.
.
.

کانون شوراهای کار ایران: دولت فقر مطلق به جامعه تزریق می‌کند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

عضو هیات مدیره کانون شوراهای کار ایران با اشاره به افزایش 20 درصدی حقوق و دستمزد در بودجه سال 1398 این نوع نگرش به برنامه‌نویسی در بودجه را تزریق فقر مطلق به جامعه دانست نه بیرون رفتن از فقر.

علی خدایی عضو هیات مدیره کانون عالی شوراهای کار ایران، چهارشنبه 5 دسامبر، درباره برنامه نویسی دولت برای بودجه 1398 به خبرگزاری ایلنا گفت: «دولت در بودجه سال آینده افزایش 20 درصدی حقوق و دستمزد را لحاظ کرده است البته همانطور که می‌دانید مزد تنها در چارچوب ساز و کارهای پیش‌بینی شده در قانون کار تعیین می‌شود اما آنچه مد نظر دولت است افزایش 20 درصدی است. این نوع نگرش به برنامه‌نویسی از نظر من؛ تزریق فقر مطلق به جامعه است نه بیرون رفتن از فقر. از این رو تاکید دارم که اگر در همین مقطع از سال افزایش مزد صورت نگیرد در پایان سال افزایش 100 درصدی دستمزد هم هدف‌های دولت را تامین نمی‌‌کند».

وی در پاسخ به این پرسش که به نظر شما دولت تا چه اندازه به اهداف مد نظر خود در بخشنامه بودجه سال 1397 می‌رسد و آیا قرار است شعار دادن را کنار بگذارد و در سال‌های باقی مانده واقع‌گرا شود، گفت: «دولت از یک طرف می‌گوید که نسبت به ریشه‌کنی فقر مطلق اهتمام دارد و از یک طرف در برنامه پیش‌بینی بودجه که به سازمان‌های ابلاغ می‌‌کند، افزایش حقوق و دستمزد را در حد 20 درصد در نظر می‌گیرد! این یک تضاد آشکار است توجه کنید که تا همین لحظه بیش از 57 درصد از قدرت خرید مزد کارگران کاسته شده است. آیا با افزایش 20 درصدی دستمزد کاهش 57 درصدی قدرت خرید کارگران جبران می‌شود؟»

وی افزود: «من می‌گویم با این رویکرد دولت ریشه‌کنی فقر مطلق که هیچ اگر دولت قصد حفظ فقر مطلق را هم داشته باشد، با افزایش 60 درصدی دستمزد هم این کار ممکن نمی‌شود البته اگر تورم در همین سطح بماند که من بعید می‌دانم. به هر صورت اسیر شعار هستیم و دولت تنها دارد شعارهای قشنگ سر می‌دهد و خبری از عمل نیست. در نتیجه آنچه دولت می‌گوید با آنچه می‌کند به شدت در تضاد است. مفاد برنامه‌های دولت این ناهماهنگی در شعار و عمل را به ما نشان می‌دهد. به هر شکل اگر در این مقطع از سال افزایش مزد را نداشته باشیم، در پایان سال به شدت از این ناحیه آسیب می‌خوریم».

خدایی در پاسخ به این پرسش که چرا دولت در بخشنامه بودجه سال 1398 به صراحت از بیکاری و به خطر افتادنِ معیشت خانوارهای کارگری سخن می‌گوید، بیان کرد: «پرسش این است که مگر در سال‌های گذشته آنچنان شغلی ایجاد کرده‌ایم که حالا مدعی هستیم که وضعیت در سال 1398 خراب می‌شود و چه و چه؟»

وی خطاب به دولت با طرح این پرسش که «مگر مشاغلی که مدعی ایجاد آن هستید، تا چه اندازه پایدار بوده است؟»، گفت: «دولت باید اشتغال خالص را مدنظر قرار می‌داد نه اینکه بگوید سالی 700 هزار تا یک میلیون شغل ایجاد کرده است. اینگونه مگر می‌‌توان مردم را راضی نگه داشت؟ مردم به بازار کار می‌روند و سراغ کار را می‌‌گیرند. آنها در خانه نمی‌نشینند تا وقتی که آمارهای ایجاد شغل را شنیدند، بگویند: خدا را شکر؛ چه دولت خوبی داریم!»

