز علی‌رغم پیروزی ترامپ در یک انتخابات که مطابق قانون اساسی برگزار شد، به مانند جهان سومی‌ها و با لحنی انقلابی اعتراض کرده و او را رئیس‌جمهوری غیرقانونی خوانده‌اند. بسیاری از ستارگان هالیوود، چهره‌های رسانه‌ای سرشناس، فرماندهان ارشد سازمان‌های اطلاعاتی و شهروندان خشمگین رو در روی ترامپ ایستاده‌اند او را دلقک، فاسد، متجاوز جنسی و ده‌ها توهین دیگر نامیده‌اند.

آیا ترامپ مستحق همه این هجوم‌های شدید است، که تا حد تمسخر و ناچیزانگاری خانواده‌اش رسیده؟

البته او به دلیل زبان‌درازی‌هایش، سبک‌باری‌هایش، شخصیت بحث‌برانگیزش و ویدئوهای فضاحت‌بارش گناهکار است، لیکن در مقابل از سوی دیگر به او اجحاف و ظلم نیز شده است. طرف‌های مقابل او توانستند یک موج رسانه‌ای و مردمی بر علیه او بشورانند که از هیچ نویسنده و تحلیلگری چیزی نمی‌پذیرفت مگر آنکه بدون در نظر گرفتن جوانب مثبت ترامپ، به او بد و بیراه بگوید. برای متوقف کردن ترامپ باید او را نقد کرد، لیکن این به معنای شرکت در مسابقه ترور شخصیتی ترامپ نیست؛ مسابقه‌ای که دشمنان چپ‌گرای او و همه آنها که می‌خواهند روی جسد او برقصد، طراحی کردند.

در خیلی از موارد ترامپ مقصر بود، به ویژه در توئیت‌های شبانه‌اش، اما در برخی موضوعات بزرگ و پراهمیت نیز به نظر می‌آید حق با او باشد. در موضوع گزارش اطلاعاتی که گفته شد روس‌ها قصد دارند با یک ویدیوی جنسی با زنان بدکاره، از او باج بگیرند، او حق داشت که از سازمان‌های اطلاعاتی درباره این گزارش عصبانی باشد، گزارشی که پاپ وودوورد روزنامه‌نگار شهیر و افشاگر قضیه واترگیت، آن را یک گزارش "زباله" خوانده بود. پرداختن به این گزارش در بالاترین سطوح در واقع مشروعیت دادن به این گزارش به معنای فرو کردن خنجر در پشت کسی بود که رئیس‌جمهوری آمریکا خواهد بود. سازمان‌های اطلاعاتی در لو رفتن این گزارش اشتباه کردند و وبسایت‌های مانند "بزفید" و همچنین شبکه "سی‌ان‌ان" با پرداختن به این گزارش، اوضاع را تشدید کردند. به همین دلیل بود که ترامپ در نشست خبری با خبرنگار سی‌ان‌ان دهان به دهان شد. آیا سازمان‌های اطلاعاتی و رسانه‌های لیبرال در صورتی که چنین گزارش ناموثقی که مملو از اطلاعات غلط و حتی اشتباهات املایی بود، اوباما را متهم به فساد می‌کرد، باز هم آن را منتشر می‌کردند؟ چنین به نظر نمی‌رسد.

مریل استریپ، بازیگر هالیوود ترامپ را به سخره گرفت و در سخنانش با چشمانی اشک‌بار درباره دوران خطرناک ترامپ حرف زد. آنچه استریپ را آزرده بود، تمسخر یک روزنامه‌نگار معلول توسط ترامپ و قصد او برای اخراج مهاجران بود. درباره هر دو موضوع استریپ اشتباه می‌کرد. در ابتدا ترامپ آن روزنامه‌نگار را مسخره نکرد و درباره مهاجران نیز ترامپ گفته بود قصد دارد که مهاجران غیرقانونی و آنان که سابقه اعمال مجرمانه دارند را اخراج کند. آنچه در این‌باره قابل توجه است، تمسخر و گریه استریپ برای حرف‌های ترامپ و ندیدن سکوت و نقش منفی اوباما، رئیس‌جمهوری محبوب مریل استریپ درباره جنایاتی است که هزاران قربانی در سوریه گرفت. اشک‌های استریپ، اشک‌های منافقانه‌ای بودند که هیچ دلیلی جز انگیزه‌های حزبی و ایدئولوژیک نداشت. پیش از استریپ نیز رابرت دونیرو در حالی ترامپ را سگ و خوک نامید که این هنرمند سرشناس حتی یک کلمه درباره نقض حقوق بشر در ایران، سوریه و عراق در هشت سال گذشته نگفته است.

