پرواز تلسکوپ بالونی «ناسا» برای جستجوی فضای بیناستاره‌ای

بالونی که گاستو از آن آویزان است، 39 میلیون فوت مکعب حجم دارد، و هنگامی که کامل باز می‌شود، به اندازه یک زمین فوتبال وسعت پیدا می‌کند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
2 دقيقه (Reading time)

سازمان فضانوردی آمریکا «ناسا» اخیرا یک تلسکوپ دقیق را با استفاده از یک بالون غول‌پیکر بر فراز قطب جنوب به پرواز درآورد تا فضای بیناستاره‌ای را بررسی کند و ببیند کهکشان راه شیری چگونه در طول زمان تکامل یافته است.

نام این تلسکوپ مخصوص «گاستو» است، و اخیراً از روی بزرگترین صفحه یخی قطب جنوب به نام «صفحه یخی راس» به آسمان فرستاده شد. ای تلسکوپ، آویزان از یک بالن ارتفاع زیاد، به مدت 55 روز در ارتفاع 3600 متری از سطح زمین بر فراز قطب جنوب پرواز خواهد کرد.

دانشمندان امیدوارند بتوانند با استفاده از گاستو نقشه سه‌بعدی کهکشان راه شیری را در امواج رادیویی با فرکانس بسیار بالا ترسیم کنند. این تلسکوپ سیگنال‌های کربن، اکسیژن و نیتروژن در محیط بیناستاره‌ای را رصد می‌کند.

فضای مذکور ممکن است سرنخ‌هایی درباره چگونگی تولد و تکامل ستارگانی مانند خورشید در گذار زمان در اختیار ما بگذارد، و نشان بدهد که چگونه قرص مواد چرخان اطراف این ستارگان سیاره‌هایی مانند زمین را می‌سازد.

گاستو سیگنال‌های فرکانس بالایی که توسط اتم‌ها و مولکول‌ها منتقل می‌شود را حس می‌کند، زیرا برای گوش دادن به فرکانس‌هایی حدود هزار برابر بیشتر از فرکانس‌های تلفن‌های همراه معمولی طراحی شده است.

بالونی که گاستو از آن آویزان است، 39 میلیون فوت مکعب حجم دارد، و هنگامی که کامل باز می‌شود، به اندازه یک زمین فوتبال وسعت پیدا می‌کند. دلیل استفاده از این بالون این است که دانشمندان می‌خواهند گاستو را بر فراز بخار آب موجود در جو زمین، که جلوی رصد آسمان را می‌گیرد، قرار دهند.

گاستو قرار است ساختار سه‌بعدی «ابر ماژلانی بزرگ» را بررسی کند. این کهکشانی کوتوله در نزدیکی کهکشان راه شیری است که شبیه برخی کهکشان‌های کیهان اولیه است. با مطالعه این ابر و مقایسه آن با کهکشان راه شیری، می‌توانیم بفهمیم کهکشان‌ها چگونه از کیهان اولیه تاکنون تکامل یافته‌اند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید