.
.
.

دیپلمات سابق ایران: پوتین از اسد خواست تا چمدانهایش را ببندد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

جاوید قربان اوغلی مدیر کل پیشین خاورمیانه وزارت خارجه ایران، در مصاحبه ای گفت که در سفر اخیر اسد به مسکو پوتین به او گفته:«آماده بستن چمدان‌هایت باش».

دیپلمات پیشین وزارت خارجه ایران در گفت وگو با وب‌سایت «خبر آنلاین» به بررسی و تحلیل آخرین تحولات دیپلماسی خاورمیانه ای ایران و مسئله سوریه و روابط تهران و ریاض پرداخته و گفته است پویتن در سفر اخیر اسد به مسکو به او گفته است که کم کم خود را برای بستن چمدان هایش آماده کند.

این دیپلمات ایرانی در بخشی از مصاحبه خود گفته است :« به نظر من در حال حاضر اصرار بر بقای اسد خیلی نمی تواند منافع کشور را محقق کند. پوتین در سفر اخیر اسد به مسکو به او گفته است که کم کم خود را برای بستن چمدان هایش آماده کند. اگر چنین چیزی واقعیت داشته باشد اختلافات ما جدی می شود و شاید بهتر باشد با در نظر گرفتن حقایق میدانی سوریه به تدوین و تنظیم استراتژی در قبال سوریه بپردازیم».

وی در ادامه مصاحبه اش افزود:«مسئله دیگری که به نظر من مهم است و در حال اتفاق افتادن است تعیین گروه هایی هستند که می توانند در دولت انتقالی حضور داشته باشند. ضمن اینکه ماجرای مهم تعیین شاخص ها برای گروه های معارض و جریان هایی است که می توانند در دولت انتقالی و نظم سیاسی جدید حضور داشته باشند. همانطور که شما اشاره کردید فعلا آینده اسد اختلاف اصلی میان ما (ایران) و کشورهای غربی و همچنین با متحدانمان است».

گفتنی است که ایران پیش از کنفرانس وین همه طیف‌های اپوزیسیون سوریه را تروریست می نامید و به گفته مخالفان سوری سپاه پاسداران ایران در سوریه علیه داعش نمی جنگند بلکه بیشتر با ارتش آزاد و نیروهای معتدل اپوزیسیون مخالف اسد می جنگند.

حمایت ایران، روسیه و چین باعث بقای اسد شد

دیپلمات پیشین ایران در این مصاحبه گفته است حمایت ایران، روسیه و چین از مجموعه عوامل اصلی عدم سرنگونی رژیم اسد بوده است. وی در عین حال گفته است که بقای رژیم اسد تاکنون با کشته شدن بیش از 250 هزار نفر، نابودی سوریه و آواره شدن بیش از 10 میلیون سوری تمام شده و به گفته او این بهای سنگینی است اگر سود و زیان آن تحلیل و ارزیابی شود.

این دیپلمات ایرانی به طور غیر مستقیم اسد را سرزنش کرده و گفته است که :« اگر چنانچه اسد به موقع دست به اصلاحات می زد و می توانست با معترضین صحبت کند کار به اینجا نمی کشید. اینکه چرا کار به اینجا رسید موضوع صحبت ما نیست».

قربان اوغلی گفته است که کشورهای غربی از تجربه عراق به این نتیجه رسیدند که فروپاشی سوریه به سودشان نیست و برکناری اسد مشکل را حل نمی کند. تمام اینها در کنار هم سبب شد که راه حل سیاسی را در سوریه پیش گیرند.

جاوید قربان اوغلی مدیر کل پیشین خاورمیانه وزارت خارجه ایران در تحلیل خود، دعوت اخیر ایران در گفت وگوی وین به خصوص در این مقطع، را نکته مهمی دانسته است.

دیپلمات پیشین ایران دعوت ایران را نشانه «فراهم آمدن شرط لازم» برای حل سیاسی بحران سوریه قلمداد کرده و آن به توافق میان ایران و غرب «برجام» مرتبط دانسته است.

قربان اوغلی گفت:«یعنی اگر ایران «برجام» را نداشت من بعید می دانم باز هم ایران دعوت می شد. به نظر من یکی از دست آوردهای بزرگ برجام همین مسئله نقش ایران در مسئله سوریه است و البته تنها هم به سوریه محدود نمی شود و ادامه خواهد داشت. در واقع موانع روانی حضور ایران در نشست های سوریه برداشته شد. اگر این نبود ایران دعوت نمی شد بنابراین غیر از مواردی که به آن اشاره کردم یکی از دست آوردهای بزرگ برجام در حوزه دیپلماسی برچیدن موانع حضور ایران در چنین کنفرانس هایی بود که انجام شد.»

این دیپلمات پیشین وزارت خارجه افزود:«موضوع کنفرانس ها چند مسئله است اینکه بشار اسد باید بخشی از پروسه صلح باشد یا خیر. کشورها حاضر نبودند این را بپذیرند و دعوای اصلی بر سر این بود. اما به نظر می رسد بر سر این مسئله هم توافقی صورت گرفته و آخرین سنگر در این مسئله سعودی بود که از زبان عادل جبیر اعلام شد با راه حل سیاسی موافق هستند مشروط بر اینکه در انتهای کار اسد حضور نداشته باشد و این پروسه در نهایت به تشکیل دولت انتقالی منجر شود. در صحنه بین المللی هم فرانسوی ها بر این مسئله پافشاری می کردند. آمریکایی ها هم علی رغم مواضع تند اولیه شان ادبیات دیپلماتیک شان نشان دهنده این است که آنها از این موضع عقب نشینی کرده اند. اینکه آیا در مذاکرات آقای ظریف و کری به این نتیجه رسیده اند یا خیر را نمی دانم ولی من اطمینان دارم علی رغم همه انکارهایی که صورت می گیرد مسئله سوریه حتما در گفتگوهای دو طرف مورد بحث قرار می گیرد و باید هم مورد بحث قرار می گرفت. مسئله دیگری که وجود دارد، توافقی است که در وین 2 به نتیجه رسیدند و آن آتش بس، دو مسئله تعیین زمان برای تشکیل دولت انتقالی ظرف 6 ماه و باز هم تعیین زمان برای انجام همه پرسی و رفراندوم در 18، ماه یک رویداد خوب و مثبتی بود که شاید برخی تصور نمی کردند به این توافق دست یابند اما بالاخره حاصل شد».