اینک سوال این است. چرا پشت سر مریل استریپ راه می‌افتیم و با او در مراسم توهین و فحاشی شریک می‌شویم و حتی یک لحظه از خود نمی‌پرسیم، چرا؟ دلیل این موضوع این است که ماشین رسانه‌ای قدرتمند و خردکننده، فراتر از قدرت ما برای اعتراض است. ما حتی به کندذهنی، ساده‌لوحی سیاسی و هبوط اخلاقی بی‌اهمیت شده‌ایم و به نظر این موضوع ارزشش را دارد که در دانشگاه‌ها تدریس شود.

بهتر است از میان انبوه شایعه‌ها چند سوال ساده و جواب‌های ساده آنها را در بیاوریم.

آیا ترامپ آنگونه که تمسخرکنندگان می‎‌گویند، یک دلقک است؟

اگر جواب بلی باشد، چگونه یک دلقک می‌تواند میلیاردها دلار ثروت داشته باشد و شرکت‌هایی را اداره کند که هزاران نفر در آنها کار می‌کنند و در آخر چگونه این دلقک توانست رئیس جمهوری قوی‌ترین کشور جهان شود. چگونه است که به شهادت مخالفانش، این دلقک تا کنون شخصیت‌های بارزی برای حکومت خود انتخاب کرده است؟

آیا ترامپ آنگونه که مخالفان عصبانی‌اش می‌گویند، دشمن مسلمانان و مهاجران است؟

به دور از بزرگنمایی، ترامپ گفت دشمن مسلمانان افراطی است و این چیزی است که ما پیش از دیگران به آن نیازمندیم. زیرا که این افراط‌گرایان با کارهای احمقانه‌شان دین ما را ربودند به همان شکلی که هواپیماها را می‌ربایند. درباره مهاجران نیز ترامپ راجع به مهاجران غیرقانونی و به ویژه آنان که سوابق مجرمانه دارند، سخن گفت. چرا ما باید با مهاجران غیرقانونی و خلافکاران همدردی کنیم تنها به این دلیل که ترامپ قصد اخراج آنها را دارد. اگر این کار صحیح است، چرا در کشورهایمان با آنها همدردی نمی‌کنیم؟

آیا ترامپ نژادپرست و ضد سیاهپوستان است؟

تنها مورد که درباره ترامپ در این زمینه گفته شده، بی‌میلی او به اجاره دادن [املاکش] به سیاهان بوده است و این موضوع نیز ثابت نشده است. فرد نژادپرست و تحقیرگر دائما رفتار خود را تکرار می‌کند نه اینکه یک جمله بگوید و بقیه عمر ساکت باشد. اگر ترامپ نژادپرست و ضد سیاهان است چرا سیاهپوستان در شرکت‌ها و سرمایه‌گذاری‌های ترامپ کار می‌کنند؟

آیا ترامپ یک مسیحی متعصب است؟

او هیچ ارتباطی با دین ندارد و حتی بخشی کوچکی از انجیل را از بر نیست.

آیا ترامپ فاشیست و دیکتاتور است؟

اگر ترامپ حاکم کره شمالی می‌شد، این حرف صحیح بود، نه حالا که او رئیس جمهوری آمریکا شده است؛ کشوری که قانون اساسی در آن مقدس است و نهادها مستقل هستند.

امروز باید همه توهین‌ها و تعریف‌ها از ترامپ را به سطل زباله بریزیم. او امروز رئیس جمهوری آمریکا است و به زودی برنامه سیاسی و شیوه نگاه او به منطقه ما که در زمان اوباما بسی رنج برد را خواهیم دید.

مترجم: ضیاء ناصر

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.