.
.
.

مادر منوچهر بختیاری: هفتاد روز است که از پسرم بی‌خبرم

پویا بختیاری، در 25 آبان 98، به ضرب گلوله مستقیم به جمجمه‌اش کشته شد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

بی بی زهرا بختیاری، مادر منوچهر بختیاری، در یک پیام ویدئویی اعلام کرد که با گذشت 70 روز از زمان بازداشت پسرش، این خانواده در بی‌اطلاعی مطلق از او به سر می‌برند.

صبا بختیاری، خواهر منوچهر بختیاری، با انتشار این ویدیو در رسانه‌های اجتماعی نوشت: «هفتاد روز بی‌خبری از برادرم پایان سکوت بختیاری‌هاست.»

مادر بختیاری در این ویدئو گفته است: «پویا بختیاری را کشته‌اید، مامورهای آقای خامنه‌ای هفتاد روز است منوچهر را برده‌اند، من از منوچهر خبر ندارم. اگر با من تماس نگیرد من دادگاه و دنیا را خراب می‌کنم، روز شنبه تمام ایران را جلوی دادگاه انقلاب می‌کشانم. اگر منوچهر به من زنگ نزند یعنی او را کشتید.»

منوچهر بختیاری، پدر پویا بختیاری که در اعتراضات آبان 98 کشته شد، 9 اردیبهشت ماه سال جاری با ضرب و شتم توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی‌اش بازداشت شد و طبق گفته برادرش او را در صندوق عقب یک خودرو انداختند و بردند. تا کنون هیچ اطلاعی از او و محل نگهداری‌اش به خانواده داده نشده است.

پویا بختیاری، در 25 آبان 98، در اعتراض به گرانی بنزین در مهرشهر کرج به ضرب گلوله مستقیم به جمجمه‌اش توسط نیروهای امنیتی در حالی کشته شد که مادرش ناهید شیرپیشه پیکر پسرش را روی دست شهروندان در چهارراه محل قتل او دید.

پویا در یک ویدیو قبل از کشته شدن در مورد حضور در خیابان‌ها برای اعتراض گفته بود: «من هم پسر کسی هستم» که این جمله به یکی از جمله‌های تاریخی مبارزه با رژیم ایران تبدیل شده است.

منوچهر بختیاری همراه با همسرش از روزهای ابتدایی قتل پسرشان به دنبال دادخواهی و اعتراضات گشترده بودند. این خانواده بارها توسط ماموران امنیتی ایران بازداشت و بازجویی شدند.

علاوه بر پدر و مادر پویا بختیاری سایر اعضای خانواده آن‌ها نیز از جمله عموها، پسرعموها و اقوام دیگرشان نیز بارها بازداشت، شکنجه و بازجویی شدند.

برادر منوچهر بختیاری، مهرداد بختیاری نیز به پنج سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.

غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضائیه ایران دی ماه 98 بعد از بازداشت این خانواده آن‌ها را «ضد انقلاب» و اتهاماتشان را «اقدام علیه امنیت ملی» عنوان کرد.

بعد از گذشت حدود یک سال و نیم از کشتار آبان 98 توسط نیروهای امنیتی ایران، اعضای خانواده کشته‌شدگان همچنان مورد آزاد و اذیت حکومت ایران هستند.

در این میان مادران این کشته‌شدگان با پیوستن به مادرانی که در طول چهل سال بعد از انقلاب در ایران فرزندان خود را از دست دادند، نام «مادران دادخواه» را روی خود گذاشتند و اعلام کرده‌اند برای احقاق خون به ناحق ریخته فرزندانشان هرگز سکوت نمی‌کنند.

طبق گزارشی از خبرگزاری «رویترز»، در آبان سال 98، بیش از 1500 نفر در ایران توسط ماموران امنیتی کشته‌شدند.