.
.
.

چهار نامزد مطرح برای ریاست جمهوری عراق را بشناسید

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

همزمان با رایزنی‌های گروه‌های سیاسی در بغداد برای تشکیل بزرگترین ائتلاف جهت تشکیل دولت و انتخاب نخست وزیر آینده عراق، در اربیل نیز فعالیت‌ها و رایزنی‌های سیاسی پشت پرده بین چهر نامزد از میان کردها برای پست ریاست جمهوری عراق آغاز شده است.

این چهار نامزد مطرح که از چهره‌های برجسته احزاب کرد عراق هستند عبارتند از : نیچروان بارزانی، فواد حسین، فواد معصوم و برهم صالح که در میان آنها دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد.

برهم صالح یکی از سیاسمتداران کرد، یکی از این نامزدهاست او خواستار گفتگو با بغداد برای یافتن راه حلی برای برگردان روابط خوب بغداد با اربیل که پس از رفراندم کردستان برای استقلال به سردی گرایید.

او در سال 2014 برای ریاست جمهوری عراق نامزد شده بود اما گروه‌های کرد عراق مانع نامزدی او برای پست ریاست جمهوری شدند و به جای او فواد معصوم رئیس جمهوری کنونی عراق را نامزد و سپس انتخاب کردند.

در مورد فواد معصوم گفته می‌شود، او تلاش کرد تا از اختلاف بین بغداد و اربیل بر سر بودجه اقلیم کردستان، برای تضمین پست ریاست جمهوری برای خود استفاده کردد

اما فواد حسین، رئیس نهاد ریاست اقلیم کردستان و شخص قوی و تاثیر گذار و از نزدیکان مسعود بارزانی و بغداد است شاید او از شانس بیشتری برای ریاست جمهوری عراق برخوردار باشد.

اما نامزدی نیچروان بارزانی که اکنون ریاست اقلیم کردستان عراق را به عهده دارد، کمی شگفت انگیز به نظر می رسد گر چه عراق شاهد شگفتی‌های مختلفی بوده است که ائتلاف مقتدی صدر با حزب کمونیست عراق که بیشترین کرسی‌های پارلمان سال 2018 را از آن خود کرد یکی از این شگفتی‌هاست.

ضیاء الاسدی، یکی از رهبران گرایش صدری‌ها در مصاحبه‌ای با شبکه تلویزیونی «الحدث»، گفت گر چه انتخاب نامزد ریاست جمهوری از دایره اختیارات اقلیم کردستان است اما انتخاب کاندیدی که مورد قبول ائتلاف‌ها در مرکز در کنار اقلیم، می‌تواند در برطرف کردن اختلاف‌ها میان بغداد و اربیل نقش بهتری را ایفا کند.

اما نیچروان بارزانی که در ایران متولد شده، از میان بارزانی‌ها تنها شخصیتی است که ایران از وجودش در پست ریاست جمهوری واهمه‌ای ندارد. سوالاتی که در اینجا مطرح می‌شود آیا نیچروان درهای جدیدی را برای نفوذ ایران در عراق باز خواهد کرد؟ چگونه او می تواند به ریاست اقلیم کردستان پشت کند و به بغداد روی آورد؟ آیا اینکه می‌گویند کردهای عراق درس‌هایی از شکست رفراندم استقلال و اختلافاتشان با بغداد یاد گرفتند و دیگر به فکر ایفای نقشی در کل عراق هستند و اکنون با خیز به سوی پست ریاست جمهوری می خواهند نقش مهم‌تری را در بغداد ایفا کنند، درست است؟. آیا اربیل در برابر حضور بارزانی‌ها در بغداد اهمیت خود را در برابر بغداد از دست داده است؟ در باره نقش طالبانی‌ها در اقلیم کردستان چه خواهد شد؟ آنها در این فراز ونشیب و شرایط سیاسی جدید عراق چه خواهند کرد؟ آیا حاضرند در باره پست ریاست اقلیم کردستان در مقابل پست ریاست جمهوری عراق معامله کنند؟. اینها پرسش‌های است که در روزهای آینده پاسخ آنها داده خواهد شد.