کارزار توییتری برای آزادی حمزه سواری لفته زندانی عرب اهوازی

این زندانی سیاسی در تاریخ 11 شهریور 1384 زمانی که تنها 16 سال سن داشت به اعدام محکوم شد اما در نهایت حکم او به حبس ابد تقلیل پیدا کرد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
3 دقيقه (Reading time)

کاربران شبکه‌های اجتماعی در ایران از شامگاه جمعه هفدهم دی به مدت سه روز، برای آزادی «حمزه سواری»، زندانی عرب اهوازی که به جرم محاربه و اقدام علیه امنیت ملی به حبس ابد محکوم است، کارزار توییتری به راه انداختند.

این کاربران با هشتگ FreeHamzeh# نسبت به وضعیت تکان‌دهنده زندان‌های ایران واکنش نشان دادند و صدور حکم حبس ابد برای حمزه سواری را «ناعادلانه» خوانده و نسبت به آن اعتراض کردند.

این زندانی سیاسی در تاریخ 11 شهریور 1384 زمانی که تنها 16 سال سن داشت، به اعدام محکوم شد اما در نهایت حکم او به حبس ابد تقلیل پیدا کرد.

او در گزارشی مفصل با اشاره به ویدیو و تصاویری که اخیرا توسط گروه سایبری «عدالت علی» منتشر شده و حاوی تصاویری از رفتار ناشایست با زندانیان، کتک‌زدن و برهنه‌‌کردن آنها بود، نوشت: «در پی انتشار فایل‌های تصویری از زندان اوین گوشه‌ای از وضعیت اسفبار زندان‌های ایران و شیوه برخورد غیرانسانی و غیرقانونی ماموران و آمران با زندانیان به نمایش گذاشته شد.»

حمزه سواری نیمی از عمرش را در زندان گذرانده و جمهوری اسلامی دو برادرش به نام‌های «محمدعلی و جعفر» را در سالهای حبس اعدام کرده‌ است. او در وصف وضعیت خود ‌می‌گوید: «زندگی برای بازماندگان فرد معدوم به دو دوره ماقبل و مابعد اعدام عزیزشان تقسیم می‌شود؛ دوره مابعد اعدام برای آن‌ها دوره حیرت و ناباوری خواهد بود. من این حقیقت ناگوار را به وضوح در پرسش مشابه عمر، برادرزاده خردسالم و مادر داغ‌دیده زامل باوی مشاهده کردم. هنگامی که عمر با صدای آهسته گویی که نمی‌خواست کسی متوجه شود از من پرسید که “عمو! بابا کجاست؟” و یا هنگامی که مادر زامل سراغ فرزندش را از من می‌گرفت، پرسشی که برای پاسخ دادن به آن زبانم یارای چرخیدن نداشت.»

سواری به مناسبت روز جهانی عدم خشونت در نامه‌ای بلند با بیان خاطره‌ای شخصی از آسیب اعدام برای بازماندگان نوشته است: «آنچه در ایران اعدام سیاسی را پروسه انتقام بی‌پایان و وحشیانه می‌کند، شیوه برخورد با بازماندگان فرد معدوم است. محروم کردن بسیاری از خانواده‌ها از دیدن و یا تشییع جنازه جگرگوششان و همچنین دفن عزیزشان در شهری به دور از محل سکونت خانواده و یا حتی امتناع از نشان دادن قبر عزیزشان به آن‌ها، هیچ توجیه اخلاقی، انسانی و حتی قانونی ندارد و تنها نشانگر عمق کینه و نفرت حذف‌کنندگان است؛ نفرتی که حتی فرصت سوگواری به شکل متعارفش را از بازماندگان می‌گیرد و نشانگر این واقعیت تلخ است که حکومت سلطه خود بر سرنوشت ما را حتی به دوران بعد از مرگمان امتداد می‌دهد».

کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام، ضمن ابراز همدردی با این زندانی سیاسی که مدت شانزده سال را در زندان‌های ایران سپری کرده و دو برادرش را در همین مدت از دست داده است، از همه هموطنان خواسته که صدای زندانیان سیاسی از جمله حمزه سواری باشند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید