.
.
.

کرونا در ایران؛ وضعیت نامناسب بهداشتی در «زندان قرچک» جان محبوسان را تهدید می‌کند

معاون رئیس اندرزگاه: اگر مشکلی دارید اعتصاب غذا کنید

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

زندانیان زندان قرچک ورامین که در شرایط بحرانی و شیوع گسترده کرونا با کمبود مواد شوینده، قطعی آب، نبود تهویه مناسب هوا و تراکم جمعیت در بندها روبه‌رو هستند، به تازگی با از دست دادن وسایل شخصی که برای تسهیل شرایط غیرقابل سکونت در این زندان جمع آوری کرده بودند شرایط سختی را تجربه می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری «هرانا»، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در روزهای اخیر ماموران زندان با ورود به بند 7 زندان قرچک ورامین اقدام به جمع آوری پتو، ملحفه و سایر وسایل شخصی زندانیان کرده‌اند.

این وسایل اولیه شخصی شامل قاشق و چنگال فلزی، بشقاب، قابلمه، ملحفه و پتو می‌شود.

گفته شده این اقدام به بهانه اجرایی کردن آیین‌نامه سازمان زندان‌ها مبنی بر اختصاص دو پتوی دولتی به هر زندانی صورت گرفته است.

مریم میرزایی، معاون رئیس اندرزگاه در جواب اعتراض زندانیان اعلام کرده است «اگر مشکلی دارید اعتصاب غذا کنید.»

به گزارش هرانا، تراکم بالای زندانیان که گاه در هر بند به 130 تا 150 زندانی می‌رسد، شرایط بهداشتی و نظافتی را در روزهای کرونا برای آن‌ها سخت‌تر کرده و به دلیل جمعیت زیاد، سیستم‌های خنک کننده در بند‌هایی که هیچ روزنه‌ و یا پنجره‌ای برای جا به جایی هوا ندارند برای آن‌ها مشکل‌ساز شده است.

همچنین گزارش شده ساعت هواخوری زندانیان به دستور صغری خدادادی، رئیس زندان در چنین شرایطی از ساعت 19:30 به 19 کاهش پیدا کرده است.

در این وضعیت اقلام بهداشتی مانند مواد ضدعفونی کننده، دستکش و حتی ماسک نیز بین زندانیان توزیع نمی‌شود و آن‌ها مجبور به تهیه ماسک از فروشگاه زندان با چند برابر قیمت واقعی هستند.

از مشکلات دیگر زندانیان، افرادی هستند در این شرایط به کرونا مبتلا می‌شوند. بیماران به بهانه قرنطینه در سلول‌های انفرادی فاقد تهویه نگهداری و بعد، کمتر از 14 روز (زمان مناسب برای قرنطینه این بیماری) به بند‌های عمومی منتقل می‌شوند.

به گفته «هرانا»، این بیماران بدون رسیدگی پزشکی و دسترسی به دارو و درمان، غذای مقوی، امکانات و لوازم بهداشتی و یا تخت در این مدت در سلول به حال خود رها می‌شوند.

زندان قرچک ورامین (ندامتگاه شهرری) ویژه زنان و دارای 12 بند است و متهمان و زندانیان سیاسی بدون رعایت اصل تفکیک جرایم به منظور فشار بیشتر به این زندان منتقل می‌شوند.

کیفیت بسیار بد غذای زندان، نبود امکانات اولیه رفاهی، مشکل سیستم فاضلاب زندان، آب شور و قطعی مداوم آب شیرین، کمبود امکانات پزشکی و بهداشتی به‌ویژه پس از شیوع ویروس کرونا، عدم اعزام‌های پزشکی و تراکم بالای زندانیان از مهم‌ترین مشکلات زنان محبوس در این زندان است.

چندی پیش، نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر محبوس در زندان قرچک ورامین، در نامه‌ای خطاب به رئیس سازمان زندان‌های کشور، خواسته بود که نسبت به تعطیلی زندان قرچک به‌دلیل شرایط غیراستاندارد و غیرانسانی آن، اقدام شود.

ستوده در توصیف این زندان نوشته بود که «فضاهای داخل زندان مخروبه و به حدی فشرده و تنگ با سقف‌های کوتاه و بدون پنجره و تهویه مناسب است که شرایطی غیرانسانی را ایجاد کرده است. بوی نامطبوع زندان حتی برای پرسنل زندان نیز آزار دهنده است.»

پیش‌تر عاطفه رنگریز، فعال حقوق زنان و محبوس در زندان قرچک، نوشته بود که «قرچک نام مستعار جهنم است».