.
.
.

عفو بین‌الملل خواستار آزادى فعالان آذربایجانی و توقف سرکوب تجمعات شد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

سازمان عفو بین‌الملل از مقامات ایرانی خواست فورا و بدون قید و شرط زندانی عقیدتی ابراهیم نوری و سایر فعالان آذربايجانى که به دلیل شرکت در تجمعات فرهنگی زندانی شده‌اند، را آزاد کنند.

بنابه بيانيه اين سازمان كه روز شنبه منتشر شده، در هفته‌های گذشته حدود ۱۲۰ نفر در ارتباط با دو گردهمایی جداگانه، یکی در تیر ماه و دیگری در مرداد ماه دستگیر شده‌اند. طبق اين بيانيه، تحقیقات عفو بین‌الملل نشان می‌دهد که همه‌ی دستگیری‌های صورت گرفته در یک ماه گذشته خودسرانه و خارج از موازین قانونی بوده‌ است.

اين سازمان مدافع حقوق بشر مستقر در لندن مى‌گويد گزارشاتی تاثرآور از شکنجه و سایر رفتارهای بیرحمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز توسط نیروهای امنیتی علیه فعالان ترک آذربایجانی دریافت کرده و خواستار تحقیقات فوری در خصوص شکایات درباره شکنجه و محاكمه افراد مسئول مطابق با استانداردهای بین‌المللی دادرسی منصفانه شده است.

در بیانیه‌ و گزارش مفصل سازمان عفو بین‌الملل اسامى تعدادى از دستگیرشدگان از جمله عباس لسانی، ابراهیم نوری، جعفر رستمی راد، کیومرث اسلامی، حمید ادیب شفق، محمد جولانی، میثم جولانی، علی خیرجو، محسن اسمعیلی، عسگر اکبرزاده، رحیم غلامی، علی واثقی، سعید صادقی فر، مهدی هوشمند، مرتضی پروین، مصطفی پروین، توحید امیرامینی، علی روحبخش، غلام قلیزاده، محمد آزاد، ذكر شده است.

عفو بین‌الملل همچنین با استناد به گزارشات انجمن حقوق بشر مردم آذربایجانی در ایران ( آهراز ) ضمن تأسف از روند محاکمه فعالین اتنیکی از وضعیت سیامک میرزایی و دکتر لطیف حسنی دو فعال حقوق ترک در زندان‌های ایران ابراز نگرانی کرده است.

بنا به اين گزارش اقلیت ترک آذربایجانی بزرگترین اقلیت اتنیکی در ایران است و گمان می‌رود بین 25 تا 30 درصد کل جمعیت را تشکیل ‌دهد.

مردمان ترک آذربایجانی عمدتا در شمال و شمال غرب ایران ساکن هستند. همانند دیگر اقلیت‌های اتنیکی در ایران، ترک‌های آذربایجانی با تبعیض و محدودیت‌ در دسترسی به آموزش و اشتغال و همچنین برخورداری از حقوق اجتماعی، فرهنگی و زبانی خود مواجه هستند. یکی از موضوعاتی که این اقلیت همواره به آن اعتراض جدی داشته‌ است نبود فرصت‌های یادگیری و ترویج زبان مادری‌ و استفاده از آن به طور آزادانه و بدون هرگونه مداخله و تبعیض در عرصه‌های خصوصی و عمومی بوده است.

مدافعان حقوق اقلیت ترک‌های آذربایجانی سال‌هاست که از سوی مقامات ایران مورد انواع ظلم و ستم از جمله ارعاب و آزار، دستگیری‌ و بازداشت‌ خودسرانه، حبس، شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها قرار گرفته‌اند. برخی از آنها پس از محاکمات غیرمنصفانه احکام حبس و شلاق دریافت کرده‌اند.

همانند دیگر مدافعان حقوق اقلیت‌ها در ایران، نیروهای اطلاعاتی و امنیتی به طور مداوم آنها را به «جریان‌های تجزیه‌طلب» ارتباط داده و آنها را به تنش‌زایی به منظور ایجاد «تفرقه در میان ملت» و تضعیف تمامیت ارضی ایران متهم کرده‌اند.