«آبله میمون» چیست و چگونه می‌توان با آن مقابله کرد؟

برعکس کرونا، آبله میمون اول علائم ابتلا را نشان می‌دهد و بعد مُسری می‌شود، که عامل مهمی در کمک به جلوگیری از سرایت آن است

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
3 دقيقه (Reading time)

آبله میمون گونه‌ای بیماری است که ویروسی از خانواده آبله عامل آن است، و بیماری حاصل از این ویروس مشابه آبله، گرچه معمولاً با شدت کمتر است. این بیماری در مرکز و غرب آفریقا شایع است، و اولین بار بیش از نیم قرن پیش در میمون‌های آزمایشگاهی کشف شد.

به گزارش واحد سلامتی دانشگاه هاروارد، در حال حاضر آبله میمون به سرعت در خارج از آفریقا در حال گسترش است. این ویروس در چندین کشور از جمله ایالات متحده، کانادا، اسرائیل و اروپا مشاهده شده است. گزارش‌هایی درباره بیش از یکصد مورد قطعی یا مشکوک به این بیماری نشان می‌دهد که همه‌گیری فعلی گسترده‌ترین پاندمی شناخته‌شدهٔ آبله میمون در خارج از آفریقا است. خوشبختانه تاکنون هیچ مورد فوتی گزارش نشده است.

اخبار ظهور یک ویروس ناآشنا که به سرعت در جهان در حال گسترش است، طبیعتا بسیاری را به یاد پاندمی کرونا می‌اندازد. با این وجود، آبله میمون چیز جدیدی نیست، و ویروس آن در سال 1958 کشف شد، و برخی ویژگی‌های آن باعث می‌شود تا از کرونا بسیار کم‌خطرتر باشد.

به عنوان مثال، دلیل اصلی شیوع سریع و گسترده کرونا این بود که مردم قبل از اینکه بدانند به آن مبتلا شده‌اند، چرا که ابتلای اولیه به این ویروس هیچ نشانه‌ای ندارد، آن را در میان دیگران پخش می‌کردند. برعکس، آبله میمون اول علائم ابتلا را نشان می‌دهد و بعد مُسری می‌شود، که عامل مهمی در کمک به جلوگیری از سرایت آن است.

علائم اولیه آبله میمون مانند آنفولانزاست و شامل تب، خستگی، سردرد و بزرگ شدن غدد لنفاوی می‌شود. چند روز بعد، بُثورات یا آبله‌ها در سطح بدن فرد مبتلا ظاهر می‌شوند. این آبله‌ها اغلب از صورت شروع شده و سپس به کف دست‌ها، بازوها، پاها و سایر قسمت‌های بدن سرایت می‌کند. آبله زدن در برخی مبتلایان از ناحیه آلت تناسلی شروع می‌شود.

در طول یک یا دو هفته، آبله‌ها از دانه‌های کوچک و مسطح به تاول‌های ریز شبیه آبله‌مرغان و سپس به تاول‌های بزرگ‌تر و پر از چرک تبدیل می‌شوند. این آبله‌ها معمولا چندین هفته طول می‌کشد تا خشک بشوند. پس از خشک شدن آبله‌ها، فرد مبتلا دیگر مسری نیست.

ابتلا به آبله میمون معمولا از طریق ارتباط با حیوانات آلوده به این ویروس رخ می‌دهد. با این حال، انسان‌ها نیز می‌توانند انتقال‌دهندهٔ این ویروس باشند. استنشاق ترشحات دستگاه تنفسی فرد آلوده، تماس فیزیکی مستقیم با فرد آلوده، و تا حدی کمتر تماس غیرمستقیم مانند لمس کردن لباس افراد آلوده می‌تواند باعث سرایت این بیماری از انسان به انسان شود.

مهمترین روش پیشگیری از آبله میمون واکسیناسیون است، اما استفاده از ماسک و دستکش، شستن مرتب دست‌ها، و دوری کردن از تجمعات انسانی نیز می‌تواند به‌طور طبیعی از شیوع بیماری جلوگیری کند.

آبله میمون یک بیماری خفیف است که بعد از چند هفته خودبخود خوب می‌شود، و لذا درمان پزشکی خاصی ندارد. با این وجود، برای تخفیف اثرات آن پس از ابتلا می‌توان از برخی داروهای ضدویروسی مثل سیدوفوویر، برینسیدوفوویر و تکوویریمات استفاده کرد.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید

  • فعال‌سازی حالت خواندن
    100% Font Size