گمانه زنی عضو سابق تیم مذاکرات اتمی ایران درباره بسته پیشنهادی تهران

در نامه‌ای که در زندان اوین نوشته شده است

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
6 دقيقه (Reading time)

شاهین دادخواه، عضو تیم اسبق مذاکرات اتمی ایران که ریاست آن را حسن روحانی رئیس جمهوری کنونی این کشور بر عهده دارد، در نامه‌ای از زندان اوین، به گمانه زنی درباره بسته پیشنهادی ایران در مذاکرات اخیر اتمی با گروه ۱+۵ پرداخته است.

این نامه را "کمپین صلح فعالان در تبعید" برای انتشار، در اختیار "العربیه. نت" قرار داده است.

در مذاکرات اتمی اخیر ایران با گروه ۱+۵ در ژنو، تیم مذاکره کننده ایران، بسته‌ای پیشنهادی برای پایان دادن به بحران ارائه داد. این بسته پیشنهادی محرمانه است و تا کنون به طور رسمی مفاد آن اعلام نشده است.

شایان ذکر است که شاهین دادخواه از مشاوران شورای عالی امنیت ملی در دوره دبیری حسن روحانی رئیس جمهوری کنونی ایران در این شورا و از اعضای تیم مذاکره کننده‌ای هسته‌ای آن دوره، بود.

دو سال پس از روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهوری سابق ایران، شماری از اعضای تیم مذاکرات اتمی ایران با جامعه جهانی که ریاست آن را حسن روحانی بر عهده داشت، بازداشت شدند. "جاسوسی" اتهامی بود که به این دستگیر شدگان تفهیم شد.

حسین موسویان یکی از مذاکره کنندگان ارشد جزو دستگیر شدگان بود که البته در ۲۰ فروردین ۱۳۸۷در دادگاه انقلاب تهران موسویان به اتهام "اخلال در امنیت ملی" مجرم شناخته شده و به دو سال حبس تعلیقی و پنج سال محرومیت از مشاغل دولتی محکوم شد. اما سه تن دیگر از اعضای آن تیم و از همکاران حسن روحانی در دبیری شورای عالی امنیت ملی و مرکز مطالعات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام که ریاست آن را روحانی تا پیش از ریاست جمهوری بر عهده داشت، به زندان تعزیری محکوم شده‌اند.

چند روز پیش دادخواه در نامه‌ای سر گشاده از زندان اوین که "کمپین صلح فعالان در تبعید" در اختیار "العربیه. نت " قرار داد، از حسن روحانی خواسته بود که به وضعیت خود و دو تن دیگر از همکاران زندانی‌اش، رسیدگی کند.

اکنون شاهین دادخواه در نامه دیگری از زندان اوین، به گمانه زنی درباره بسته پیشنهادی ایران پرداخته است که متن این نامه در پی می‌آید:
در پی مذاکرات اتمی ایران با گروه ۵+۱ در پاریس در فوریه ۲۰۰۵، هیات ایرانی طرح جامعی را تهیه کرد که شامل موارد اعتمادسازی بود و از تنش بین ایران و جامعه بین المللی برسر برنامه اتمی این کشور می‌کاست.

با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری در ایران، این طرح تحت شعاع این رویداد قرار گرفت و کشورهای اروپائی پاسخ به آن را به تعویق انداختند. با پیروزی غیرمترقبه اصولگرایان در انتخابات خرداد ۱۳۸۴، و اظهارات تند رئیس جمهور جدید ایران، اتحادیه اروپا استراتژی مذاکرات خود با ایران را مورد بازبینی قرار داد.

سوءاستفاده رئیس جمهور قبلی ایران، محمود احمدی‌نژاد، از مذاکرات اتمی برای تحکیم موقعیت داخلی و قدرت سیاسی خود، باعث عقبگرد بیشتر روند مذاکرات شد. اکنون که احمدی‌نژاد رفته است، هم ایران و هم غرب باردیگر امیدوارند که طرح مارس ۲۰۰۵ بتواند شروع خوبی باشد.

این طرح شامل موارد اعتماد سازی یکجانبه توسط ایران است- به این امید که حق ایران برای چرخه سوخت اتمی و تکنولوژی غنی سازی در داخل سرزمین ایران محفوظ بماند، و در عین حال جلوی تحریمهای اقتصادی و مالی گرفته شود. موارد مهمی که توسط ایران پیشنهاد شده به شرح زیر می‌باشند:

۱- پذیرش بازرسی دائمی توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی از تاسیسات اتمی ایران برای تضمین آنکه انحراف از برنامه صلح آمیز اتمی غیرممکن بشود.

۲- محدود کردن غنی سازی به زیر ۵ درصد- که به غنی سازی اورانیوم با غلظت کم موسوم است- و نمی‌تواند برای ساخت بمب بکار برود.

۳- تصویب پروتکل الحاقی در مجلس ایران که مقررات سخت بازرسی را وضع می‌کند. ایران این پروتکل را طی قرارداد سعدآباد در سال ۲۰۰۳ امضا کرد و داوطلبانه بخشهایی از آنرا به اجرا گذاشت، تا زمانی که آژانس عدم اجرای تعهدات ان. پی. تی توسط ایران را در سال ۲۰۰۷ به شورای امنیت سازمان ملل متحد گزارش داد.

۴- تصویب یک قانون جدید در مجلس ایران برای عدم ساخت سلاحهای کشتار جمعی توسط ایران.

اگرچه شرایط بگونه‌ای اساسی نسبت به سال ۲۰۰۵ تغییر کرده است، اما این پیشنهاد می‌تواند یک مدل پایه برای اعتماد سازی متقابل باشد. پیشنهاد دیگری که تهران می‌تواند به گروه ۵+۱ بدهد، توقف غنی سازی ۲۰ درصد است و تبدیل بخشی از ذخیره موجود ایران به می‌له‌های سوخت، تا به این ترتیب مصارف دیگر بغیر از تولید سوخت غیرممکن باشد.

ایران همچنین حاضر شده تا اجازه بازرسی از پارچین و آب سنگین اراک را هم به بازرسان آژانس بدهد. پارچین یکی از موارد مهم در برطرف کردن نگرانی‌های غرب نسبت به ابعاد نظامی برنامه اتمی ایران است.

دکتر ظریف، وزیر امور خارجه ایران، اخیرا گفته است که رسیدن به یک توافق نهائی در ظرف یکسال چندان محال نیست. اما با وجود عدم اعتماد دور و دراز بین ایران و غرب این اظهار نظر ممکن است خیلی خوشبینانه باشد.

اکنون باید دید که دکتر ظریف و تیم مذاکره کننده او آیا می‌توانند گروههای قدرت داخلی را با خود همراه کند و همچنین خواسته‌های گروه ۵+۱ را تامین نماید. اگر موفق شود، دکتر ظریف و رئیس جمهور روحانی توانائی خود را نسبت به ریاست جمهوریهای قبلی به نمایش گذاشته و کمک بزرگی به ثبات بین المللی و منطقه‌ای نموده‌اند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید