.
.
.

انجمن تولیدکنندگان کاشی و سرامیک ایران: هر چیزی که کاشته بودیم توسط دولتمردان درو شد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

رئیس انجمن تولیدکنندگان کاشی و سرامیک ایران سیاست‌های ابلاغی و اجرایی دولت را برعکس شعار «حمایت از تولید» دانست و از مشقت فراوان برای تهیه ارز از بازار برای خرید مواد اولیه گلایه کرد تا به گفته او «در نهایت دولتمردان ثمره تولیدکنندگان کاشی و سرامیک را درو کنند.»

«محمد روشنفکر» رئیس انجمن تولیدکنندگان کاشی و سرامیک ایران، دوشنبه 29 اکتبر در گفت وگو با ایلنا اظهار کرد: هر زمانی که دولت شعار «حمایت از تولید» سر می‌دهد درست سیاست‌های عکس آن را ابلاغ و اجرا می‌‌کند. از ابتدای سال که ما در جریان «بسته ارزی دولت» قرار گرفتیم، با مشقت زیاد از بازار برای خرید مواد اولیه ارز تهیه کردیم. ما به عنوان تولیدکننده مانند نیازمندان در بازار می گشتیم تا نیازهای حیاتی خود را تهیه کنیم. هر آن چیزی را که کاشته بودیم توسط دولتمردان درو شد. دلار و یورو را با قیمت 16 هزار تا 20 هزار تومان خریدیم. در حالی که معاون رئیس جمهوری گفته بود که قیمت دلار باید زیر 7 هزار تومان باشد. دولت شعار حمایت از صادرات می‌دهد اما ما با دنیا روابط بانکی نداریم که پول فروش محصولمان را از کانال‌های شناخته شده از خریداران دریافت کنیم. همین حالا اگر کشورهای فروشنده مواد اولیه بخواهند به ما مواد اولیه هبه کنند به خاطر همین مشکلات (تحریم‌ها و... ) من تولیدکننده نمی‌توانم آن را وارد کشور کنم.

وی با بیان اینکه در شرایطی باید تمام هزینه‌های خود را به دلار پرداخت کنیم که تمام تبادلات با کشورهای همسایه (عراق و افغانستان) است و درآمدهای آن هم به صورت ریالی وصول می‌شود، بیان کرد: ارزش ریال در مقابل ارزهای دیگر پیوسته در حال کاهش است پس صاداراتی که درآمد آن ریالی است فایده‌ای ندارد و لذا قطعا باید به سمت صادرات به کشورهایی برویم که ارزآوری دارند که متاسفانه به سبب سیاست‌های کلان آن بازارها هم در اختیار هند، پاکستان و اندونزی قرار گرفته است.

روشنفکر در ادامه تصریح کرد: رئیس کمیسیون برنامه و بودجه کشور ‌گفته که بعضی به عمد دارند شرایطی را فراهم می‌کنند تا تولیدکنندگان و کارگران به خاک سیاه بنشینند و در نتیجه نارضایتی ایجاد شود. من به عنوان رئیس انجمن تولیدکنندگان کاشی و سرامیک کشور برای دولتمردان متاسف هستم؛ چرا که بدون درنظر گرفتن شرایط کشور و فشاری که به کشور وارد می‌شود، سیاست‌هایی را اعمال می‌کنند که به ورشکستگی صنعت کاشی و سرامیک و بیکاری نیروی کار می‌انجامد.

وی خاطرنشان کرد: از حدود یک ماه و نیم اخیر صنایع کاشی و سرامیک نتوانستند حتی یک متر از تولیدات خود را صادر کنند؛ این در شرایطی است که یک عده دلال در بازار در حال تهیه کاشی با کیفیت ایرانی هستند تا از طریق مرزها به صورت غیررسمی صادر کنند و پولی که باید به جیب کارگران و تولیدکنندگان ما برود را به جیب خود می‌فرستند.

رئیس انجمن تولیدکنندگان کاشی و سرامیک کشور با بیان اینکه نزدیک به 18 کارخانه پس از ارائه بسته ارزی تعطیل شدند، توضیح داد: کارخانه‌هایی هم که فعال هستند با 20 تا 30 درصد ظرفیت کار می‌کنند قرار است خسارات کارخانجات را چه کسی پرداخت کند؟ اصلا ما تولیدکنندگان به کنار جواب کارگرانی را که بیکار شده‌اند و نان شب ندارند را چگونه می‌خواهید بدهید؟ همه این در حالی است که اگر دست از سر تولید بردارند و از شعار دادن و خلاف آن عمل کردن کوتاه بیایند اوضاع ما به سامان می‌شود. ما که از اول هیچ اتکایی به دولت نداشتیم، اوضاع‌مان بهتر از حالا بود. در هیچ دوره‌ای در 40 سال اخیر اوضاع تولید به بدی امروز نبود. چه کردید که اینگونه شد؟ دقت کنید که من کسی بودم که همواره خوشبین بودم!

