.
.
.

ایران در ۲۰۱۵: انتقال به دموکراسی یا اغتشاش در خاورمیانه؟

د.بهروز بهبودی

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه رژیم جمهوری اسلامی در پیام به همتایان خود در سراسر جهان به مناسبت مراسم کریسمس و فرا رسیدن سال نوی میلادی گفته است: «ایران در راستای حل مساله هسته‌ای ایران راه حل‌های عملی، متوازن و واقعگرایانه‌ای ارایه کرده است و جمهوری اسلامی عزم و اراده راسخ خود را برای رسیدن به توافقی عادلانه و عاقلانه بر اساس منافع و احترام متقابل نیز به نمایش گذاشته‌است همانطور که در این مذاکرات در مقابل مطالبات مشروع و تحقیر آمیز ایستادگی کرده‌ایم».

پیام آشتی جویانه ظریف در حقیقت سعی دارد بر ضعف‌های رژیم پرده پوشی کند زیرا دیگر مشخص شده است که عدم دستیابی رژیم و قدرت‌های جهانی در رسیدن به یک توافقنامه جامع و پایدار تا ضرب‌الاجل تعیین شده ۲۴ نوامبر گذشته به این معنا می‌باشد که جامعه جهانی هنوز از ادعای جمهوری اسلامی مبنی بر صلح جویانه بودن همه جوانب برنامه اتمی آن اطمینان کامل به دست نیاورده است.

ریشه تمامی ضعف‌های دیپلماتیک و راهبردی رژیم را باید در ساختار رهبری و حکومتی درون آن دید که در روند تصمیم گیری‌های سیاسی ـ نظامی آن امیال و هوس‌های یک فرد، یعنی خامنه‌ای مستبد، بر همه تصمیمات و برنامه‌ریزی‌های سایر اجزای حکومتی همواره غلبه دارد، صرف نظر از اینکه این تصمیمات دیگران درست باشد یا غلط.

بیماری سرطان پروستات خامنه‌ای که خبر آن در سال گذشته بطور وسیعی در مطبوعات داخلی و رسانه‌های خارجی منعکس شد از یکسو و محاصره او در میان فرماندهان فاسد سپاه و آخوندهای ارتجاعی، او را در مقابل امیال و اهداف جناح‌های تندروی حکومتی ضربه‌پذیر و به نوعی گروگان و پیرو سیاست‌های آن‌ها کرده است.

جنون سیاسی خود خامنه‌ای در مورد «اهداف دشمن نسبت به انقلاب اسلامی» که او آن‌ها را آمریکا و متحدانش انگلیس و اسرائیل خطاب می‌کند، از سوی دیگر همه تلاش‌های دیپلماتیک دولت روحانی برای پایان دادن به بحران هسته‌ای از طریق تعامل با دنیای غرب بویژه آمریکا را نقش بر آب کرده است.

در حالی که توجه و انتقاد همگانی و در میان اجزای حکومتی روز به روز نسبت عواقب تصمیم گیری‌های یک تنه و استبدادی خامنه‌ای در امور کشور افزایش می‌یابد، نگرانی عمده ایرانیان نسبت به روزی است که درگیری‌های جناحی پس از مرگ او کشور را به کدام سو خواهد برد. قدر مسلم پس از دو دهه حکومت دیکتاتوری خامنه‌ای در قالب سیستم ارتجاعی و قرون وسطایی ولایت فقیه، غیبت او از صحنه سیاسی کشور می‌تواند به تزلزل سیستم حکومتی و نهایتاً مخاطرات بزرگی علیه کشور و منطقه منجر شود.

ماحصل انزوای ایران در جهان و همزمان تحمل آثار ویرانگر اقتصادی تحریم‌ها بر میهن ما امروز کشور ما را که دارای دومین بزرگ‌ترین ذخایر نفت و گاز و انرژی در جهان است، در چنگال فقر و بیکاری هزاران مصائب و مشکلات روزافزون اجتماعی و فرهنگی و اخلاقی گرفته است.

علیرغم همه این مشکلات داخلی، رژیم هنوز از ماجراجویی‌های منطقه‌ای خود به خرج ملت ایران دست برنداشته و همین هفته گذشته علی لاریجانی از مریدان ویژه رهبر با سفر به عراق و سوریه، به بذل و بخشش‌های چند صد میلیون دلاری به رژیم‌های این کشور‌ها ثابت کرد که منافع ملت ایران در مقابل جنون عقیدتی این رژیم به پشیزی نمی‌ارزد.

با این حال تعمیق بحرانهای اقتصادی-سیاسی درون رژیم و وحشت از اوج گیری آشوب‌های اجتماعی واکنش‌های جدیدی را در میان جناح‌های متخاصم آن بوجود آورده که ظاهراً به اسم دفاع از سیاست‌های دولت روحانی خود را نشان می‌دهد.

در این زمینه علی شمخانی دبیر شورای امنیت ملی رژیم روز گذشته شدیداً از «برخی برخوردهای تنگ نظرانه که به بهانه نقد اقدامات اقتصادی دولت مطرح می‌شود» انتقاد کرد و گفت ««تدابیر و تصمیمات ویژه دولت که با هدف مدیریت اقتصادی و تضعیف اثرات تحریم‌های غیرقانونی و ظالمانه اتخاذ می‌شود باید مورد حمایت ملی و پشتیبانی مجموعه قوا و نهادهای کشور قرار بگیرد. توجه مجموعه دلسوزان نظام به شرایط خاص کشور و اولویت‌های اقتصادی پیش رو، ضرورتی است که عدم توجه کافی به آن تبعات امنیتی و اجتماعی غیرقابل جبرانی را متوجه کشور خواهد کرد».

در حالی که توجه و انتقاد همگانی و در میان اجزای حکومتی روز به روز نسبت عواقب تصمیم گیری‌های یک تنه و استبدادی خامنه‌ای در امور کشور افزایش می‌یابد، نگرانی عمده ایرانیان نسبت به روزی است که درگیری‌های جناحی پس از مرگ او کشور را به کدام سو خواهد برد. قدر مسلم پس از دو دهه حکومت دیکتاتوری خامنه‌ای در قالب سیستم ارتجاعی و قرون وسطایی ولایت فقیه، غیبت او از صحنه سیاسی کشور می‌تواند به تزلزل سیستم حکومتی و نهایتاً مخاطرات بزرگی علیه کشور و منطقه منجر شود.

مرکز دموکراسی برای ایران همراه با سایر ایرانیانی که برای دستیابی به دموکراسی و حاکمیت مردم کشور بر سرنوشت و زندگی خود مبارزه می‌کنند در تلاش است تا آلترناتیو آینده حکومتی در میهن ما نه به دست میراث خواران خامنه‌ای و حامیان رژیم ولایت فقیه، بلکه در طی یک فرآیند انتخابات آزاد و فراگیر تعیین شود.

تن‌ها یک حکومت سکولار، دموکرات و منتخب واقعی ملت ایران است که می‌تواند بر افراط گرایی‌های مذهبی در منطقه خاورمیانه نیز پایان بخشد و موفقیت هر گونه معاهده و قرارداد عادلانه در مورد برنامه‌های هسته‌ای کشور را هم تضمین کند.

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.