.
.
.

شاکی دادگاه حمید نوری: او خودکارش را روی دیوار می‌کشید و به اعدامیان می‌خندید

این جلسه به استماع شهادت محمود رویایی، زندانی سیاسی سابق و عضو «سازمان مجاهدین خلق» اختصاص یافت

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

چهلمین جلسه از دادگاه رسیدگی به اتهامات حمید نوری، دادیار پیشین زندان گوهردشت کرج و از متهمان اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در ایران، سه‌شنبه 16 نوامبر، در شهر دورس آلبانی برگزار شد.

این جلسه به استماع شهادت محمود رویایی، زندانی سیاسی سابق و عضو «سازمان مجاهدین خلق» اختصاص یافت.

رویایی در 18 سالگی و به اتهام هواداری از «سازمان مجاهدین خلق» بازداشت شده بود. او مدت‌زمان حبس خود را در زندان‌های اوین، قزل‌حصار و گوهردشت سپری کرده است.

او همچنین نویسنده کتابی تحت عنوان «آفتابکاران» است که در 5 جلد به خاطرات خود در این زندان‌ها پرداخته و در آن به نقش حمید نوری در «راهروی مرگ» نیز اشاره کرده است.

رویایی پیشتر در مصاحبه اختصاصی با «العربیه» از مشاهدات، خاطره‌ها و محتوای شهادتنامه‌اش علیه حمید نوری سخن گفت.

محمود رویایی در این دادگاه گفت که پیش از برگزاری جلسات «هیئت مرگ»، نوری را دیده بوده اما حین این جلسه و پس از آن نیز شاهد حضور متهم در زندان قرلحصار بوده است.

او در توصیف اعدام‌های تابستان 67 گفت، وقتی می‌خواستند برخی را اعدام کنند «آنها را به قصد کشت می‌زدند و یکی دو ساعت بعد آنها را مجروح وارد بند کردند و گفتند شنبه دنبالتان می‌آییم.»

به گفته رویایی، افرادی که مدت‌زمان حکم زندانشان تمام شده بود نیز اعدام می‌شدند. او در شهادت خود از محمدرضا حجازی از هواداران «سازمان مجاهدین خلق» نام برد که به‌رغم اتمام 6 سال محکومیت، اعدام شده بود.

او در بخش دیگری از شهادت خود گفت که در 12 مرداد آن سال، به همراه تعداد دیگری از زندانیان به راهرویی که منتهی به «سالن مرگ» بود، منتقل شدند. زندانی‌ها در آنجا منتظر بودند تا وارد اتاق «هیئت مرگ» شده و درباره آینده آن‌ها تصمیم گرفته شود.

او در اتاق «هیئت مرگ» چشم‌بند خود را برداشته و افرادی مانند حسینعلی نیری، حاکم وقت شرع تهران، مصطفی پورمحمدی، نماینده وزارت اطلاعات ایران، مرتضی اشراقی دادستان وقت انقلاب تهران و ابراهیم رئیسی، جانشین وقت دادستان تهران را در آن اتاق تشخیص داده است.

به گفته رویایی، لیست افرادی که قرار بود اعدام شوند در اختیار حمید نوری بود و هر گاه او اسم کسی را با صدای بلند می‌خواند و بعدش کُد «بزن قدش» را می‌گفت، این به معنای اعدام شدن این زندانی و انتقال او به «سالن مرگ» بود.

دادستان این دادگاه در بخشی از این جلسه، به بخشی از کتاب «آفتابکاران» اشاره کرد که حمید عباسی خودکارش را روی دیوار می‌کشد و با صدای بلند می‌گفت: «عاشورای مجاهدین» و سپس می‌خندید.

رویایی ضمن تأیید این گفته، اضافه کرد که نوری این عمل را بیش از یک بار انجام داد.

دادگاه روز سه‌شنبه نوری در آلبانی، در ادامه چهار جلسه پیشین این دادگاه در شهر دورس برگزار شد.

در جلسات قبل، محمد زند، مجید صاحب‌جمع، اصغر مهدی‌زاده و اکبر صمدی از زندانیان سابق دهه شصت، به بیان شهادات خویش پرداختند.

پیشتر اعلام شده بود که هفته‌های 45 و 46 این دادگاه به‌دلیل اهمیت استماع شاهدان مستقر در آلبانی درخصوص اثبات جرم متهم، از چهارشنبه، 10 نوامبر در شهر دورس آلبانی برگزار خواهد شد.

حمید نوری، 9 نوامبر 2019، در فرودگاه «آرلاندا»ی استکهلم با حکم دادستان سوئد و به اتهام مشارکت در «کشتار دسته‌جمعی» بازداشت شد.

کیفرخواست صادره علیه نوری از طرف بخش دادستان کشوری سوئد علیه جرایم بین‌المللی و جنایت‌های سازمان‌یافته و به‌طور خاص از سوی کریستینا لیندهوف کارلسون، صادر و به مقامات قضایی سوئد تحویل داده شد.

در این پرونده حدود 40 شاکی و 60 شاهد که در تابستان 67 در زندان گوهردشت محبوس بودند، حضور دارند.

بر اساس رأی دادگاه، نوری و وکلای او در این جلسات حضور نخواهند داشت و در سوئد باقی خواهند ماند.

بر اساس آمارهای غیررسمی، بیش از 6000 نفر که اکثراً از اعضا و هواداران «سازمان مجاهدین خلق» بودند، در جریان اعدام‌های سال 1367 به دستور خمینی، بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران، اعدام شدند. اما سازمان مجاهدين می‌گوید این تعداد «30 هزار» زندانی سیاسی بوده که دست‌کم 90 درصد آن‌ها از طرفداران این سازمان بوده‌اند.

بازماندگان و خانواده‌های کشته‌شدگان امیدوارند دادگاه نوری نقطه‌ای برای آغاز رسیدگی بین‌المللی به کشتارهای دهه 60 به خصوص کشتار تابستان 67 و مجازات عاملان و آمران آن باشد.