عضو هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار با بیان اینکه علی‌رغم اینکه دولت می‌گوید سالی یک میلیون شغل ایجاد کرده است اما بعید است که در این پنج سال (1392 تا 1397) حتی یک میلیون شغل ایجاد شده باشد، تصریح کرد: «این حاکی از بی‌برنامه بودن دولت است البته در حفظ مشاغل موجود هم برنامه‌ای از دولت ندیدیم. ممکن است که دولت بگوید تحریم بودیم و نتوانستیم اما مگر پس از انعقاد برجام و برداشته شدن تحریم‌ها برنامه‌ای داشتیم؟ مگر توانستیم که از ریزش مشاغل جلوگیری کنیم؟ توانستیم جلوی تعطیلی واحدها را بگیریم؟ به هر حال به سبب سیاست‌های غلط داخلی و ناهماهنگی تصمیم‌گیران داخلی عمده اشتغال ایجاد شده از دست رفت.»

خدایی افزود: «متاسفانه آماری در این زمینه منتشر نمی‌شود اما اطلاعات ما حاکی از آن است که عمده شرکت‌ها درگیر تعدیل نیرو یا تعطیلی هستند. مشکلات اصلی آنها، عدم تامین مواد اولیه، بالا رفتن نرخ ارز، قاچاق و مشکلات گمرکی است. اینها نشان دهنده آن است که با مشکل جدی در حوزه کار مواجه هستیم و دولت هم آن چنان که باید از پس کار برنیامده است. نگرانی ما البته بیشتر هم می‌شود زمانی که می‌فهمیم سیاست دولت در حل مشکلات بازهم راه به جایی ندارد.»

رشد منابع بودجه

در همین راستا، روزنامه جوان، امروز در گزارشی با عنوان «منابع بودجه سال آینده 12.3 درصد رشد کرد» با اشاره به رشد بودجه سال آینده ایران نسبت به سال جاری، نوشت: «به زعم کارشناسان و مسئولان، سال آینده یکی از سخت‌ترین شرایط بودجه‌ای برای کشور خواهد بود به دلیل آنکه تحریم‌ها منجر به کاهش شدید صادرات نفت ایران شده و از آنجایی که درآمد‌های ارزی نفت در بودجه سهم قابل ملاحظه‌ای دارد، بنابراین سازمان برنامه و بودجه و دولت را با چالش و مضایق از حیث منابع روبه‌رو کرده است.»

روزنامه جوان زیر عنوان «مطالبه‌های انتخاباتی در بودجه ممنوع!» نوشت: «نگاهی به اعداد و ارقام درآمدی در بودجه پیشنهادی سال 1398 نشان می‌دهد که این بودجه به شدت تحت تأثیر درآمد‌های نفتی بوده و سالی سخت و انقباضی پیش رو است.»

در بخشی از این گزارش با اشاره به ضرورت کاهش مطالبه گری نهادها و بخش‌های گوناگون ایران از بودجه سال 1398 و با اشاره به هزینه های انتخابات سال آینده مجلس شورا، آمده است: «در این‌باره آزمونی سخت پیش روی همه نمایندگان مجلس قرار دارد که از یک سو در تلاشند تا خود را به عنوان نماینده‌ای مطالبه‌گر در جهت منافع کشور و حوزه انتخاباتی خود جلوه دهند و از سوی دیگر با تصمیمات مطالبه‌گرانه و تحمیل آن به بودجه انقباضی، خود در عمل باعث افزایش تورم می‌شوند.»