.
.
.

به‌کارگیری ایران از زندانیان به‌عنوان نیروی کار

توصیه به بخش خصوصی برای بهره‌برداری از زندانیان به عنوان نیروی کار ارزان

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

به‌کارگیری زندانیان به عنوان نیروی کار اجباری توسط رژیم ایران، مصداق بارز نقض حقوق زندانی است و سزاوار بررسی و اقدام جامعه جهانی‌ است. این مساله به‌دنبال اظهارات اخیر مقامات ایرانی مبنی بر به‌کارگیری زندانیان به عنوان منبع نیروی کار ارزان در کشور، مورد توجه قرار گرفت.

به گزارش «اینترنشنال پالیسی دیجست»، زندانیان در ایران مجبورند ساعت‌ها بدون وقفه و بدون استراحت، کار کنند. طبق قرارداد استاندارد، سه چهارم حقوق زندانیان به مدیران زندان تعلق می‌گیرد. به عنوان مثال، اگر حقوق ماهانه زندانی 200 دلار تعیین شود، 150 دلار به جیب مدیران زندان می‌رود و تنها 50 دلار عاید زندانی می‌شود.

زندانیان در ایران عموما افرادی هستند که به دلیل مشکلات اقتصادی خارج از کنترل‌شان، قادر به پرداخت بدهی‌های‌شان نیستند، یا مرتکب جرائم دیگری شده‌اند. در ایران زندانیان مجبورند در طول مدت زندان خود کار کنند. رسمی‌ترین نوع کار برای زندانیان اشتغال در کارگاه‌ها یا تبعید به مناطق دورافتاده برای کار در معادن است.

نیروی کار ارزان

مقامات ایرانی اخیرا اظهار نظرهای نگران‌کننده‌ای مبنی بر بهره‌برداری از زندانیان به عنوان منبع نیروی کار ارزان کرده‌اند. بر عنوان مثال، در اوایل ماه مارس 2021، محمدمهدی حاج‌محمدی، رئیس سازمان زندان‌های ایران، گفت: «زندانیان نیروی کار ارزان هستند، و استفاده بخش خصوصی از این نیروی کار، هم بخش خصوصی و هم زندانیان را در موقعیت بُرد-بُرد قرار می‌دهد.»

بر اساس گزارش‌های رسیده، معادن و برخی کارگاه‌های خصوصی، برای استخدام زندانیان با سود بیشتر با زندان‌های استان اصفهان قرارداد بسته‌اند. پیش از این، کارخانه‌ها کارگران افغان را استخدام می‌کردند چون ارزان‌تر بودند، اما امروزه به دلیل پایین بودن نرخ دستمزد در ایران، زندانیان ایرانی مجبور به کار در این کارخانه‌ها شده‌اند.

گفتنی است که در ایران، بخش موسوم به «خصوصی» عمدتاً از شرکت‌های وابسته به سپاه پاسداران ایران، به همراه نهادها و سازمان‌های مذهبی تحت کنترل علی خامنه‌ای‌، رهبر جمهوری اسلامی تشکیل شده است. تحت چنین شرایطی، نیروی کار زندانیان به بخش‌های خصوصی و دولتی پیش‌فروش و دستمزدشان توسط این نهادها غارت می‌شود.

وعده آزادی مشروط

برخی از زندانیان برای پرداخت جریمه‌های سنگین و وثیقه‌های صادره از سوی دادگاه‌های رژیم ناگزیر تن به کار اجباری می‌دهند. دیگران با قول مرخصی و آزادی مشروط مجبور به پذیرش این شرایط می‌شوند. عموم زندانیان ایرانی نه تنها بابت هزینه‌های زندان بلکه برای تأمین هزینه‌های خانواده‌های خود در خارج از زندان مجبورند به کار اجباری با دستمزد بسیار پایین روی بیاورند.

مسئولان قضایی ایران به‌کارگیری اجباری زندانیان را «اشتغال‌زایی» می‌خوانند و آن را یک «اقدام مثبت» در راستای «بازپروری مجرمان» توصیف می‌کنند.

از آنجاییکه استثمار و کار اجباری از زندانیان نوعی برده‌داری مدرن محسوب می‌شود، و بدین ترتیب شایسته است به‌عنوان بخشی مهم از نقض سیستماتیک حقوق بشر توسط رژیم جمهوری اسلامی مورد توجه و رسیدگی جهانیان قرار گیرد.