سحرخیزی ممکن است میراث نئاندرتال‌ها برای انسان مدرن بوده باشد

«ساعت بدن انسان» یک پدیده پیچیده است که تحت تاثیر هنجارهای اجتماعی و فرهنگی و همچنین ژنتیک شکل می‌گیرد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

پژوهشی جدید نشان داد برخی افراد که گرایش به سحرخیزی دارند، ممکن است این روند رفتاری خود را از نئاندرتال‌ها به ارث برده باشد، که گونه‌ای بودند که ده‌ها هزار سال پیش منقرض شدند، و شرایط زندگی‌شان آنها را سحرخیز بار آورده بود.

«ساعت بدن انسان» یک پدیده پیچیده است که تحت تاثیر هنجارهای اجتماعی و فرهنگی و همچنین ژنتیک شکل می‌گیرد. انسان‌های اولیه مدرن یا «هوموساپینس‌ها» در نزدیکی خط استوا در آفریقا، جایی که در وضعیت نوری روز تنوع کمتری وجود دارد، تکامل یافتند.

از سوی دیگر، نئاندرتال‌ها، که صدها هزار سال در شمال اروپا و آسیا زندگی کردند، به گونه‌ای تکامل یافتند که با تنوع فصلی در نور روز سازگارتر باشند. هنگامی که انسان‌های مدرن اولیه از آفریقا به سوی آسیا و اروپا حرکت کردند، با نئاندرتال‌ها روبرو شدند، و این احتمال وجود دارد که در اثر آمیزش با آنها، ژن سحرخیزی را برای اعقاب خود یعنی انسان‌های مدرن به ارث گذاشته باشند.

پژوهشگران با کمک گرفتن از بانک دی‌اِن‌اِی بریتانیا، که یکی از بزرگترین ذخایر سلول‌های بنیادی را داراست، دی‌ان‌ای ژنوم استاندارد انسانی، انسان نئاندرتال، و انسان دنیسووَن، که یک گونه باستانی کمتر شناخته‌شده انسان است و از نزدیک با نئاندرتال‌ها در ارتباط بوده است، را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

دانشمندان با مقایسه ژن‌هایی که بر تنظیم ریتم‌های شبانه‌روزی در سلول‌های بنیادی انسان‌های باستانی و مدرن تأثیر می‌گذارد، تفاوت‌های بسیاری درباره نحوه ارتباط ژن‌های شبانه‌روزی با عملکرد ساعت بدن مشخص کردند.

آنها دریافتند که سلول بنیادی نئاندرتال، که در اثر آمیزش انسان‌های مدرن اولیه با آنها در انسان‌های مدرن باقی مانده است، تأثیر چشمگیری روی تنظیم ساعت بدن انسان دارد. تحقیقات نشان داد که دی‌ان‌ای نئاندرتال که با «کرونوتیپ» یا ساعت درونی ارتباط دارد، به طور مداوم باعث افزایش تمایل یک فرد به سحرخیزی می‌شود.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size