درباره انقلاب آرتوری «برادری پیش‌رافائلی» چه می‌دانیم؟

به نظر آنها رافائل هنر نقاشی را از طبیعت و إحساس دور کرده بود، و بنابراین آنها می‌خواستند به هنر پیش از دوران رافائل در قرون وسطی بازگردند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
3 دقيقه (Reading time)

«برادری پیش‌رافائلی» (Pre-Raphaelite Brotherhood) گروهی از نقاشان جوان انگلیسی بودند که در میانه قرن نوزدهم در واکنش به مادی‌گرایی فزاینده جامعه ویکتوریایی شوریدند و طرحی نو درانداختند.

این نقاشان جوان که در آن زمان همگی زیر 25 سال سن داشتند، در سال 1848 گرد هم آمدند تا سبک نقاشی رئالیستی دوران خود را به چالش بکشند، و نقاشی‌های رمانتیک خود که از ادبیات کهن و زیبایی‌شناسی قرون‌وسطایی الهام گرفته بود را جای آن بنشانند.

وجه تسمیه این گروه این است که خود را دلسپرده سبک نقاشی پیش از دوران رافائل، نقاش و مجسمه‌ساز بزرگ رنسانس ایتالیا می‌دانستند. به نظر این نقاشان جوان، رافائل هنر نقاشی را از طبیعت و إحساس دور کرده بود، و بنابراین آنها می‌خواستند به هنر پیش از دوران رافائل در قرون وسطی بازگردند.

تابلوی «خواب آخر آرتور در آوالون» به قلم ادوارد برن جونز شاید مشهورترین نمود فلسفه برادری پیش‌رافائلی باشد. نقاشی این تابلوی شش و نیم متری هفده سال طول کشید، و با این وجود کار آن در پایان عمر نقاش ناتمام ماند.

این تابلو آرتورشاه، پادشاه افسانه‌ای انگلستان را تصویر می‌کند که در جنگ زخم مرگباری برداشته است. مورگانا، پری و خواهر آرتور، او را از میدان جنگ ربوده و به آوالون، جایگاه مردگان مشهور در افسانه‌های سلتی آورده و سر آرتور را در دامن خود گرفته است.

بر أساس روایات کهن، آرتور اگرچه زخم مرگ‌آوری برداشته و به حالت احتضار افتاده، اما نمی‌میرد، و زمانی که مردم انگلستان به او نیاز پیدا کنند، برای کمک به آنها بازمی‌گردد. برن جونز این افسانه را دستمایه کار خود قرار داده تا آنچه نیاز جامعه ویکتوریایی به «ناجی» تصور می‌کند را به تصویر درآورد.

آرتورشاه، دربار آرمانی و شوالیه‌های افسانه‌ای وی و اخلاق معنوی‌گرایانه‌ آنها برای برن جونز و پیش‌رافائلی‌ها و بسیاری از نقاشان و شاعران و نویسندگان رمانتیک همدوره آنها نماد مبارزه به مادی‌گرایی فزاینده جامعه ویکتوریایی معاصر آنها بود. بدین ترتیب، آخرین خواب آرتور مجموعه آرزوهای ناتمام و حسرت‌های ماندگار پیش‌رافائلی‌ها را به زیبایی ترسیم می‌کند.

برادری پیش‌رافائلی در سال 1854 از هم پاشید، و هرکدام از هنرمندان این گروه انقلابی به راه خود رفتند و در کار خود به موفقیت‌های بزرگی دست یافتند. اما سبکی که آنها بنیان گذاشتند، جامعه ویکتوریایی را تا پایان قرن نوزدم تحت تاثیر خود قرار داد، و از آن پس نیز یکی از سبک‌های محبوب تاریخ نقاشی در سرتاسر جهان مانده است.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size