.
.
.

تجارت چمدانی در ایران توسط «اتباع بیگانه» و شکایت مردم از کمبود کالا

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

نماینده «حوزه انتخابیه آبادان» و عضو «کمیسیون انرژی» مجلس شورای ایران از انجام تجارت چمدانی در ایران توسط «اتباع بیگانه» خبر داد.

غلامرضا شرفی، عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای ایران می‌گوید که «برخی عراقی‌ها حتی تا هفتاد میلیون تومان از آبادان خرید می‌کنند و مردم آبادان از کمبود کالاهای اساسی شکایت دارند.»

به گزارش خبرگزاری ایلنا، سه‌شنبه 2 اکتبر نماینده «حوزه انتخابیه آبادان» با اشاره به کاهش یافتن ارزش پول ملی ایران تا چند برابر نسبت به پول کشورهای منطقه گفت: «در مقابل، هزینه‌ها افزایش یافته است. در چنین شرایطی، اتباع کشورهای منطقه مانند عراق به دلیل به صرفه بودن خرید در ایران، مایحتاج روزانه خود را از بازار ما تامین می‌کنند. متاسفانه از آنجا که برای کنترل خرید اتباع خارجی از بازار ایران، ساز و کار مشخصی وجود ندارد، این خریدها کاستی‌هایی در منطقه ایجاد کرده است.»

وی در ادامه افزود: «هزینه ها نسبت به قبل به شدت افزایش یافته است. برای مثال، قبلا هزینه کرایه ماشین برای یک نفر از شلمچه به نجف، نهایتا به ۴۵ هزار تومان می‌رسید اما اکنون بالغ بر ۲۰۰ هزار تومان شده است. این امر موجب عدم توازن در عرضه و تقاضا شده به این صورت که بر اساس ارزش پول اتباع کشور همسایه، کالاهای ما بسیار کم‌بها شده است.»

شرفی اظهار داشت: «متاسفانه از آنجا که برای کنترل خرید اتباع خارجی از بازار ایران، ساز و کار مشخصی وجود ندارد، کاستی‌هایی ایجاد می‌شود. گفتنی است در اواسط ماه رمضان، به‌خاطر بالا بودن تقاضا برای اقلام پروتئینی، این اقلام به‌ مدت چند روز در بازار، کاملا نایاب شدند. این اتفاق ناشی از آن بود که اتباع بیگانه به راحتی می‌آیند و خرید خودشان را انجام می‌دهند و متعاقبا، صاحبان سوپر مارکت‌ها از بعضی از اقلام مانند روغن، رب گوجه، برنج و مرغ به طور کامل خالی می‌شوند.»

وی افزایش قیمت ماهی را نامتعارف دانست و بیان کرد: «ماهی شوریده متوسط که زمانی کیلویی بیست‌هزار تومان بود، اکنون با قیمت کیلویی ۶۰-۷۰ هزار تومان نیز یافت نمی‌شود. قیمت ماهی راشگو بالای ۱۴۰-۱۵۰ هزار تومان و ماهی شیر بالای صد هزار تومان است. این قیمت‌ها از توان و اندوخته مردم بیرون هستند. اکنون بین سبد مصرفی خانوار و هزینه‌کرد زندگی روزمره‌ مردم اختلاف فاحشی ایجاد شده است.»

نماینده «حوزه انتخابیه آبادان» گفت: «کف جامعه، مردم هستند؛ یعنی مردم باید حس کنند که در یک تراز نسبی خوب قرار گرفته‌اند. وقتی مردم دست‌شان از اصلی‌ترین و میانه‌ترین حد امکانات خالی بشود، متاسفانه این توازن نسبت به مردم رشد منفی پیدا می‌کند و باعث می‌شود یکسری دل‌نگرانی‌ها، اجحاف‌ها و بالا رفتن قیمت‌ها، به وجود آید.»

وی اضافه کرد: «باید از آسیب‌های احتمالی جلوگیری کرده و آنها را تا حد امکان کاهش دهیم. اموری همچون میزان رفت‌و‌آمدها و مبادلات، میزان کالاهایی که معامله می‌شوند، پاسخگویی به نیازهای بازار، امکان عمده‌فروشی و یا خرده‌فروشی در قالب تجارت چمدانی و... را باید مورد بررسی قرار دهیم. اکنون اتباع بیگانه در کشور ما، در حال انجام تجارت چمدانی هستند و ۴۰۰-۵۰۰ دلار خرج می‌کنند و می‌روند.»

عضو کمیسیون انرژی مجلس ایران اظهار کرد: «من خودم موردی را سراغ دارم که یک خانواده عراقی، دو ماه پیش، طی یک سفر دو روزه به ایران به اندازه هفتاد میلیون تومان اقلامی همچون خشکبار، مواد خوراکی، قالی و... خریداری کردند و به کشورشان بردند. چه تعداد از شهروندان ما، قادرند در عرض دو روز، به اندازه هفتاد میلیون خریداری کنند؟! در عرض ۵ سال هم، یک شهروند آبادانی نمی‌تواند هفتاد میلیون تومان خرید کند. یک چنین مسائلی است که به خلاء در بازار داخل کشور دامن می‌زند.»

بسیاری از شهروندان کشورهای همسایه ایران به دلیل سقوط ارزش ریال ایران در برابر واحد پولی کشورهایشان برای خرید کالا به نزدیک‌ترین شهرهای مرزی ایران سفر کرده و کالاهای اساسی و لوازم خانگی مورد نیاز خود را خریداری می‌کنند.

عضو کمیسیون انرژی مجلس ایران با اشاره به «کمبود کالاها در آبادان» توضیح داد: «بسیاری از مردم برای من پیام‌هایی می فرستند و از برخی کمبودها شکایت می‌کنند. بعضی از این کمبودها را هم خودم از نزدیک دیده و احساس کرده‌ام. گفته می‌شود ذخیره احتیاط باید یک‌سوم الی یک‌پنجم اجناس قابل عرضه در بازار باشد. اما اکنون بنک‌داران و عمده‌فروشان ما، زیر ۱۵ درصد جنس ذخیره شده دارند. یعنی اصلا چیزی روی دست‌شان باقی نمی‌ماند که بخواهند ذخیره احتیاط داشته باشند. این یک بحث مدیریتی-حسابداری است.»

وی تاکید کرد: «مسئولان باید محاسبه کرده و ادامه این روند را آسیب‌شناسی کنند. اگر قرار باشد ادامه این روند برای کسانی که ما بیشترین مسئولیت را در قبال آنها داریم، ایجاد مشکل کند، باید اقدامی جدی برای حل آن انجام شود.»

کشوری می‌تواند صادرات خوب داشته باشد که جمعیت و تقاضای بازار در آن کم باشد

شرفی در ادامه بیان کرد: «کشوری می‌تواند صادرات خوب داشته باشد که جمعیت و تقاضای بازار در آن کم باشد و یا سطح درآمدی جامعه آنقدری نباشد که بتواند در سطح گسترده، از تولیداتش استفاده کند مثل چین که جمعیت آن زیاد، اما تراز اقتصادی آن مثبت است چرا که سطح مصرف سبد خانوار آن پایین است. اگر همین جمعیت را ما داشتیم، صفر درصد هم صادرات نداشتیم.»

وی در پایان اظهار کرد: «تقاضا و کشش بازار به هر سمتی برود، فروشنده نیز به آن سمت می‌رود. فروشنده می‌خواهد جنس خود را بفروشد و آن را تبدیل به یک جریان مالی کند. او کالاهای مختلفی را با خود می‌آورد؛ این اجناس تا زمانی که در فروشگاهش هستند، به‌خودی خود حسنی ندارند. از زمانی که تقاضا برای آنها ایجاد شود، تبدیل به یک حسن می‌شوند چراکه جنس به پول و پول هم به جنس تبدیل می‌شود. در واقع، به جریان مالی تبدیل می‌شوند. این جریان مالی کشش را در بازار ایجاد می‌کند. حال، هر چقدر این کشش از سوی هر فرد و یا گروهی بیشتر هدایت شود، طبیعتا فروشنده به آن سمت بیشتر تمایل پیدا می‌کند. این مساله ارتباطی به ایرانی و یا خارجی بودن متقاضیان ندارد.»

طی روزها و هفته‌های اخیر، گزارش‌هایی از کمبود کالاها و اقلام مصرفی اساسی و روزمره مردم در آبادان و توابع آن منتشر شده است. در این گزارش‌ها ذکر شده، با توجه به کاهش ارزش پول ملی کشور در قیاس با دیگر کشورهای منطقه، اتباع این کشورها (برای مثال، مردم عراق) در سطح وسیعی، از بازار داخل ایران خرید می‌کنند. حتی گفته شده که برخی فروشندگان بازارهای این شهرها در ازای دریافت ارز، بیشتر متمایلند کالایشان را به اتباع غیرایرانی (عراقی) بفروشند تا خود شهروندان ایرانی.