کشف فرایندی که شفق قطبی را در سیارات منظومه شمسی می‌سازد

بر خلاف نور مرئی که در شفق‌های قطبی زمین می‌بینیم، شفق عطاردی انرژی خود را در محدوده اشعه ایکس طیف الکترومغناطیسی آزاد می‌کند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

«شفق قطبی» روی زمین، کیوان، مشتری، مریخ، زهره، و حتی برخی از سیارات فرامنظومه شمسی مشاهده شده است. با کشف اخیر شفق قطبی روی عطارد، دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که پدیده مذکور ممکن است از یک الگوی کلی پیروی کند که ایجاد آن را در سراسر جهان ممکن می‌کند.

روی زمین، شفق‌های قطبی شمالی و جنوبی در اثر برخورد طوفان‌های خورشیدی با جو زمین ایجاد می‌شوند. این طوفان‌ها ابرهای عظیمی از ذرات باردار الکتریکی را به فضا می‌فرستند که امتدادشان میلیون‌ها کیلومتر ادامه می‌یابد.

برخی از این ذرات باردار به زمین می‌رسند، و در جایی که بیشتر آنها در برخورد با جو از بین می‌روند، برخی از آنها توسط میدان مغناطیسی زمین جذب می‌شوند. آنها سپس به سمت سوی قطب‌های شمال و جنوب می‌روند و در آنجا با اتم‌ها و مولکول‌های جو برخورد می‌کنند.

این برخوردها انرژی ذرات خورشیدی را به الکترون‌های اتم‌های جو زمین منتقل می‌کند و آنها را به جنبش درمی‌آورد. پس از اینکه الکترون‌ها ساکن شدند، انرژی درون آنها به شکل نور مرئی آزاد می‌شود. رنگ این نور بستگی به عناصر مختلف موجود در جو دارد.

دانشمندان اخیرا متوجه شدند که رویداد مشابهی درباره عطارد اتفاق می‌افتد. در مگنتوسفر عطارد الکترون‌ها شتاب می‌گیرند، و در مکانیسمی بسیار شبیه به زمین، به سوی قطب‌های سیاره حرکت می‌کنند، و پس از برخورد با عناصر موجود در جو عطارد شفق‌های اشعه ایکس تولید می‌کنند.

بر خلاف نور مرئی که در شفق‌های قطبی زمین می‌بینیم، شفق عطاردی انرژی خود را در محدوده اشعه ایکس طیف الکترومغناطیسی آزاد می‌کند.

هنوز مشخص نیست که آیا فاصله از خورشید بر شدت شفق قطبی عطارد تأثیر می‌گذارد یا خیر، اما دانشمندان می‌گویند که با توجه به شواهد، اینطور به نظر می‌رسد که شفق عطاردی از مکانیسم‌های اساسی یکسانی برای تولید شفق در سیارات دیگر استفاده می‌کند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size