بخشنامه‌های دولت یکدیگر را نقض می‌کنند

وی اظهار کرد: در صنعت کاشی و سرامیک چیزی به اسم تولید وجود ندارد؛ چرا که این را نمی‌خواهند. همین حالا بخشنامه‌های دولت را نگاه کنید. کجا دولت توانسته در یک ماه 4 بخشنامه صادر کند که ثابت بمانند، اجرایی شوند و همدیگر را نقض نکنند؟ حالا هم که با ریزش نیروی انسانی وضعیت قرمز شده است. با این وضع شاهد سقوط سرمایه‌های اجتماعی خواهیم بود که آثار اجتماعی دارد.

رئیس انجمن تولیدکنندگان کاشی و سرامیک ایران با طرح این پرسش که کدام تولیدکننده است که بتواند با این امواج سهمگین، افزایش قیمت ارز را تحمل کند، گفت: با گران شدن ارز بیش از 80 درصد قیمت تمام شده محصول ما افزایش یافته است؛ آن هم در صنعتی که رقابتی است. یعنی میزان تولید آن بیش از میزان مصرفش هست. پس سرریز تولید داریم؛ آن هم زمانی که قیمت مواد اولیه 300 تا 500 درصد افزایش داشته است. خب من تولیدکننده چگونه می‌توانم تولیدم را افزایش دهم؟ چگونه گردش نقدینگی خود را افزایش دهم؟ حتی اگر بانک مرکزی هم در اختیار من تولیدکننده باشد، نمی‌توانم این صنعت را مدیریت کنم!

وی عنوان کرد: معنی حمایت از تولید این بود که تعرفه مواد اولیه تا 5 برابر افزایش یابد؟ این چه حمایتی است؟ این در شرایطی است که قرار بود اوضاع خوب شود نه اینکه ما را به فلاکت بنشانند. من این حرف‌ها را از زبان 120 تولیدکننده کشور می‌گویم؛ چرا که به اعتقاد من؛ این وضعیت نمی‌تواند دوام داشته باشد. کارخانه‌ای که یک بار تولید در آن متوقف شود دیگر نمی‌‌تواند سرپا بایستد. کارخانه کاشی و سرامیک خزر، شاهدی است بر این مدعا.

روشنفکر در پایان اظهار کرد: دل ما برای کارگرانی می‌سوزد که به خاطر تعطیلی خانه‌نشنین شده‌اند و حالا شرمنده همسر و بچه‌هایشان شده‌اند. ما از این بابت به شدت ناراحت و نگرانیم اما مگر با پول نزول می‌توان کارخانه اداره کرد؟ مگر با پول بهره مرکب می‌توان کارخانه اداره کرد؟ چه اتفاقی افتاد برای آنها که می‌خواستند با این راه‌ها کارخانه اداره کنند! چرا بانک‌ها به قانون رفع موانع تولید تن نمی‌دهند؟ مگر شورای نگهبان آن را تصویب نکرده است؟!

آمارها نشان می‌دهد در سال 2015 تولیدات کارخانه‌های کاشی و سرامیک در ایران کاهش یافته و این روند کاهشی در سال 95 نیز ادامه داشته است. تمرکز بیش از حد بر بازارهای هدف همسایه، مشکلات انتقال ارز حاصل از صادرات به کشور، ضعف ناوگان حمل و نقل ریلی و جادهای متناسب با حجم صادرات کاشی و سرامیک از استان‌ها به خارج از کشور، توسعه صنعت بدون در نظر داشتن میزان تقاضای داخلی و پتانسیل‌های صادراتی بازارهای هدف، تعدد کارخانه‌ها، رکود شدید در بازار ساخت و ساز و دپوی تولیدات، پایین بودن قیمت فروش محصولات نسبت به بهای تمام شده آنها، تعدیل نیرو و تعطیلی واحدهای تولیدی از جمله مشکلاتی است که که گریبان‌گیر صنعت کاشی و سرامیک ایران شده است.