ایران بیش از یک فیلم است

عبدالرحمن الراشد
عبدالرحمن الراشد
منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
6 دقيقه (Reading time)

فیلم "آرگو" که اخیرا برنده جایزه اسکار شده و داستان پناه بردن 6 تن از کارکنان سفارت آمریکا در تهران به سفارت کانادا را پس از اشغال آن توسط دانشجویان یا بسیجیان پس از سرنگونی رژیم شاه به تصویر کشیده ، احساسات بسیاری از تماشاگران را برانگیخته است.
آرگو داستان فصل کوتاهی از رابطه تیره بین آمریکا و ایران است. رابطه ای که اینک بیش از هر زمان دیگر تیره تر شده است.

اما چه کسی می توانست تصور کند که رابطه تیره و تار دو کشور 33 سال طول بکشد؟ این جنجال بسیار طولانی و دشمنی تا حد جنگ غیر مستقیم پیش رفته است.
در سه دهه گذشته اما تقریبا همه چیز تغییر یافت؛ واقعیت های دوران انقلاب ، نقشه های طراحی شده برای رهبری جهان، نظام های سرنگون شده ، پیمان های لغو شده ، اما تهران تغییر چندانی نکرده است، بلکه بر شرارت خود و گرایش و تمایل به خشونت افزوده است، و میل این کشور به گسترش نفوذ نیز افزایش یافته است.

اتحاد جماهیر شوروی متلاشی شد، چین دگرگون گشت، وحتی ویتنام و کوبا دروازه هایشان را به روی واشنگتن باز نمودند، دیکتاتورهایی چون صدام و قذافی از بین رفتند و مفهوم واژه های بسیاری در روابط بین المللی تغییر یافت و مضامینی همچون "جهانی شدن اقتصاد و ارتباطات" در گفتمان ملت ها و دولت ها پدید آمد به طوری که حتی مفهوم نفوذ و رهبری مضمونی و معنایی جدید و تازه به خود گرفت.

اما ایران در تعریف واژه های جدید و برخورد با تحولات و ارائه راه حل برای مسائل بین المللی همچنان به روش ها یکهنه و قدیمی خمینی عمل می کند. در ایران دوره خمینی که تاریخ ، دین و سیاست به هم آمیخته شده ، آمریکا را شیطان بزرگ می خواند و امروز به دلیل اینکه آمریکا از تحقق یافتن آرمان های شاگردان او در تولید بمب اتمی و تسلط کامل بر منطقه جلوگری می کند این کشور همچنان شیطان بزرگ است.

طبیعی است که ابرقدرتی چون آمریکا قبول نمی کند که "دشمنش" به سلاح هسته ای مجهز شود. زیرا ممکن است روزی این دشمن درصدد نابود کردن منابع و تاسیسات نفتی منطقه باشد یا اینکه متهورانه دنیا را به آتش بکشد یا سازمان های تروریستی را به این اسلحه مسلح کند. بنابراین جلوگیری از رسیدن این کشور به سلاح اتمی تهدیدی برای امنیت منافع آن ابرقدرت به شمار می رو و مقابله با آن نیز امری طبیعی به نظر می رسد.
شاید در یک نگاه ساده بتوان حادثه اشغال سفارت آمریکا و بازداشت کارکنان آن را نتیجه خشمی انقلابی در آن زمان دانست اما پس از گذشت زمانی طولانی و برغم تلاش برخی از دولتمردان ایران برای اصلاح روش سیاسی و طرز تفکر رهبران این کشور برای قرار دادن ایران در جای مناسب میان کشورهای محترم جهان کسانی چون ابوالحسن بنی صدر و غیره اما تلاش همه آنها با شکست روبرو شد. ایران به همان حالت 30 سال قبل باقی ماند.
سرگذشت ابو الحسن بنی صدر واقعیتی غم انگیزتر از فیلم «آرگو» بود.ا و به مدت 20 سال در مقابل شاه به همراه خمینی صادقانه مبارزه کرد و در برابر هفت نامزد دیگر زمان خودش برنده انتخابات ریاست جمهوری شد اما ریاست جمهوری وی تنها یک سال دوام یافت و در نهایت مجبور شد کشور را ترک کند.

همچنین محمد خاتمی را نیز می توان از شمار مردان اصلاح طلبی دانست که برای ایرانی معتبر و دارای جایگاه محترم تلاش کرد او از محبوبیت خاصی برخوردار بود و توانست 70 درصد آراء را در انتخابات به دست آورد اما او هم موفق نشد. این در حالی است که صدها تن از سیاستمداران، روحانیون و روشنفکران مورد آزار و اذیت قرار گرفتند حتی آنهایی که از قلب رژیم اسلامی و از فرزندان مخلص انقلاب بودند همه آنها موفق به تغییر ذهنیت نظام سیاسی قم نشدند.
اما امروز با قدرت گرفتن سپاه و نفوذ و تسلط روز افزون این ارگان نظامی بر تمام نهادهای اقتصادی و امنیتی شاهد دورانی بدتر در ایران خواهیم بود. امروز رد پای ایران را می توان در آتش افروزی های یمن ، سوریه ، بحرین ، عراق ، لبنان و غزه دید.

فیلم "آرگو" داستان سال اول انقلاب در ایران بود در آن زمان ما نسبت به پیروزی انقلاب بسیار خوشبین بودیم که شاه ایران که به بیماری حس عظمت و تلاش برای احیای امپراطوری گذشته مبتلا بود و برای رسیدن به آن امکانات نظامی وسیعی تدارک دیده بود توسط انقلابیون سرنگون شد.

اما حوادث بعد خوشبینی ما را به نامیدی وحشتناکی تبدیل کرد. ما دیدیم که خمینی به همان بیماری شاه مبتلا بود. او با صراحت تمام اعلام کرد که می خواهد نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد و انقلاب را به جهان عرب صادر کند اما اینبار به نام اسلام.

پس از مطرح شدن این شعار ما شاهد گسترش نزاع شیعی- سنی در جهان اسلام شدیم این در حالی بود که مسلمانان پس از سقوط دولت اموی در 13 قرن گذشته تاکنون هیچگاه شاهد چنین درگیری نبوده اند و در این میان ایران خود بیشترین ضرر و زیان را متحمل شده است.
نظام ایران از قدرت نظامی کوبنده برخوردار است اما از لحاظ مدنی فقیر و عقب مانده است.

رفع مسئولیت: مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس می‌کنند.
بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید