.
.
.

ماده استفاده شده در حمله شیمیایی به ادلب سوریه چه بود؟

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

شهرک خان شیخون استان ادلب سوریه روز سه‌شنبه 4 آوریل 2017 هدف حملات شیمایی قرار گرفت و نزدیک به صد تن از شهروندان به ویژه کودکان در این حمله کشته و صدها تن دیگر مصدوم شدند.

در این حمله از نوعی ماده شیمیایی به نام گاز سارین استفاده شده است. سارین نوعی ترکیب شیمیایی فسفری مخرب سیستم عصبی و به شدت سمی و مرگ‌آور است. سارین یک مایع بی‌رنگ، شفاف و بی‌بو است که عضلات قلب و سیستم تنفسی را از کار انداخته و افرادی که در معرض آن قرار می‌گیرند، پس از چند دقیقه به دلیل خفگی جان خود را از دست می‌دهند.

حمله شیمیایی 4 آوریل به خان شیخون، سومین حمله شیمیایی ثبت شده در سوریه از آغاز جنگ در این کشور است. در 21 آگوست 2013، در اثر حمله رژیم سوریه به شهر الغوطه با گاز سارین، 1429 نفر، از جمله 426 کودک جان خود را از دست دادند.

جان کری وزیر امور خارجه وقت ایالات متحده در آن زمان اعلام کرد کشورش تردیدی ندارد که نیروهای بشار اسد از گاز سارین برای حمله به غوطه در حومه دمشق استفاده کرده‌اند. علیرغم اینکه ایالات متحده آمریکا، فرانسه، اسرائیل، سوئد، بریتانیا و ترکیه رژیم اسد را مسئول این حمله دانستند، ایران و روسیه این حمله شیمیایی را به مخالفان اسد نسبت دادند.

2 نوامبر 2016 نیز از همین ماده شیمیایی به منطقه الحمدانیه در حلب حمله شد. روسیه بعدها مخالفان بشار اسد را مسئول این اتفاق معرفی کرد. در صبحگاه 4 آوریل 2017 نیز منطقه خان شیخون در حومه ادلب، هدف چهار بمب شیمیایی حاوی ماده سارین قرار گرفت و در نتیجه آن بیش از 100 نفر جان خود را از دست دادند. بخش اعظم قربانیان حمله به خان شیخون کودکان بودند.

این ترکیب شیمایی مرگ‌آور در سال 1938 در شهر ووپرتال در ایالت نوردراین وستفالن آلمان، توسط گروهی از دانشمندان آلمانی که به رهبری گرهارد شرادر در حال تحقیق بر روی نوعی حشره‌کش قوی بودند، کشف شد. بعدها ساختمان محل کشف این ترکیب شیمیایی، به احترام آنها "ساختمان شرادر، آمبروس، گرهارد ریتر و فون در لینده" نامگذاری شد.

در سال 1939 دفتر تسلیحات شیمیایی ارتش آلمان فرمول این ماده شیمیایی جدید را در اختیار گرفته و دستور تولید انبوه آن برای استفاده در جنگ جهانی دوم را صادر کرد. برای این منظور تاسیسات وسیعی طراحی و ساخت آنها آغاز شد. اگر چه ساخت این تاسیسات به دلیل پایان جنگ جهانی دوم در سال 1945، به پایان نرسید ولی حجم سارین تولید شده توسط آلمان نازی بین 500 کیلوگرم تا 10 تن برآورد شده است. در اوایل دهه 1950 ناتو سارین را به عنوان یک سلاح شیمیایی استاندارد به خدمت گرفت و دو کشور اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا تولید سارین با اهداف نظامی را آغاز کردند.

اولین کسی که بر اثر این ماده جان سپرد، یک مهندس تسلیحات بریتانیایی بود. رونالد مادیسون 20 ساله که از اهالی کونسیت دورهام بود، در سال 1953 و در اثر یک آزمایش که برای بررسی تاثیرات سارین روی انسان در آزمایشگاه تسلیحات شیمایی در منطقه پورتون داون در انگلستان انجام شد، جان خود را از دست داد. در سال 2004 این پرونده مجددا رسیدگی شد و دادگاه پس از 64 روز حکم داد که مادیسون به صورت غیرقانونی و در نتیجه یک آزمایش غیردرمانی عامل اعصاب کشته شده است.