تمام گزینه ها به جز کره، روی میز است!

کاملیا انتخابی فرد
کاملیا انتخابی فرد
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
7 دقيقه (Reading time)

در آرام ترین روزهای خبر در ایران، پنجشنبه ها و جمعه ها که روزهای تعطیل آخر هفته محسوب می شود، نه روزنامه ای روی پیشخوان دکه های روزنامه فروشی است و نه روزنامه خوانی پیدا می شود. تنها توجه مردم در روز جمعه، به راه انداختن سور و ساط لوکباب برای ناهار و دور هم جمع شدن فامیل است. متاسفانه در بسیاری از فامیل ها توانایی تهیه ناهار دلخواه روز جمعه را به خاطر گرانی اقلام خوراکی، گوشت و برنج را به خاطر تحریمها از دست داده اند.

در این تعطیلات آخر هفته دیپلماتهای ایرانی آرام به نو خزیدند تا به دور از غوغا شاید در نهایت بتوانند با موفقیت توافق نهایی را با گروهای مذاکره کننده بر سر برنامه هسته ای ایران حاصل کنند. دیپلماتهای ارشد ایرانی ابراز خوشبینی کرده بودند که این توافق به زودی بدست بیاید. آقای محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران به شبکه تلویزیونی کانل ۲۴ فرانسه در پنجم نوامبر گفته بود‪: ما پیشرفتهایی داشته ایم { در مذاکره } اما بی اعتمادی های فراوانی در ایران وجود دارد درباره رفتار و بیان برخی از نمایندان گروه ۵+۱. ظریف همچنان گفته بود ‪ من اعتقاد دارم که امکان توافق در این هفته وجود دارد اما اگر توافقی نیز در این دوره حاصل نشود، یک شکست فاجعه بار نخواهد بود.
مذاکره کنندان ایرانی با دهان های قرص و محکم هفته ها است که با خویشتنداری مانع درز اطلاعات مهم از مذاکرات خود به رسانه ها شده اند. چیز هایی که به خارج درز کرده می گوید که در قدم اول احتمالا ایران غنی کردن اورانیوم در مقیاس بیست درصد را به حال تعلیق در خواهد آورد و در عوض ایالات متحده آمریکا نیز برخی از دارایی های ایران در بانکهای خارجی را که در آمد نفتی این کشور بوده است را آزاد خواهد کرد. برای مثال درآمدهای نفتی ایران در بانکهای Žهندی و یا کره جنوبی و چین.

هر نتیجه ای که در مذاکرات این دوره ایران با غرب حاصل شود، برای ایران و رییس جمهوری که تنها صد روز می شود که دولت را تحویل گرفته - حسن روحانی- موفقیت بزرگی خواهد بود.

جالب است بدانید که در ایران مردم هی نظر بخصوص و افراطی درباره برنامه هسته ای کشورشان و یا محتوای مذاکرات ندارند. برای آنها مهم این است که به زودی بشنوند که کَره کافی در فروشگاهها عرضه شده و قیمت مرغ و تخم مرغ در بازار پایین آمده است.

