ستاره‌ای که ابرشعله‌هایش ده برابر خورشید است

شعله عظیم در نهایت تبدیل به یک توده تاجی شد که تریلیون‌ها تُن ماده را از سطح ستاره به فضا فرستاد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

یکی از ستارگان سیستم ستاره‌ای دوتایی V1355 Orionis به صورت دوره‌ای اَبَرشعله‌‌هایی از خود متصاعد می‌کند که ده برابر بزرگ‌تر از شعله‌هایی هستند که خورشید ما تا به حال تولید کرده است.

خورشیدِ زمین در حال رسیدن به وضعیتی است که اخترشناسان آن را وضعیت «حداکثر خورشیدی» نام نهاده‌اند، که به این معناست که تعداد لکه‌های خورشیدی، توده‌های تاجی، و فوران‌های شعله‌ای در آینده بیشتر خواهد شد.

شعله‌های خورشیدی اغلب باعث ایجاد طوفان‌های ژئومغناطیسی می‌شوند که در برخی مواقع فناوری‌های ساخت بشر را تحت تاثیر قرار می‌دهند. برای مثال، آنها می‌توانند وسایل ارتباطی را مختل کنند، به قطع شبکه‌های برق بینجامند، و به ماهواره‌ها آسیب برسانند.

شعله‌های بسیار قدرتمند، مانند مواردی که V1355 Orionis تولید می‌کند، می‌توانند اثرات خطرناک‌تری داشته باشند. این شعله‌های عظیم بی‌شک روند تکامل حیات در سیارات مجاور خود را تحت تاثیر قرار می‌دهند، و اگر به اندازه کافی قوی باشند، می‌توانند حتی به‌طور کامل هرگونه حیات را در نزدیکی خود نابود کنند.

دانشمندان اخیرا موفق شدند نمونه‌های شعله‌های دوگانهٔ ستاره‌ای مذکور را رصد کنند. آنها یک شعله‌ بسیار بزرگ دیدند که با سرعت زیاد از سطح ستاره برخاست، و به گفته آنها یکی از قدرتمندترین بُرون‌رانش‌ها از یک ستاره بود.

سرعت فوران شعله دست‌کم 990 کیلومتر در ثانیه بود، که بسیار بیشتر از «سرعت فرار» از ستاره است، که 347 کیلومتر بر ثانیه می‌باشد. به گفته دانشمندان، این شعله عظیم در نهایت تبدیل به یک توده تاجی شد که تریلیون‌ها تُن ماده را از سطح ستاره به فضا فرستاد.

ستارگانی مثل V1355 Orionis معمولاً از نظر مغناطیسی فعال هستند، اغلب لکه‌های ستاره‌ای بزرگی دارند، و ابرشعله‌ تولید می‌کنند. بررسی ابرشعله‌های چنین ستارگانی برای درک چگونگی روی دادن این پدیده‌ها در خورشید ما مفید است. این مشاهدات همچنین نقش میدان مغناطیسی ستاره‌ها در ایجاد ابرشعله‌ها را روشن می‌کند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size