.
.
.

درخواست از کمیته بین‌المللی المپیک برای تنبیه ایران بابت فشار بر ورزشکاران

تعداد ورزشکاران ایرانی که طی سال‌های اخیر از کشور فرار کرده‌اند به صدها نفر می‌رسد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

شی خطیری، تحلیلگر سیاسی در مقاله‌ای برای وبگاه «بولوارک» نوشته با نظر به فشارهای سیاسی و بعضا رفتارهای خشونت‌آمیز حکومت ایران در قبال ورزشکاران این کشور، کمیته بین‌المللی المپیک باید جمهوری اسلامی را تنبیه کند.

پس از پایان مسابقات سالانه جهانی «پاورلیفتینگ» که هفته گذشته در نروژ برگزار شد، امیر اسدالله‌زاده به ایران بازنگشت و در آلمان پناهنده شد. او در مصاحبه‌ای توضیح داد که مسئولان تیم ایران از او خواسته بودند در جریان مسابقات، پیراهنی منقش به تصویر قاسم سلیمانی، فرمانده سابق نیروی تروریستی «قدس» سپاه پاسداران را بر تن کند که او نپذیرفته بود.

دو تن از اعضای تیم بدنسازی ایران که در اسپانیا رقابت می‌کردند نیز چند هفته پیش حاضر نشدند به ایران بازگردند. در واکنش به این قضایا، فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران برنامه خود برای حضور در رقابت‌های لبنان را لغو کرد.

به گفته خطیری، این فدراسیون یکی از زیرمجموعه‌های فدراسیون بین‌المللی پاورلیفتینگ است که خود زیرمجموعه کمیته بین‌المللی المپیک بوده و در اساسنامه آن به وضوح آمده که ورزش نباید تحت تاثیر سیاست قرار بگیرد.

با این حال، نایب رئیس فدراسیون ایران و سرپرست تیم در مسابقات نروژ، «سردار» سپاه پاسداران، رضا فیروزی است. او از سوی وزیر وقت ورزش و جوانان ایران منصوب شده که خود منصبی سیاسی و تخلفی دیگر در باب اختلاط ورزش و سیاست است. فیروزی به اسدالله‌زاده دستور داده بود پیراهن منقش به تصویر سلیمانی را بپوشد.

رژیم ایران سال گذشته نیز نوید افکاری، کشتی‌گیر ایرانی را تحت شکنجه مجبور کرد به «اقدام علیه امنیت ملی» اعتراف کند. افکاری پس از این اعترافات اجباری اعدام شد.

خطیری با اشاره به این که «تعداد ورزشکاران ایرانی که طی سال‌های اخیر از کشور فرار کرده‌اند به صدها نفر می‌رسد»، پرسیده، «چرا کمیته بین‌المللی المپیک در این باره سکوت کرده است؟»

این تحلیلگر ادامه داده، چرا به‌رغم وجود شواهد متقن درباره دخالت رژیم ایران در ورزش، که نمونه آن ممنوعیت رقابت با ورزشکاران اسرائیلی است، این کشور هرگز مجبور به پرداخت هزینه نمی‌شود؟

خطیری می‌گوید که جدایی فرضی سیاست و ورزش به گونه‌ای اجرا می‌شود تا از منافع مستبدان حافظت شود. وی می‌افزاید که اگر کمیته بین‌المللی المپیک می‌خواهد بخشی از اعتبار از دست رفته خود را بازیابی کند، باید به برخورد با رژیم ایران پرداخته و آن را مجبور به پرداخت هزینه کند.