.
.
.

طومار 2 هزار کارگر پروژه‌ای ایران؛ افزایش حقوق و حذف پیمانکاران

ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری در خرداد گذشته شاهد گسترده ترین اعتصابات کارگری در تاریخ جمهوری اسلامی بود

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

حدود 2 هزار کارگر پروژه‌ای از بخش‌های متفاوت اقتصادی با نگارش طوماری به مقامات حکومت ایران خواستار تغییر و بهبود شرایط کاری و معیشتی خود شدند.

«ایلنا»، خبرگزاری کار ایران چهارشنبه 17 شهریور گزارش داد که 1910 کارگر موقت و پروژه‌ای در اعتراض به وضعیت حقوقی و کاری طوماری به وزارت کار به شماره ثبت 93531 و وزارت نفت به شماره ثبت 219086 ارسال کردند.

در بخشی از این طومار آمده است: «ما 1910 کارگر پروژه‌ای که این نامه را با کد ملی خود امضا نموده‌ایم و در جای جای پروژه‌های نفت و گاز و نیروگاهی و سدسازی مشغول به کاریم، خواستار اجرایی شدن [خواسته های خود] بر مبنای ماده 13 قانون کار و ماده 17 قانون خدمات مدیریت کشوری هستیم.»

کارگران در این نامه خواستار «تغییر طرح اقماری 24 روز کار 6 روز مرخصی به 20 روز کار و 10 روز مرخصی» و «پرداخت مزایای قانونی توسط پیمانکاران از جمله عیدی، سنوات، هزینه رفت و برگشت به مرخصی و محل کار، حق اولاد، بن کارگری، بدی آب و هوا و سایر مزایا بطور کامل که جداگانه محاسبه و با حقوق ماهانه پرداخت شود.»

کارگران امضا کننده این طومار همچنین «اجرای قانون ماده 13 قانون کار برای نظارت بر واریز حقوق کارگر سر هر ماه بدون تاخیر توسط پیمانکاران و واریز حق بیمه طبق عنوان شغلی» و «اجرای ماده 17 قانون خدمات مدیریت کشوری جهت حذف پیمانکاران در امور فنی و تخصصی از پروژه‌های نفت و گاز و نیروگاهی» را خواستار شدند.

از دیگر خواسته‌های کارگران «درخواست اتاق‌های 4 نفره، اتوبوس‌های کولردار برای انتقال نیروها به محل کار و و خوابگاه، حذف غذاهای بی‌کیفیت و تکراری در هفته و ارتقای بهداشت خوابگاه‌ها و خدمات رفاهی» عنوان شده است.

کارگران همچنین خواستار یک نسخه از قرارداد و عدم گرفتن امضا و تعهد از کارگران توسط پیمانکاران شدند.

پیش از این حدود 150 هزار نیروی پیمانکاری و شرکتی نفت، گاز و پتروشیمی ایران با ایجاد کارزاری در فضای مجازی، خواستار حذف پیمانکاران و شرکت‌های واسطه‌ای شده بودند.

اعتصابات کارگری در ایران توسط کارگران شرکت‌های پتروشیمی و در قالب تجمع‌های اعتراضی یک روز پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران در 29 خرداد 1400 آغاز شد و بعد از آن کارمندان و سایر گروه‌های شغلی به این کمپین اعتراضی پیوستند.

در جریان اعتراض و اعتصابات کارگران، ده‌ها کارگر اعتصاب‌کننده پتروشیمی گچساران اخراج شدند.

با ادامه این اعتصابات «شبکه بین‌المللی سندیکایی همبستگی و مبارزه» که متشکل از اتحادیه‌ها و فدراسیون‌های کارگری از سراسر دنیاست، با انتشار بیانیه‌ای همبستگی خود را با اعتصاب کارگران صنایع نفت و گاز و پتروشیمی در ایران و سازمان‌دهندگان آن اعلام و از این اعتصابات حمایت کرد.

بیژن زنگنه وزیر پیشین نفت ایران با «فراقانونی» دانستن بسیاری از خواسته‌های کارگران، در واکنش به این اعتصاب‌ها گفت: «مشکل کارگران پیمانی ارتباطی به قانون بودجه 1400 ندارد و مربوط به قانون کار است لذا طبق قانون هر آنچه به آن‌ها تعلق می‌گیرد را پرداخت می‌کنیم اما درخواست‌های فراقانونی آنان مسئله دیگری است.»