تکامل «بیولومینسانس» در اعماق اقیانوس‌های 540 میلیون سال پیش

ارگانیسم‌های دارای بیولومینسانس می‌توانند واکنش‌های شیمیایی را برای ایجاد درخشش خود مهار کنند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

در تاریک‌ترین نقاط زمین، جاهایی که نور خورشید هرگز به آنها نمی‌رسد، درخشش‌های وهم‌انگیزی وجود دارند که تیرگی را روشن می‌کنند. این «بیولومینسانس» یا نوری است که برخی موجودات زنده تولید می‌کنند.

این توانایی چشمگیری است که حداقل 94 بار به طور مستقل در طول تاریخ حیات روی زمین تکامل یافته است. ارگانیسم‌های دارای بیولومینسانس می‌توانند واکنش‌های شیمیایی را برای ایجاد درخشش خود مهار کنند.

دانشمندان اخیرا موفق شدند اولین منشاء تکاملی شناخته‌شده بیولومینسانس را ردیابی کنند. این منشاء گونه‌ای مرجان به نام «اوکتوکورال» است که حدود 540 میلیون سال پیش در اعماق اقیانوس در دوران کامبرین می‌زیست. این بیش از دو برابر قدمت دارنده عنوان قبلی است، که یک سخت‌پوست کوچک اقیانوسی بود که 267 میلیون سال پیش می‌زیست.

اکتوکورال‌ها مانند تمام مرجان‌ها‌ از پولیپ‌هایی تشکیل شده‌اند که در کنار هم قرار می‌گیرند و یک کولونی ایجاد می‌کنند، و اغلب بر روی ساختار ایجاد شده از ترشحات کلسیفیه دیگر مرجان‌ها زندگی می‌کنند.

برخی از اکتوکورال‌ها نورتابی زیستی دارند، اما دلیل آن کمی مرموز است، زیرا آنها فقط زمانی این کار را انجام می‌دهند که اختلالی در محیط خود حس کنند. دانشمندان فکر می‌کنند این ممکن است برای جلب توجه شکارگران باشد تا بیایند و ماهی‌های کوچک‌تری که از مرجان‌ها تغذیه می‌کنند و به آنها آسیب می‌رسانند را بخورند.

پژوهشگران از چندین روش تجزیه و تحلیل آماری استفاده کردند، و از تمام آنها نتیجه مشابهی به دست آوردند. بر این اساس، بیولومینسانس برای اولین بار حدود 540 میلیون سال پیش در اجداد مشترک همه اوکتاکورال‌ها ظاهر شد.

در آن زمان حیات چندسلولی هنوز در مراحل اولیه بود، اما بی‌مهرگان دریایی وجود داشتند که قادر به تشخیص نور اقیانوس کامبرین بودند. ظهور بیولومینسانس در آن زمان نشانگر نوعی تعامل بیناگونه‌ای است و می‌تواند به کشف دلیل تکامل این توانایی کمک کند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size