نسخه مرمت‌شده «دونده» امیر نادری پس از چهل سال اکران می‌شود

به گفته «لس‌آنجلس تایمز»، دونده پر از انرژی و شیرینی و تلخی زندگی است

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

فیلم «دونده» که امیر نادری در سال 1984 آن را ساخت و از آثار بنیادی موج نوی سینمای ایران پس از انقلاب 57 به شمار می‌رود، مورد مرمت قرار گرفته و نسخه باکیفیت آن به زودی در سینماهای جهان روی پرده می‌رود.

به گزارش روزنامه «لس‌آنجلس تایمز»، دونده با نشان دادن محدودیت‌ها و آرزوهای یک کودک، تلاش می‌کند در فضای پساانقلابی که در آن محدودیت‌های بسیاری برای تصویر کردن مشغله‌های بزرگسالان وجود داشت، به طور غیرمستقیم آمال و آرزوهای انسان را بیان کند.

قهرمان فیلم «امیرو» با بازی مجید نیرومند است؛ پسربچه‌ای و ژولیده و پُرانرژی که به تنهایی در عرشه یک نفتکش به‌گل‌نشسته در جنوب ایران زندگی می‌کند، و از طریق جمع‌آوری زباله و فروش بطری‌های خالی که کشتی‌ها به دریا انداخته‌اند، روزگار می‌گذراند.

امیرو سواد ندارد، اما مجلات هوانوردی انگلیسی می‌خرد و عکس‌های آنها را با عشق و علاقه به دیوار اتاقش می‌چسباند. او به کشتی‌های باری که در افق مه‌آلود می‌گذرند خیره می‌شود و برای جلب توجه آنها از ساحل فریاد می‌کشد. او همچنین در کنار باند فرودگاهی کوچک به پرواز هواپیما خیره می‌شود. امیرو مدام به فکر رفتن و پرواز کردن است.

به گفته «لس‌آنجلس تایمز»، دونده پر از انرژی و شیرینی و تلخی زندگی است. امیرو از آن بچه‌های تُخس سخت‌جانی است که می‌تواند شما را به این باور برساند که با دویدن و دویدن می‌توان زنجیرهای واقعیت محدودکننده را پاره کرد و رها شد و رفت. به همین دلیل است که او همیشه در حال دویدن است، چه در امتداد ساحل، چه به دنبال قطار، و چه در رقابت با دیگران.

با صداقت و سادگی که ریشه در نئورئالیسم ایتالیا دارد، و گرایش اجتماعی فیلمساز و استفاده از بازیگران غیرحرفه‌ای که یادآور موج نوی فرانسه است، هنگامی که فیلم نادری برای اولین بار روی پرده سینماهای جهان رفت، بینندگان را چنان به شگفتی واداشت که تصور کردند ویتوریو دسیکا و فرانسوا تروفو زنده شده‌اند و باز فیلم می‌سازند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size