فسیل چینی روند تکامل پوست در دایناسورهای پردار را روشن کرد

سیتاکوسوروس در نواحی بدون پر خود پوست فلس‌دار شبیه خزندگان، و در نواحی دارای پرش پوست نرم شبیه پرندگان داشت

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

یک فسیل جدید از دایناسور دوران کرتاسه به نام «سیتاکوسوروس»، گیاه‌خواری به اندازه سگ با منقاری شبیه طوطی، که به یک دانشگاه چینی اهدا شده بود، به طرزی شگفت‌انگیز بخش‌های بزرگی از پوستش با ساختار سلولی آن را حفظ کرده بود، که بینشی جدید درباره تکامل پوست در دایناسورهای پردار فراهم می‌کند.

این فسیل پدیده «توسعه موضعی» پوست در این دایناسور را روشن می‌کند، بدین معنی که سیتاکوسوروس و احتمالاً دیگر دایناسورهای پردار در نواحی بدون پر خود پوست فلس‌دار شبیه خزندگان، و در نواحی دارای پرشان پوست نرم شبیه پرندگان داشته‌اند.

این فسیل تقریباً کامل که در شمال شرقی چین کشف شد، متعلق به یک سیتاکوسوروس جوان به طول حدود 66 سانتی‌متر است که در زمان مرگ تقریباً 3 ساله بوده است. فسیل در سال 2021 از یک مجموعه خصوصی به دانشگاه نانجینگ اهدا شد.

سیتاکوسوروس یک عضو ابتدایی از نسل دایناسورهای شاخدار به نام «سراتوپسیان» است که بعدها موجودات بزرگی مانند «تریسراتوپس» را تولید کرد. خود سیتاکوسوروس شاخ نداشت. نام آن به معنای «مارمولک طوطی» بر اساس منقار برجسته‌اش است که برای خوردن گیاهان توسعه یافته بود.

بسیاری از دایناسورها پر داشتند. در واقع پرندگان از دایناسورهای کوچک پردار تکامل یافته‌اند. تصور می‌شود اولین پرها تقریباً 250 میلیون سال پیش از فلس‌های خزندگان در اجداد دایناسورها و خزندگان پرنده به نام «تروسورها» تکامل یافتند.

سیتاکوسوروس پرهای ساده و شبیه به مو در بالای دم خود داشت. بقیه بدن آن با پوست فلس‌دار پوشیده شده بود. فسیل دارای پوستی از نواحی پردار دایناسور نبود، اما محققان تصور می‌کنند که این نواحی دارای پوست شبیه پرندگان بوده‌اند.

به گفته دانشمندان، این کشف به درک ما از تکامل پرها افزود. کسب پوست مدرن شبیه پرندگان تنها به صورت موضعی بر روی بدن دایناسور روی داده است، و پوست مقاوم شبیه خزندگان در نواحی بدون پر باقی مانده است.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید