.
.
.

دختر ناهید تقوی: دولت آلمان پرونده مادرم را در مذاکرات وین مطرح نمی‌کند

مریم کلارن در مصاحبه با «العربیه»: مادرم با اتهام امنیتی روبه‌روست

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

مریم کلارن، دختر ناهید تقوی، زندانی ایرانی-آلمانی ضمن انتقاد از دولت آلمان برای عدم مطرح نکردن پرونده مادرش در مذاکرات وین، از وضعیت سلامتی وی در زندان اوین ابراز نگرانی کرد و گفت او پس از 1000 ساعت بازجویی، با اتهامات امنیتی روبه‌روست.

کلارن در مصاحبه با «العربیه» با اشاره به اینکه این اتهام مربوط به «تبلیغ علیه نظام» می‌شود، گفت وکیل ناهید تقوی تنها چند روز پیش از جلسه دادگاه توانسته به پرونده او دسترسی پیدا کند و پیشتر ملاقات یا گفتگویی با ایشان نداشته است.

او تاکید کرد وکیل پرونده اولین بار در روز محاکمه در دادگاه با تقوی مواجه شده و برای همین محاکمه اندکی به تعویق افتاد تا وکیل خود را برای دفاع آماده کند.
اولین جلسه دادگاه ناهید تقوی، 66 ساله، روز چهارشنبه 8 اردیبهشت، در شعبه 26 دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. مصطفی نیلی، وکیل این زندانی، گفت که در این جلسه او تفهیم اتهام شده و ادامه رسیدگی به جلسه بعد موکول شد.
به گفته دختر این زندانی دو تابعیتی، ناهید تقوی، روز 16 اکتبر 2020،‌ توسط نیروهای اطلاعات سپاه جمهوری اسلامی در منزل شخصی خود در تهران بازداشت شد. گذرنامه و دیگر لوازم شخصی او مصادره و او به بند 2-الف در زندان اوین منتقل شد.
او با اشاره به شرایط «فاجعه‌بار» بند انفرادی 2-الف، گفت مادرش بدون دسترسی به وکیل انتخابی خود و بدون اطلاعاتی بیشتری به خانواده تاکنون در مجموع 1000ساعت بازجویی شده است.
کلارن اضافه کرد، از آنجایی‌که وکیل پرونده تنها یک نگاه اجمالی به پرونده داشته، اطلاعات بیشتری در دسترس نیست. به همین منظور «صبر می‌کنیم تا زمانی که وکیل، پرونده را مطالعه و با مادرم دیدار کند.» او گفت زمان دادگاه بعدی مشخص نیست.
دختر این زندانی دو تابعیتی ضمن ابراز نگرانی از شرایط سلامتی مادرش تاکید کرد که تقوی از فشار خون بالا، دیابت نوع دوم و بدن درد مزمن رنج می‌برد.
به گفته‌ مریم کلارن، ناهید تقوی در 16 مارس، به بند زنان زندان اوین منتقل شد. اما بعد از 20 روز، در 5 آوریل، به سلول انفرادی بند 2-الف بازگردانده ‌شد. هرچند علت بازگردان او به انفرادی اعلام نشد.

مشاهدات یک گروگان

کایلی مور گیلبرت، عضو علمی بریتانیایی- استرالیایی که پیشتر حدود 2 سال در ایران زندانی بود ضمن ابراز نگرانی از ادامه نگهداری ناهید تقوی در سلول انفرادی گفته است: «به عنوان کسی که نزدیک به دو سال از عمرم را در بند 2- الف سپاه در اوین گذرانده ‌است، و در مورد شکنجه روانی و زندان انفرادی طولانی‌مدت می‌دانم، از سپاه پاسدارن و قوه قضائیه ایران می‌خواهم که ناهید تقوی را به بخش عمومی زندان اوین منتقل کنند.»
کایلی مور با تاکید بر شرایط غیرقابل تحمل بند 2- الف گفته بود هدف اصلی نگه داشتن طولانی زندانی در انفرادی «شکست روانی زندانی برای بازجویی است.»

کایلی مور-گیلبرت در تهران پس از آزادی از زندان
کایلی مور-گیلبرت در تهران پس از آزادی از زندان


او گفت تقوی « 24 ساعت و حتی زمان استفاده از سرویس بهداشتی تحت نظر است. برای هر بار خروج از سلول به او ماسک و چشم‌بند می‌زنند، حتی وقتی او را یک ساعت برای هواخوری از سلول خارج می‌کنند. او مجبور است روی زمین و بدون تشک و بالش بخوابد، و علی‌رغم سن بالا باید روی زمین بنشیند و غذا بخورد. حتی دسترسی به داروهای مراقبتی غیراستاندارد بیمارستان زندان اوین در اختیار بازجویان خانم تقوی است و داروهای درمانی به عنوان جایزه همکاری توسط بازجویان درآمده ‌است.»

موضع دولت آلمان

مریم کلارن در پاسخ به سوال «العربیه» در خصوص اینکه آیا دولت آلمان تاکنون اقدامی در راستای بازگرداندن ناهید تقوی به آلمان انجام داده‌اند گفت: «این سوال مشکلی است، برای اینکه پیشرفت مثبتی شکل نگرفته‌ است. مادرم حتی به سلول انفرادی بازگردانده شده‌ است. ما در جریان اینکه چه چیزی پشت پرده است، نیستیم.»
او گفت با دفتر وزارت خارجه آلمان به طور دائم در تماس است و آنها از جزئیات پرونده آگاه هستند و تاکید کرد «امیدوارم، که آنها (وزارت خارجه آلمان) بداند، که مسئولیت آزادی مادرم با آنهاست.»
دختر این شهروند دو تابعیتی در رابطه با احتمال مطرح شدن مسئله آزادی ناهید تقوی در مذاکرات وین اضافه کرد: «دولتمردان آلمانی با من در مورد مذاکراتشان در وین صحبت نمی‌کنند.»
حکومت ایران، دو تابعیتی بودن شهروندان خود را به رسمیت نمی‌شناسد و به گفته دولت‌های غربی و نهادهای حقوق بشری از دستگیری و «گروگان‌گیری» افراد دو تابعیتی به مثابه ابزار فشار برای پیش بردن مقاصد خود مانند چانه‌زنی در رابطه با تحریم‌ها و دیگر مناسبات سیاسی بهره می‌برد.
پیشتر ریچارد راتکلیف، همسر نازنین زاغری زندانی دو تابعیتی در مصاحبه با «العربیه» گفته بود که محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران، «مدیر ارشد بازاریابی صنعت گروگان‌گیری» این کشور است و جامعه جهانی را به عدم سخت‌گیری درباره این موضوع متهم کرده بود.