.
.
.

زنان در صدر آمار‌های همسرآزاری جسمی و روانی در ایران

خشونت‌های خانگی در ایران از جمله همسرآزاری در اثر گسترش بی‌عدالتی، نابرابری، نابسامانی‌، فقر، فشار‌های اقتصادی، مشکلات معیشتی و شیوع کرونا تشدید شده است

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

بسیاری از زنان ایرانی به دلیل وجود جامعه مردسالار، فشارهای اجتماعی، باورهای سنتی و دینی و همچنین نبود آزادی، برابری و عدالت جنسیتی، هرگز برای ارائه و شکایت آزار و اذیت در زندگی زناشویی به مراکز قضایی و درمانی و همچنین پزشکی قانونی مراجعه نمی‌کنند.

براساس گزارش‌های منتشر شده توسط مرکز آمار ایران برگرفته از معاینات پزشکی قانونی، زنان به میزان 96 درصد و مردان 4 درصد قربانی خشونت «همسرآزاری جسمی» می‌شوند.

به گزارش خبرگزاری «ایسنا» از مرکز آمار ایران که به بررسی گزارش‌های سال 99 پرداخته از 80 هزار و 187 مورد معاینه جسمانی توسط پزشکی قانونی در رابطه با خشونت همسرآزاری جسمی، 77 هزار و 96 مورد مربوط به زنان است.

درباره همسر‌آزاری روانی در ایران نیز سهم زنان به مراتب بیش از آمار اعلام شده رسمی است.

مطابق با تعریف ارائه شده در این آمار، هرگونه سوءرفتار و آزار جسمی، جنسی، روانی و سهل‌انگاری که توسط شوهر نسبت به زن و یا برعکس انجام شود؛ مصداق «همسرآزاری» در نظر گرفته می‌شود.

این گزارش در حالی توسط مرکز آمار ایران منتشر می‌شود که در این کشور میزان قابل توجهی از زنان به دلیل جامعه مردسالار، فشارهای اجتماعی و باورهای سنتی و دینی و همچنین نبود آزادی، برابری و عدالت جنسیتی، هرگز برای ارائه و شکایت آزار و اذیت در زندگی زناشویی به مراکز قضایی و درمانی و همچنین پزشکی قانونی مراجعه نمی‌کنند و در آمار‌های رسمی به حساب نمی‌آیند.

افزایش آمار زنان در «همسرآزاری روانی»

در زمینه معاینات «همسرآزاری روانی» نیز در این گزارش در رابطه با زنان افزایش‌ وجود دارد، به طوری‌که از 999 مورد در سال 98 به 1121 مورد معاینه در سال 99 رسیده است.

در واقع بیش از 96 درصد از معاینات روانی پزشکی قانونی مانند آزارهای جسمی در زندگی زناشویی متوجه زنان است.

با ادامه‌دار شدن پاندمی کرونا و حضور اجباری خانواده‌ها در کنار هم، سازمان بهزیستی ایران فروردین سال جاری اعلام کرد میزان خشونت‌های خانگی در این کشور افزایش پیدا کرده است.

با این وجود، هزینه‌های سرسام‌آور خدمات روان‌شناسی و همچنین قرار نگرفتن این هزینه‌ها تحت پوشش بیمه درمانی باعث می‌شود شهروندان ایرانی کمتری به دنبال تراپی و درمان‌های روانی باشند.

در ایران علاوه بر پاندمی کرونا، فقر، فشار‌های اقتصادی و مشکلات معیشتی نیز بار مضاعف روانی بر دوش شهروندان تحمیل کرده که باعث بروز مشکلات بسیاری شده و به خشونت‌های خانگی دامن می‌زند.