شاید جالب باشد بدانید که چند ماه پیش در خرداد ماه، ایران با یک بحران ملی کمبود کَره خوراکی روبرو شده بود. گفته می شود که ۹۵٪ میزان کَره خوراکی کشور از خارج وارد می شود و زمانی که تحریمها کشتی های باری ایران را نشانه رفت، به ناگاه کَره در بازار نایاب شد. من برای روزها متحیر مانده بودم که را تنها چیزی که از دوستان و آشنایانم در ایران می شنوم، شکایت از کمبود کره در میز صبحانه شان است و برای روزها روزنامه ها کار دیگری نداشتند به غیر از اینکه بپرسند حالا بی کَره باید کار کرد! کمبود کَره، بحرانی ملی به وجود آورده بود.
از من بپذیرد که ایرانیان شاید از کم و کسر خوراک روزانه اشان بیشتر شاکی شوند و عرصه بر آنها تن شود اما ار کل نیرواههای اتمی دوشنبه تعطیل شود و یا قردادی غیر منطقی امضاء شود شکایتی نداشته باشند.
وقتی که به طور تصادفی با ایرانیانی که برای گذراندن تعطیلات به دبی می آیند صحبت می کنم، یک ناراضایتی عمومی در بین مردم از تمام برنامه های هسته ای و درگیری های مربوط به آن وجود دارد‪; آن چه که باعث ناراحتی آنها است پر هزینه بودن برنامه ای است که نه تنها تا کنون سودی برای آنها نداشته بلکه موجب اعمال تحریمهای گسترده ای نیز شده است. حتی برخی هستند که می گویند به هدف واقعی حکومت شک داشته اند. در مراکز خرید دبی همانطور که ای می نوشند و برای من ناشناس می مانند، صدایشان را پایین می آورند و می گویند، ‪آنها می خواستند کار دیگر را انجام دهند اما نظرشان را تغییر دادند، می فهمید که حتی در این شهر غریب نیز مردم برای گفتن نظرشان از ایما و اشاره استفاده می کنند تا بگویند که آنها نیز بی اعتماد بوده اند و چندان علاقه ای نیز به بیان صریح نظر خود ندارند.
نظر واقعی مردم ایران از آن چیزی که در تلویزیون دولتی پخش و گفته می شود تفاوت بسیار دارد. اگر امروز ایران می تواند با غرب بر سر برنامه هسته ای به توافق برسد و یا با شفاف سازی بیشتر بتواند صلح آمیز بودن برنامه خود را ثابت کند، تنها به این دلیل است که ترس از نارضایتی مردم را خطر بزرگتری نسبت به تهدیدهای غرب و آمریکا می داند. آقای حسن روحانی، مذاکره کننده ارشد ایران در سالهای ۲۰۰۳ میلادی بود و بگونه ای فرصت آن را داشت که در آن سالها نتیجه ای بهتر از مذاکرات خود با غرب بدست بیاورد، اما این تعلل به سنجش دیگری باز می گردد و آن رضایت و نارضایتی عموم در جامعه است.
کسانی که ایرانیان را می شناسند می دانند که آنها به خاطر مخالفت با برنامه هسته ای به خیابانها نمی آیند، حتی برای مخالفت با بمب اتم و یا هر چیز دیگری که در ارتباط با حکومت و امنیت ملی باشد خود را به مخاطره نمی اندازند. وقتی که آنها سیر باشند به سیاست کاری ندارند اما برای کمبود کَره و مرغ و تخم مرغ می توانند شورش کنند. در اوائل تابستان سال ۲۰۰۷ که قیمت بنزین افرایش پیدا کرده و سهمیه ای شد، مردم در شهرهای مختلف پمپ بنزین ها را به آتش کشیدند و نارضایتی می رفت تا به یک شورش عمومی تبدیل شود. شاید بپرسید چگونه  انقلاب ۱۳۵۷ شکل گرفت وقتی که مردم به اندازه امروز گرسنه نبودند و سیگار وینستون ارزان و کَره خوراکی به اندازه کافی داشتند؟ شاید به این دلیل ساده که برای برخی پیشنهاد آیت الله خمینی برای گران بودن آب و برق و گرفتن پول نقد در هر ماه از سهم نفت کشور، بسیار جذاب و فریبنده بود. پیشنهاد یک زندگی ایده عال!
شاید امروز رهبر ایران به تاریخ نگاه کرده باشد نه به جاه طلبی های خویش و می بیند که مردم گرسنه هستند و نارضایتی آنها می تواند بسیار خطرناکتر از تهدیدهای اوباما و آنچه که وی می گوید روی میز است، باشد. روی میز باید کره صبحانه باشد.

منبع: روزنامه الشرق الاوسط

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size